«Մասնակից:Zaqaryan13/Ավազարկղ2»–ի խմբագրումների տարբերություն

Առանց խմբագրման ամփոփման
| նախկին անդամներ =
}}
'''Love''' ({{lang-ru|Лав}}<ref>[https://megabook.ru/article/%d0%9b%d0%b0%d0%b2%20%2f%20Love Лав / Love] // Универсальная энциклопедия Кирилла и Мефодия</ref>), [[1960-ական թվականներ|60-ականների]] վերջի և [[1970-ականներ|70-ականների]] սկզբի [[Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ|ամերիկյան]] [[ռոք խումբ]] է։ Խմբի ղեկավարներն են վոկալիստ, տեքստերի հեղինակ և կիթառահար Արթուր Լին և տեքստերի երկրորդ հեղինակ, կիթառահար Բրայան ՄաքԼինը: Նրանց երաժշտության մեջ միացվել են [[Ռոքնռոլ|ռոքնռոլի]], ավտոտնակային ռոքի, ֆոլկի և [[Փսիխոդելիկ ռոք|փսիխոդելիկ ռոքի]] տարրեր։ Խմբի բավականին չափավոր հաջողությունը ոչ մի համեմատության մեջ չի մտնում այն բանի հետ, թե որքան բարձր է գնահատվում նրա ստեղծագործությունը քննադատների կողմից։ 1967 թվականին «[[Forever Changes]]» ալբոմը ճանաչվել է [[Ռոք|ռոք երաժշտության]] պատմության մեջ նշանավոր ալբոմներից մեկը։
 
== Խմբի պատմություն ==
Love-ի առաջին ալբոմը քննադատների կողմից որակվել է դասական, որպես նորաստեղծ ֆոլկ ռոքի համար և վաճառվել է 150.000 օրինակով։ 1966 թվականին թողարկվել է Love-ի առաջին «My Little Red Book» սինգլը, որը գրվել է [[Բերտ Բակարակ|Բերտ Բակարակի]] և Հել Դևիդի կողմից և ունեցել է աննշան հաջողություն։ 1967 թվականի երկրորդ ''Da Capo'' ալբոմը առանձնացել էր այդ պահին արդիական երգերի թմրադեղային թեմատիկայով, ջազի տարրերով և խմբի կազմի որոշ փոփոխություններով։ Ալբոմը որոշ առումով նորարարական էր, քանի որ ձայնասկավառակի երկրորդ կողմն ամբողջությամբ զբաղեցնում էր «Revelation»-ի 19 րոպեանոց ստեղծագործությունը, ինչը ռոք երաժշտության պատմության առաջին դեպքերից էր։ Նա նաև ներառել է Love «7 and 7 Is» լավագույն 40 հիթերը։ Սակայն Love-ի լավագույն ալբոմ է ճանաչվել ''[[Forever Changes]]''-ը, որը թողարկվել է 1967 թվականին։
 
Առաջին կազմի մասնակիցները չարաշահել էին թմրանյութերի օգտագործումը, ինչը գրեթե հանգեցրել է խմբի փլուզմանը: ՄաքԼինը հերոինի չափից մեծ դոզա էր ընդունել, ապա անցել նյարդային խանգարման։խանգարում է տարել։ Էկլոլզը և Ֆորսին նույնպես թմրադեղերից լուրջ կախվածություն են ունեցել: 1968 թվականին Լին վերակազմավորել է խումբը և վարձել խմբի երեք նոր անդամների, ինչպես նաև չորս սեսիոնժամանակավոր երաժիշտների ''Four Sail'' և ''Out Here'' ստուդիական ալբոմների ձայնագրման համար։ Կարճ ժամանակ անցժամանով նա նույնիսկ վերանվանել է իրեն Արթուրլի (Arthurly):
 
Love-ը շրջագայություն է կատարումկատարել Անգլիայում (այն դեպքում, երբ խումբը հազվադեպ է լքել նույնիսկ Լոս Անջելեսը)։ Խումբը հրավիրվել էր մասնակցելու հայտնի [[Վուդստոք (փառատոն)|Վուդստոքի փառատոնին]], սակայն հրաժարվել էր ներքին տարաձայնությունների պատճառով<ref>[http://www.woodstockstory.com/passingperformersbands.html Passing on Woodstock: Who and Why?]</ref>։ 1970 թվականի մարտին ձայնագրվել են [[Ջիմի Հենդրիքս|Ջիմի Հենդրիքսի]] հետ։ «The Everlasting First»-ն ընդգրկվել է ''False Start'' (1970) ալբոմում։ 1971 թվականին խումբը ձայնագրել է ''Dear You'' անվանումով ալբոմը, որը թողարկվել է միայն 2009 թվականին՝ ''Love Lost'' անունով։ 1973 թվականին ձայնագրվել է ''Black Beauty'' ալբոմը։ Ալբոմն այդպես էլ պաշտոնապես չի թողարկվել «Buffalo Records» լեյբլի սնանկացման պատճառով։
 
[[Պատկեր:LOVE60s.png|մինի|աջից|1967 թվական]]
2009 թվականին Լիի և Հենդրիքսի համատեղ ձայնագրությունը աճուրդիէրաճուրդի էր հանվել անհայտ անձանց կողմից և գնվել Հենդրիքսի երկրպագուների կողմից, իսկ հետո թվայնացվել և համացանցում տեղադրվել է ''The Blue Thumb Acetate'' բուտլեգի տեսքով<ref>[http://love.torbenskott.dk/albums/blue_thumb_acetate.asp The Blue Thumb Acetate]</ref>։ Այն պարունակում է 4 երգ, այդ թվում «The Everlasting First»-ը։
 
== Մասնակիցների ճակատագիրը խմբի փլուզումից հետո==
Ենթադրվում էր, որ Լին սոլո ալբոմ կգրի «[[Columbia Records|Columbia]]»-ի համար, սակայն նրա դեբյուտը՝ հարդ ռոք «Vindicator»-ը, 1972 թվականին թողարկվել է «A&M» լեյբլում։ Love-ի վերջին ալբոմները, սկավառակը վատ էին վաճառվում: 1973 թվականին Լին ծրագրել էր ևս մեկ սոլո ալբոմ ձայնագրել Փոլ Ռոթշիլդի «Buffalo Records» ալբոմում, սակայն լեյբլը փակվել էր դեռ LP-ի թողարկումից առաջ։ 1974 թվականին Արթուր Լին հավաքում է Love-ի նոր կազմը, որը շուտով հիասթափեցնել է շատ երկրպագուների նոր նյութի բացակայության պատճառով։ Լիի հաջորդ փորձը 1977 թվականին «Da Capo Records»-ում սոլո EP-ն էր։ 1979 թվականին նա գաստրոլներովհյուրախաղերով հանդես է եկել ՄաքԼինի հետ։ 1980 թվականին «Rhino Records»-ում թողարկվել է 60-ականների երգերի «Best of Love» հավաքածուն։ 1981 թվականին նույն լեյբլը թողարկել է Լիի նոր սոլո սկավառակը, որն առաջինն էր 7 տարվա ընթացքում։ 1994 թվականին Արթուր Լին Նյու Յորքի Das Damen փանք-խմբի հետ միասին գաստրոլներովհյուրախաղերով հանդես է գալիս Love ցուցանակի ներքո գտնվող ակումբներում, ինչը բերել է հանդիսատեսի և քննադատների հիացական արձագանքը։ Այդ քամբեքնվերադարձը ընդհատվել էր 1996 թվականին, քանի որ Լին, ով նախկինում խնդիրներ ուներ օրենքի հետ, դատապարտվել էր 12 տարվա ազատազրկման ապօրինի զենք պահելու համար, այն բանից հետո, երբ նա ատրճանակով սպառնացել էր իր հարևանին: Սակայն 6 տարի անց՝ 2001 թվականի դեկտեմբերին, նա ազատ է արձակվել վաղաժամկետ, քանի որ պարզվել է, որ մեղադրանքը չի հաստատվել անհերքելի ապացույցներով:
 
2002 թվականին Արթուր Լին և Ջոն Էկոլսը հավաքել են նոր կազմ՝ «Love with Arthur Lee» անվամբ, և կատարել են մի շարք համերգներ, որոնք համընկել են «Forever Changes» ալբոմի թողարկման 35-ամյակի հետ։ 2003 թվականի հունիսին, նույն կազմով, խումբը ելույթ ունեցավ [[Գլասթոնբերի (փառատոն)|Գլասթոնբերիի ռոք փառատոնում]] 150,000 հանդիսատեսի առջև<ref>[http://www.glastonburyfestivals.co.uk/history/2003/ Glastonbury Festivals — History]</ref>:
 
== Հետաքրքիր փաստեր ==
* Ջոն Էկոլզը որպեսիր ոգեշնչման աղբյուր տվել է նշել [[The Coasters]]-ի անունը։կիթառահարին։
* 1966 թվականին [[The Doors]]-ը երեք անգամ հանդես է եկել որպես օժանդակ նվագախումբ՝ Love-ի «Brave New World, Hollywood» ակոմբիակումբի ելույթներում։
* Ռուսաստանում Love-ը մի շարք երկրպագուներ է ձեռք բերել [[Եգոր Լետով|Եգոր Լետովի]] շնորհիվ, ով շատ հարցազրույցներում նրանց անվանել էր իր սիրելի խումբը:
* Իր հարցազրույցներում [[Ջիմ Մորիսոն|Ջիմ Մորիսոնը]] բազմիցս նշել է, որ Love-ը և [[The Kinks]]-ը իր սիրելի խմբերն են։