«Բոնապարտների տուն-թանգարան»–ի խմբագրումների տարբերություն

չ
→‎Պատմություն: մանր-մունր oգտվելով ԱՎԲ
չ (→‎Պատմություն: մանր-մունր oգտվելով ԱՎԲ)
 
1799 թվականին, Բոնապարտի նորից իշխանության գալու պատճառով, Բոնապարտների ընտանիքը լքում է Կորսիկան, տունը թողնելով Նապոլեոնի ծծմորը՝ Կամիլա Իլարիին ({{lang-co|Camilla Ilari}}): Նապոլեոնը ավելի ուշ տունը կտակել է մոր հորեղբորորդուն՝ Անդրե Ռամոլինոյին, ով փոխարենը իր տունն է տվել Կամիլային: Ավելի ուշ տանը տիրացել են՝ [[Մարիա-Լուիզա Ավստրիացի]]ն, այնուհետև [[Ժոզեֆ Բոնապարտ]]ը: 1852 թվականին Ժոզեֆի դուստրը՝ Զենաիդան տունը փոխանցել է [[Նապոլեոն III|Նապոլեոն 3-րդին]] և [[Եվգենյա (Ֆրանսիայի կայսրուհի)|Եվգենիային:]] Եվգենյան ընդարձակել և թարմացրել է տունը, Նապոլեոն 1-ի 100-ամյակը նշելու համար: Հետագայում նա տունը փոխանցել է Վիկտոր Նապոլեոնին, ով իր հերթին տունը նվիրաբերել է [[Իտալիա]]յի կառավարությանը: 1967 թվականին տունը վերածվել է ազգային թանգարանի<ref>{{cite web |url= http://www.napoleon.org/en/magazine/museums/files/National_Museum_the_Bonaparte.asp |title= National Museum of the Bonaparte Residence in Corsica |accessdate=2008-09-27 |work= |publisher= Fondation Napoléon |date= }}</ref>:
 
 
== Ծանոթագրություններ ==