«Խորհրդա-գերմանական պայմանագիր (1939)»–ի խմբագրումների տարբերություն

[[Առաջին համաշխարհային պատերազմ]]ը աղետալի արդյունք ունեցավ [[Վայմարյան հանրապետություն|Գերմանական Ռայխի]] և [[Ռուսաստանի Խորհրդային Ֆեդերատիվ Սոցիալիստական Հանրապետություն|Ռուսաստանի Խորհրդային Ֆեդերատիվ Սոցիալիստական Հանրապետության]] համար: Պատերազմի ժամանակ [[Բոլշևիկներ]]ը դուրս եկան պատերազմից և [[Վլադիմիր Լենին]]ը ճանաչեց Ֆինլանդիայի, Էստոնիայի, Լատվիայի, Լիտվայի և Լեհաստանի անկախությունները: Բացի այդ Գերմանիայի առաջխաղացումը կանխելու համար Լենինը ստիպված էր ստորագրել [[Բրեստ-Լիտովսկի պայմանագիր]]ը<ref>{{cite journal|url=http://wwi.lib.byu.edu/index.php/The_Peace_Treaty_of_Brest-Litovsk|date=3 March 1918|title=Peace Treaty of Brest-Litovsk|publisher=BYU|ref=harv}}.</ref>, որով [[Գերմանական կայսրություն|Գերմանական կայսրությանը]] զիջեց ահռելի տարածքներ: Գերմանական կայսրության փլուզումից հետո Դաշնակիցները միջամտեցին [[Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմ]]ին (1917–22){{Sfn|Montefiore|2005|p=32}}:
 
1922 թվականի ապրիլի 16-ին Գերմանիան և ԽՍՀՄԸԽՍՀՄ-ը կնքեցին [[Ռապալլոյի պայմանագիր (1922)|Ռապալլոյի պայմանագիր]], որով հրաժարվեցին միմյանց հանդեպ ֆինանսական և տարածքային պահանջներից<ref>{{cite journal|url=http://www.mtholyoke.edu/acad/intrel/interwar/rapallo.htm|title=German–Russian agreement|place=Rapallo|date=16 April 1922|publisher=Mt Holyoke|ref=harv}}.</ref>: Յուրաքանչյուր կողմը նաև երաշխավորեց իր չեզոքությունը մյուսի վրա հարձակվելու դեպքում 1926 թվականի [[Բեռլինի պայմանագիր (1926)|Բեռլինի պայմանագրով]]<ref>{{cite journal|url=http://avalon.law.yale.edu/20th_century/berlin_001.asp|title=Treaty of Berlin Between the Soviet Union and Germany|date=24 April 1926|publisher=Yale|ref=harv}}.</ref>: Մինչդեռ երկու երկրների միջև առևտրային հարաբերությունները վատացել էին Առաջին աշխարհամարտից հետո, 1920-ական թվականներին կնքվեցին մի շարք առևտրային համաձայնագրեր, որոնց արդյունքում առևտուրը դարձավ 433 միլիոն [[ռայխսմարկ]] տարեկան 1927 թվականի դրությամբ:{{Sfn|Ericson|1999|pp=14–5}}
 
1930-ական թվականներին [[Նացիոնալ-սոցիալիստական ​​գերմանական բանվորական կուսակցություն|Նացիստական կուսակցությունը]] [[Ադոլֆ Հիտլեր]]ի ղեկավարությամբ եկավ իշանության, ինչը աճեցրեց լավածությունը ԽՍՀՄ-ի և այլ սլավոնական երկրների միջև{{Sfn|Bendersky|2000|p=177}}: Բացի այդ հակասեմետական նացիստները ասոցացնում էին հրեաներին կոմունիզմի և ֆինանսական կապիտալիզմի հետ<ref>{{cite book|last1=Lee|first1=Stephen J|last2=Paul|first2=Shuter|title=Weimar and Nazi Germany|publisher=Heinemann|year=1996|isbn=0-435-30920-X|page=33}}.</ref>{{Sfn|Bendersky|2000|p=159}}: Ըստ նացիստների տեսության ԽՍՀՄ-ը ղեկավարում էին «Հրեա Բոլշևիկները»<ref>{{cite book|last1=Müller|first1=Rolf-Dieter|url=https://books.google.am/books/about/Hitler_s_War_in_the_East_1941_1945.html?id=IfHaDYVfGlgC|first2=Gerd R|last2=Ueberschär|title=Hitler's War in the East, 1941–1945: A Critical Assessment|publisher=Berghahn|year=2002|isbn=978-1-57181-293-3|page=244}}.</ref>: 1934 թվականին Հիտլերը իր խասքում նշել է, որ անխուսափելի է ճակատամարտը Պանսլավիզմի և Նեոսլավիզմի դեմ և հաղթանակը կբերի համաշխարհային վերելք, չնայած նա նշել էր, որ ռուսների հետ ճանապարհ կգնա, եթե նրանք օգնեն իրեն<ref>{{cite book|last=Rauschning|first=Hermann|title=Hitler Speaks: A Series of Political Conversations With Adolf Hitler on His Real Aims|publisher=Kessinger|year=2006|isbn=978-1-4286-0034-8|pages=136–7}}.</ref>: Գերմանիայի հակաբոլշևիկյան տրամադրվածությունները և ԽՍՀՄ արտաքին պարտքը բերեցին առևտրային հարաբերությունների անկմանը<ref>{{cite journal|last=Ericson|first=Edward E III|title=Karl Schnurre and the Evolution of Nazi–Soviet Relations, 1936–1941|journal=German Studies Review|volume=21|date=May 1998|pages=263–83|issue=2|doi=10.2307/1432205|ref=harv|jstor=1432205}}.</ref> 1934 թվականի ԽՍՀՄ ապրանքների ներմուծումը Գերմանիա իջավ 223 միլիոն Ռայսմարկի{{Sfn|Ericson|1999|pp=14–5}}{{Sfn|Hehn|2005|p=212}}:
 
===Մյունխենի համաձայնագիր===
Հիտլերի հիստխիստ հակախորհրդային հռետորաբանությունը պատճառներից մեկն էր, ինչու Բրիտանիան և Ֆրանսիան որոշեցին, որ ԽՍՀՄ-ի մասնակցությունը 1938 թվականի [[Մյունխենի համաձայնագիր|Մյունխենի վեհաժողովում]] կապված [[Չեխոսլովակիա]]յի հետ կլինի վտանգավոր և անօգտակար<ref>{{cite news|title=Hitler and Russia|newspaper=The Times|date=June 24, 1941|place=London}}.</ref> Կնքված [[Մյունխենի համաձայնագիր|Մյունխենի համաձայնագրով]]<ref>{{cite journal|place=Munich|date=29 September 1938|publisher=Yale|url=http://avalon.law.yae.edu/imt/munich1.asp|title=Agreement concluded at between Germany, Great Britain, France and Italy}}{{dead link|date=February 2018 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}.</ref> որոշվեց Չեխոսլովկիայի մի մասը [[Չեխոսլովակիայի գերմանական օկուպացիա|Կցել Գերմանիային]] 1938 թվականի վերջին և երկիրը վերջնական կազմալուծվեց 1939 թվականի մարտին{{Sfn|Kershaw|2001|pp=157–8}}, որի մի մասը Գերմանիային խաղաղեցնելու նպատակով զիջվեցին [[Նևիլ Չեմբեռլեն|Չեմբեռլեն]]ի և [[Էդուարդ Դալադիե|Դալադիե]]ի նախաձեռնությամբ{{Sfn|Kershaw|2001|p=124}}: Այս քաղաքականությունը տարակուսանք բերեց, որ Հիտլերի ցուցակում մյուսը կարող է լինել ԽՍՀՄ-ը<ref>{{cite journal|first=Max|last=Beloff|title=Soviet Foreign Policy, 1929–41: Some Notes|journal=Soviet Studies|volume=2|date=Oct 1950|pages=123–37|issue=2|doi=10.1080/09668135008409773|ref=harv}}.</ref>: ԽՍՀՄ ղեկավարությունը հավատում էր, որ Արևմուտքը ցանկանում է ուղղել Հիտլերի ագրեցին դեպի արևելք{{Sfn|Kershaw|2001|p=194}} և Ֆրանսիան ու Բրիտանիան կմնան չեզոք Գերմանիայի հրահրած պատերազմում` հույս ունենալով, որ երկու ոչ բարեկամ երկները կոչնչացնեն միմյանց{{sfn|Carr|1949}}:
 
Գերմանիայի համար [[Ավտարկիա|ավտարկիկ]] տնտեսական իրավիճակը կամ դաշնակցությունը Բրիտանիայի հետ անհնար էր, լավ հարաբերությունները ԽՍՀՄ հետ, որպեսզի ստանա հումք, անհրաժեշտ էր{{Sfn|Ericson|1999|pp=1–2}}: Հետագայում սպասված բրիտանական շրջափակումը բերեց դեպի Գերմանիա անհրաժեշտ հումքի մատակարարման նվազման{{Sfn|Ericson|1999|pp=3–4}}: Մյունխենի համաձայնագրից հետո, Գերմանիան ռազմական կարիքները բավարարելու համար և ԽՍՀՄ-ը ռազմական տեխնիկայի պահանջարկի համար սկսեցին քննարկում 1938 թվականի վերջից մինչև 1939 թվականի մարտը{{Sfn|Ericson|1999|pp=29–35}}: ԽՍՀՄ-ի երրորդ հնգամյա պլանով նախատեսված էր տեխնիկական վերազինում իրականացնել արդյունաբերության ոլորտում{{Sfn|Ericson|1999|pp=1–2}}{{Sfn|Hehn|2005|pp=42–43}}: Գրեմանիայի պատերազմի նախագծողները հաշվեցին հումքի լուրջ դեֆիցիտ, եթե Գերմանիան սկսի պատերազմ առանց ԽՍՀՄ-ի մատակարարումների{{Sfn|Ericson|1999|p=44}}: