«Կոնստանտին Ռուսինևիչ»–ի խմբագրումների տարբերություն

չ
Առանց խմբագրման ամփոփման
(Rescuing 0 sources and tagging 1 as dead.) #IABot (v2.0.8)
չ
 
== Կենսագրություն ==
Բանաստեղծ Կոնստանտին Ռուսինևիչի ճակատագիրը դրամատիկ է եղել, մայրը մահացել է նրա ծնվելուց հետո, տասնչորս տարեկանում կորցրել է հորը: 1936 թվականին Ռուսինևիչն ավարտել է [[Մախաչկալա]] քաղաքի մանկբանֆակը: 1940 թվականին ավարտել է Դաղստանի մանկավարժական ինստիտուտը (ռուսաց լեզվի և գրականության ֆակուլտետը), Կուլի աուլի միջնակարգ դպրոցում աշխատել ռուսաց լեզվի և գրականության ուսուցիչ: 1941 թվականին, [[Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ]]ի [[Արևելյան ռազմաճակատ (Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ)|Արևելյան ռազմաճակատ]]ի (''«[[Հայրենական մեծ պատերազմ (տերմին)|Հայրենական մեծ պատերազմ]]ի»'', [[1941]]-[[1945]]) գործողությունների առաջին օրերից, սովորել է Բույնակսկի ռազմա-հետևակային ուսումնարանում, որն ավարտելուց հետո` 1942 թվականի հունվարին, գործուղվել է Հարավային ռազմաճակատ, 15-րդ Կարմրադրոշ Սիվաշյան դիվիզիա, որպես գումարտակի շտաբի պետ: 1942 թվականի մարտին դիվիզիան փոխադրվել է Բրյանսկի ռազմաճակատ: 1942 թվականի հուլիսին Ռուսինևիչը երկու ոտքից ծանր բեկորային վիրավորում է ստանում: Ծանր վիրավորված լեյտենանտն ընկնում է հոսպիտալ, որտեղից դուրս է գալիս 1944 թվականին առանց երկու ոտքերի: Մարտերին մասնակցության համար պարգևատրվում է «Հայրենական պատերազմի» առաջին աստիճանի շքանշանով:
 
1945 թվականին Կոստանտին Վլադիմիրովիչը մշտական բնակության է տեղափոխվում [[Դոնի Ռոստով]]: Հաշմանդամ դառնալով` նա չի դադարեցնում ակտիվ հասարակական և ստեղծագործական գործունեությունը: Աշխատում է «Կարմիր դրոշ» թերթում, որպես նամակների բաժնի վարիչ, այնուհետև ռուսաց լեզվի և գրականության ուսուցիչ և նույն դպրոցում գրադարանավար: 1961 թվականին Կոստանտին Վլադիմիրովիչ Ռուսինևիչը հրավիրվում է «Երեկոյան Ռոստով» թերթ` որպես գրական խորհրդատու: 1962-1987 թվականներին աշխատել է «Մուրճ» մարզային թերթում որպես գրական խորհրդատու:
26 662

edits