«Էպոխա (ամսագիր)»–ի խմբագրումների տարբերություն

չ
մանր-մունր oգտվելով ԱՎԲ
չ (մանր-մունր oգտվելով ԱՎԲ)
| Վիքիպահեստ =
}}
'''«Էպոխա»''' ({{lang-ru|«Эпоха»}}), [[Միխայիլ Դոստոևսկի|Միխայիլ]] և [[Ֆեոդոր Դոստոևսկի|Ֆեոդոր]] Դոստոևսկի եղբայների գրական-քաղաքական [[հանդես|հանդեսը]]ը: Լույս է տեսել [[1864]] - [[1865]] թվականներին՝ դառնալով «Վրեմյա» ամսագրի իրավահաջորդը:
 
== Ստեղծման պատմություն ==
«Վրեմյա» ամսագրի փակվելուց հետո Դոստոևսկի եղբայրները փորձել են շարունակել հրատարակչական գործունեությունը: 1864 թվականի հունվարին Մ. Դոստոևսկին այլ անվանումով նոր ամսագրի թողարկման թույլտվություն է ստանում: Սակայն Ֆ. Մ. Դոստոևսկին պաշտոնապես չէր կարող լինել ոչ խմբագիր, ոչ հրատարակիչ՝ իշխանությունների կողմից հրատարակչական գործունեության արգելանքի պատճառով: 1864 թվականի հունվար և փետրվար ամիսների առաջին երկու թողարկումները հրատարակվել են մարտ ամսին: Առաջին համարներում տպագրվում է Ֆ. Դոստոևսկու «Գրառումներ բաժանորդագրությունից» վիպակի առաջին գլուխները: Չնայած Ֆ. Դոստոևսկու սպասումներին՝ «Էպոխա»-ն «Վրեմյա» ամսագրի հետևորդների մոտ հաջողություն չգրանցեց: Դոստոևսկու կնոջ՝ [[Մարիա Դոստոևսկայա|Մարիա Դոստոևսկայայի]]յի, եղբոր՝ [[Միխայիլ Դոստոևսկի|Միխայիլ Դոստոևսկիի]]ի և ամսագրի աշխատակցի մահը, ապա նաև ֆինանսական և կազմակերպաչական աշխատանքները ամսագրի փակման պատճառ են դառնում: «Էպոխա»-ի վերջին համարը լույս է տեսել 1865 թվականի փետրվարին{{sfn|Шилова}}:
 
== Խմբագրության քաղաքականությունը ==
Ամսագրի խմբագրական կազմում էին Միխայիլ և Ֆյոդոր Դոստոևսկիները, [[Ապոլլոն Գրիգորև|Ապոլլոն Գրիգորևը]]ը, և [[Նիկոլայ Ստրախով|Նիկոլայ Ստրախովը]]ը: Մ. Դոստոևսկու մահից հետո «Էպոխա»-ի 1864 թվականի 6-րդ համարում հրատարակիչ-խմագրի կազմում նշվում էր Մ. Դոստոևսկու ընտանիքի անունը{{sfn|Русская периодическая печать|1959|loc=|с=457—458}}, իսկ ամսագրի պաշտոնական խմբագիր նշանակվեց Ա.Պորեցկին<ref name="Порецкий Александр Устинович">{{cite web|url= http://www.fedordostoevsky.ru/around/Poretsky_A_I/|title= Порецкий Александр Устинович|publisher= Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества|accessdate= 2016-05-07}}</ref>{{sfn|Шилова}}: «Էպոխա»-ն շարունակեց «Վրեմյա» ամսագրի ուղղությունը: Հանդեսը կատաղի բանավեճ էր վարում [[Սովրեմեննիկ (ամսագիր)]]-ի դեմ: [[Դոստոևսկագիտություն|Դոստոևսկագետ]] [[Դավիթ Մաղարշակը]] նշել է, որ Դոստոևսկին «Էպոխա» ամսագրում երբեք չի կասկածել արմատականներին մարտահրավեր նետելու հարցում, այսինքն՝ [[Նիհիլիզմ|նիհիլիստներին]], և հատկապես գրական-քննադատներին, ովքեր հավաքվեցին «Սովրեմեննիկ»-ի շուրջ<ref>{{cite web|urlname= http://www.fedordostoevsky.ru/around/Poretsky_A_I/|title= "Порецкий Александр Устинович|publisher= Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества|accessdate= 2016-05-07}}<"/ref>{{sfn|Шилова}}
:
Խորհրդային ժամանակների պաշտոնական քննադատությունը ամսագիրը գնահատել է որպես ռեակցիոն{{sfn|Русская периодическая печать|1959|loc=|с=457—458}}:
== Աշխատակիցներ և հրապարակումներ ==
Ընդհանուր առմամբ՝ «Բաժանորդագրությունից գրություններ» վիպակը զբաղեցրել է ամսագրի առաջին չորս համարները: Ֆ. Դոստոևսկու [[Կոկորդիլոսը (պատմվածք)|«Կոկորդիլոսը»]] լույ է տեսել ամսագրի վերջին համարում՝ 1865 թվականի փետրվարին: Ժամանակակիցները կարծում են, որ «Կոկորդիլոսը» չար նամակ էր [[Նիկոլայ Չեռնիշևսկի|Նիկոլայ Չեռնիշևսկու]] դեմ:
«Էպոխա»-ում հրատարավել են ռուս հայտնի գրողներից բազում գործեր՝ [[Իվան Տուրգենև|Իվան Տուրգենևից]]ից, [[Ապոլոն Մայկով|Ապոլոն Մայկովիից]]իից, [[Յակով Պոլոնսկի|Յակով Պոլոնսկուց]]:
 
== Ծանոթագրություններ ==