«Մասնակից:Ani Hosyan/Ավազարկղ1»–ի խմբագրումների տարբերություն

Ուսուցման ընթացքի լավացման համար ինտերվալային կրկնության օգտագործման գաղափարը առաջին անգամ առաջարկվել է «Ուսուցման հոգեբանություն» գրքում (անգլ. ''Psychology of Study''), գրված 1932 թվականին պրոֆեսոր Ալեք Մեյսի կողմից: 1939 թվականին Spitzer-ը փորձարկեց մեթոդի էֆեկտը Այովայի ուսանողների վրա:<ref>Spitzer, H. F. (1939). Studies in retention. Journal of Educational Psychology, 30, 641—657.</ref> Spitzer ուսումնասիրեց այդ մեթոդը ավելի քան 3600 ուսանողների վրա ու ապացուցեց դրա էֆեկտիվությունը: Բայց այդ վաղ աշխատանքը աննկատելի մնաց մինչև 60-ականների վերջը, երբ կոգնիտիվ հոգեբանները, հատկապես Landuaer & Bjork<ref>Landauer, T. K., & Bjork, R. A. (1978). Optimum rehearsal patterns and name learning. In M. Gruneberg, P. E. Morris, & R. N. Sykes (Eds.), Practical aspects of memory (pp. 625—632). London: Academic Press.</ref> and Melton,<ref>Melton, A. W. (1970). The situation with respect to the spacing of repetitions and memory. Journal of Verbal Learning and Verbal Behavior, 9, 596—606.</ref>, ուսումնասիրեցին մանիպուլյացիան ինտերվալային կրկնության հետ ինչպես մտապահվածը լավացնելու միջոց: Մոտավորապես այդ նույն ժամանակ Պիմսլերը դարձավ առաջինը, ով գործնականում կիրառեց ինտերվալային կրկնության թեորիան լեզուների ուսուցման համար: Եվ արդեն 1973 թվականին Սեբաստիան Լեյտները եկել է Լեյտների համակարգի ստեղծման գաղափարին: Ուսուցման յուրահատուկ մեթոդ՝ հիմնված քարտերի վրա:
 
== Հայտնի ուսումնասիրողներ ==
== Известные исследователи ==
* [[Գերման Էբբինգհաուս]]
* [[Герман Эббингауз]]
* [[ЛандауэрԼանդաուեր, ТомасԹոմաս|ТомасԹոմաս ЛандауэрԼանդաուեր]] иև [[:en:Robert A. Bjork]]
* [[СесилՍեսիլ АлекԱլեք МейсՄեյս]]
 
== Известные практиканты ==
543

edits