«Իլյա Զիմին»–ի խմբագրումների տարբերություն

 
 
== Կենսագրություն ==
Իլյա Զիմինը խնվել է 1972 թվականի մայիսի 1-ին, Վլադիվոստոկում՝ Անատոլիա<ref>{{cite web|url=http://www.mk.ru/editions/daily/article/2006/03/02/185475-neokonchennyiy-syuzhet-dlya-ntv.html|title=Неоконченный сюжет для НТВ. Илью Зимина провожали только свои|publisher=[[Московский комсомолец]]|date=2006-03-02}}</ref> և Նատալյա Զիմինների ընտանիքում<ref>{{cite web|url=http://www.ptr-vlad.ru/news/ptrnews/11793-zhurnalist-ilja-zimin-stal-olicetvoreniem.html|title=Журналист Илья Зимин стал олицетворением бурлящего Владивостока 90-х|publisher=ПТР-Владивосток|date=2009-02-10|deadlink=yes|archiveurl=https://web.archive.org/web/20150104210602/http://www.ptr-vlad.ru/news/ptrnews/11793-zhurnalist-ilja-zimin-stal-olicetvoreniem.html|archivedate=2015-01-04}}</ref>։ Ավարտել է Նիկոլաևսկի-Ամուրի միջնակարգ դպրոցը<ref>{{cite web|url=http://www.toz.khv.ru/newspaper/arkhiv/2003_02_05_ilya_zimin_poluchil_tefi/|title=ИЛЬЯ ЗИМИН ПОЛУЧИЛ «ТЭФИ»|publisher=[[Тихоокеанская звезда]]|date=2003-02-05}}</ref>, այնուհետև՝ Հեռավոր-արևելյան պետական համալսարանի լրագրության ֆակուլտետը (1994 թվականին)<ref>{{cite web|url=http://www.zrpress.ru/society/primorje_26.02.2013_59554_7-let-bez-ilji-zimina-nezamenimye-est.html|title=7 лет без Ильи Зимина. Незаменимые есть…|publisher=www.zrpress.ru|date=2013-02-26}}</ref>։ Հեռուստատեսության առաջին փորձը եղել է «<nowiki/>[[ՌԲԿ (հեռուստաընկերություն)|''РВК'']]<nowiki/>» ռուսական հեռարձակող կորպորացիայի տեղական հեռուստաընկերությունում<ref>{{cite web|url=https://lenizdat.ru/articles/1038092/|title="Мама недавно увидела по телевизору анонс его фильма и просто "оцепенела". Фрагменты интервью Ильи Зимина, данного "Вечерке" год назад|publisher=[[Лениздат.ру]]|date=2006-02-27}}</ref>: Աշխատել է ''ТГТРК'' «Վլադիվոստոկում»։
 
Բուհն ավարտելուց հետո առաջարկ է ստացել ուժերը փորձել «''НТВ''»-ում։ 1995 թվականին դարձել է «''НТВ''» Հեռավորարևելյան բյուրոյի տնօրեն<ref>{{cite web|url=http://www.kp.ru/daily/23665/50335/?geoid=1&cp=0#comment|title=Милиция уже знает убийцу Зимина?|publisher=[[Комсомольская правда]]|date=2006-02-28}}</ref>։ 2000 թվականի օգոստոսից աշխատել է Մոսկվայի «''НТВ''» հեռուստաալիքի<ref>{{cite web|url=http://web.archive.org/web/20020301050831/http://www.sobesednik.ru/weekly/34/tv/553.phtml|title=Теленовости|publisher=[[Собеседник]]|date=2000-08-24}}</ref><ref>{{cite web|url=http://www.newizv.ru/accidents/2006-02-28/41370-smert-reportera.html|title=Смерть репортера. Телекомпания НТВ отказалась проводить собственное расследование гибели своего журналиста|publisher=[[Новые известия]]|date=2006-02-28}}</ref> «''Сегодня''», «''Итоги''»<ref>{{Cite web|url=https://web.archive.org/web/20101010143714/http://www.newsru.com/itogi/18mar2001/tula_elections.html|title=Губернаторские выборы на родине Левши|author=|website=[[NEWSru.com]]|date=2001-03-18|publisher=}}</ref> և «''Профессия - репортёр''» (առաջին եթերաշրջան) հաղորդումներում<ref>{{Cite web|url=https://murmanlib.ru/periodic/Вечерний%20мурманск/2000%20ВМ/2000%2008%20ВМ/2000%2008%2019%20ВМ.pdf|title=Телепрограмма на 24 августа 2000 года|author=|website=Вечерний Мурманск|date=2000-08-19|quote=НТВ 21.35 Профессия - репортер. Илья Зимин. "Чужая родина"}}</ref>։
 
Պրիմորսկի երկրամասի «''Арсеньевские вести''» իրավապաշտպան թերթի խմբագիր Իրինա Գրեբնևան նշել է․
 
{{Քաղվածք|Քանի դեռ Իլյա գլխավորում էր տեղական բյուրոն, [[ՆՏՎ|НТВ]]-ի խումբը շատ նրբազգաց էր և արագ արձագանքում էր ցանկացած իրադարձության համար։ Նույնիսկ 2000 թվականին, երբ Իլյային տեղափոխեցին Մոսկվա, նրա ավանդույթներն ամեն իրադարձության արագ և օբյեկտիվ արձագանքին դեռ աշխատում էին։ Նրա հեռանալուց հետո բյուրոն թուլացել է։|<ref>{{Cite web|url=https://regnum.ru/news/596513.html|title="После ухода Ильи Зимина из Дальневосточного бюро НТВ оно стало слабее..."|author=|website=[[Regnum]]|date=2006-02-27|publisher=}}</ref>}}
 
2001 թվականի ապրիլին՝ «[[Գազպրոմ]]ի» բաժնետերերի ժողովի նախաձեռնությամբ հեռուստաալիքի ղեկավարության փոփոխության հետ կապված կոնֆլիկտից հետո, բազմաթիվ այլ գործընկերների հետ տեղափոխվել է TV-6 հեռուստաալիք<ref>{{Cite web|url=http://zavtra.ru/blogs/2001-04-2431-2|title=РАЗГРОМ НТВ ПОД МОСКВОЙ|author=|website=[[Завтра (газета)|Завтра]]|date=2001-04-30|publisher=}}</ref><ref>{{Cite web|url=http://www.newsru.com/russia/14apr2001/list.html|title=4-й канал покинули около 350 сотрудников "прежнего" НТВ|author=|website=[[NEWSru.com]]|date=2001-04-14|publisher=}}</ref>։ 2001 թվականի մայիսից մինչև 2002 թվականի հունվարը աշխատել է «Сейчас» և «Итоги» հաղորդումների շրջանակներում<ref>{{Cite web|url=https://web.archive.org/web/20031103171003/http://www.newsru.com/itogi/09dec2001/kiselev09122001.html|title=Авторский текст Евгения Киселева|author=|website=[[NEWSru.com]]|date=2001-12-09|publisher=}}</ref>։
 
2002 թվականի հունիսից մինչև 2003 թվականի հունիսը շարունակել է աշխատել նույն պաշտոնում՝ ТВС հեռուստաալիքում, որը կազմավորվել է ТВ-6 հեռուստաալիքի լրագրողական կոլեկտիվի կողմից<ref name=rgreu>{{cite web|url=http://rg.ru/Anons/arc_2003/0516/12.shtm|title=Евгений Киселев: "Есть жизнь и после телевидения". Главному редактору канала ТВС надоело "лежать под капельницей"|publisher=[[Российская газета]]|date=2003-05-16|archiveurl=https://web.archive.org/web/20030606085935/http://rg.ru/Anons/arc_2003/0516/12.shtm|archivedate=2003-06-06}}</ref>։
ТВС-ի «Նոր դար» հեռուստահաղորդման հիմնական հեղինակ է, որտեղ ռեպորտաժներ է արել «[[Տատու (խումբ)|Տատու]]» խմբի և [[Ռուսաստան]]ի ու [[Չինաստան]]ի փոխհարաբերությունների մասին<ref>{{cite web|url=http://news.bbc.co.uk/hi/russian/life/newsid_2536000/2536765.stm|title=Россия и Китай: люди и судьбы|publisher=[[Би-би-си]]|date=2002-12-02}}</ref>։
 
2003 թվականի հունիսին՝ ТВС-ի փակումից հետո<ref>{{cite web|url=https://web.archive.org/web/20181021150107/http://2004.novayagazeta.ru/nomer/2004/44n/n44n-s16.shtml|title=ПРОГРАММА ПЕРЕДАЧ НА ВЧЕРА. ГОД БЕЗ ТВС|publisher=[[Новая газета]]|date=2004-06-24}}</ref>, Իլյան վերադարձել է НТВ՝ [[Լեոնիդ Պարֆյոնով]]ի հրավերով<ref>{{cite web|url=http://izvestia.ru/news/290809|title=Леонид Парфенов: "Я проработал в корпорации со дня основания, и последнее, что услышал в её стенах в свой адрес, был мат"|publisher=[[Известия]]|date=2004-06-07}}</ref> և շարունակել աշխատել որպես «НТВ հեռուստաընկերության»<ref>{{Cite web|url=https://lenta.ru/articles/2006/02/27/ntv/|title="Зубами выгрызем признание". Спецкор НТВ найден мертвым в собственной квартире|author=|website=[[Lenta.ru]]|date=2006-02-27|publisher=}}</ref> ԲԲԸ «Сегодня», «Намедни»<ref>{{cite web|url=http://izvestia.ru/news/299307|title=Владимир СОЛОВЬЕВ: "Здесь особо напрягаться не придется"|publisher=[[Известия]]|date=2005-02-04}}</ref>, «Страна и мир» և Ալեքսանդր Գերասիմովի հետ «Личный вклад»<ref>{{cite web|url=http://www.ntv.ru/programs/news/vklad/index.jsp?iid=924|title=ПОЛИТИЧЕСКИЕ ВОЙНЫ|publisher=[[НТВ]]|date=2004-02-14|archiveurl=https://web.archive.org/web/20040529075157/http://www.ntv.ru/programs/news/vklad/index.jsp?iid=924|archivedate=2004-05-29}}</ref> ինֆորմացիոն ծրագրերի տեղեկատվության ծառայության հատուկ թղթակից։ НТВ-ում «Նորագույն պատմություն» շարքի հիմնական հեղինակներից մեկն է<ref>{{cite web|url=http://www.press-attache.ru/misc/misc/id/705835.html|title=Новейшая история|publisher=Пресс-Атташе|date=2004-01-16|deadlink=yes|archiveurl=https://web.archive.org/web/20041106120045/http://www.press-attache.ru/misc/misc/id/705835.html|archivedate=2004-11-06}}</ref>։
 
2004 թվականի աշնանից Իլյա Զիմինը նույն հեռուստաալիքում «Профессия — репортёр» հեռուստատեսային ծրագրի հիմնական հեղինակներից մեկն էր և այն առաջատար հեռուստատեսային հաղորդումներից էր<ref>{{cite web|author=Александр Орлов|url=http://www.newizv.ru/culture/2004-10-01/12522-reportery-vernutsja-v-professiju.html|title=Репортеры вернутся в профессию. Людям из «Намедни» нашли время и место в эфире НТВ|publisher=[[Новые известия]]|date=2004-10-01}}</ref><ref>{{Cite web|url=https://web.archive.org/web/20061029091228/http://www.lgz.ru:80/archives/html_arch/lg502004/Polosy/art10_3.htm|title=А ВЫ СМОТРЕЛИ?|author=|website=[[Литературная газета]]|date=2004-12-08|publisher=}}</ref>։
16 649

edits