«Մաո Ցզե Դուն»–ի խմբագրումների տարբերություն

Ավելացվել է 5929 բայտ ,  1 տարի առաջ
 
[[1927 թվական]]ի մարտին Մաոն հայտնվու է Կենտրոնական գործադիր կոմիտեի պլենումում, որը փորձում էր լքել տալ գեներալ Չանին` առաջնորդ նշանակելով Վաբ Ցզինվեային։ Այնտեղ Մաոն ակտիվ դեր էր խաղում գյուղացիական քննարկումների հարցով` պահպանելով մի շարք կանոններ, որոնք պահպանում են մահապատիժը կամ ձերբակալությունը ցանկացածի համար, ով խոստովանում է, որ հակահեղափոխական գործունեության մեջ է` պնդելով, որ հեղափոխական իրադրության մեջ համաշխարհային մեթոդները չեն կարող բավարար լինել <ref>{{harvnb|Schram|1966|p=98}}</ref><ref name="Feigon 2002 42">{{harvnb|Feigon|2002|p=42}}</ref>։ 1927 թվականի ապրիլին Մաոն նշանակվում է Գոմինդանի կենտրոնական տեղական կոմիտեում` կոչ անելով գյուղացիներին հրաժարվել վարձավճարը տալուց։
 
===Նանչանը և աշնանային բերքահավաքի ապստամբությունը (1927)===
[[File:中國工農紅軍軍旗.svg|thumb|Դրոշ Չին աշխատավորների և գյուղացիական կարմիր բանակի]]
 
Միայն դաշտային հրամանատարների դեմ հաջող արշավանքից հետո է Չանը ուշադրություն է դարձնում կոմունիստներին, որոնք այդ ժամանակ Չինաստանում հաշվվում էին տասյակ հազարներով։ Չանն անտեսում է ձախ KMT կառավարության հրամանները և անցնում է Շանհայ` քաղաք, որը վերահսկվում էր կոմունիստական զինված ուժերի կողմից։ Երբ կոմունիստները սպասում էին Չանի ժամանելուն, նա Կանաչ բանդայի օգնությամբ ազատագրում է Սպիտակ տերորից` սպանելով 5000 մարդու<ref name="Feigon 2002 42"/><ref>{{harvnb|Schram|1966|p=106}}; {{harvnb|Carter|1976|pp=61–62}}</ref>։ Պեկինում 19 աչքի ընկնող կոմունիստներ սպանվում են Չանի կողմից<ref>{{harvnb|Schram|1966|pp=106–09, 112–13}}</ref><ref name="Carter1976 p62">{{harvnb|Carter|1976|p=62}}</ref>։ Նույն տարվա մայիսին տասնյակ հազարներով կոմունիստներ սպանվում են, և CPC-ն կորցնում է 15000-ը իր 25 հազար անդամներից<ref name="Carter1976 p62"/>։
 
{{Quote box
| quote = <poem>Արծիվները ճեղքում են օդը,
Ձկները սահում են պարզ ջրի խորքերը;
Սառցե երկնքի տակ միլիոնավոր մարդիկ պայքարում են ազատության համար։
 
Խորհելով այդ անընդգրկելի, այդ անսահման հողի մասին` ես հարց եմ տալիս` ո՞վ է կառավարում մարդու ճակատագիրը</poem>
|source= — Հատված Մաոյի «Չանշա» բանաստեղծությունից, սեպտեմբեր, 1927<ref name="Carter1976 p64">{{harvnb|Carter|1976|p=64}}</ref>
| align = left
| width = 20em
| bgcolor = #ACE1AF
}}
 
CPC-ն շարունակում է աջակցել Ուխանի Գոմինդանին, դիրքորոշում, որը Մաոն սկզբում պաշտպանում էր<ref name="Carter1976 p62"/>, բայց CPC-ի 5-րդ կոնֆերանսում նա փոխում է կարծիքը և որոշում է հույսը դնել գյուղացիական միլիցիայի վրա<ref name="Carter1976 p63">{{harvnb|Carter|1976|p=63}}</ref>։ Հարցը վիճելի է դառնում, երբ Ուխանի կառավարությունը Գոմինդանից վռնդում է բոլոր կոմունիստներին<ref name="Carter1976 p63"/>։
Մաոն հիմնադրում է Չինաստանի Բանվորական և գյուղացիական կարմիր բանակ` հայտնի որպես Ազատագրության կարմիր բանակ։ 1927 թվականի օգոստոսի 1-ին գեներալ Չժու Դեի գլխավորությամբ որոշվում է վերցնել
Նանչան քաղաքը (հայտնի է որպես Նանչանի ապստամբություն)։ Սկզբում նրանք հասնում են հաջողության, բայց հինգ օր անց ստիպված են լինում նահանջել՝ շարժվելով Շանտոնի հարավ և այդտեղից նրանց տանում դեպի Ֆուցզյանի անապատ<ref name="Carter1976 p63"/>: Մաոն նշանակվում է Կարմիր բանակի գլխավոր հրամանատար և ղեկավարում է չորս գնդերը ընդդեմ Չանշայի (Աշնան բերքահավաքի ապստամբության ժամանակ)` հույս ունենալով բորբոքել գյուղացիական ապստամբություն ամբողջ Խունանում: Հարձակման նախօրեին Մաոն գրում է բանաստեղծություն, որը սկզբում պահպաանվում էր «Չանշա» անվամբ: Նա ծրագրել էր հարձակվել KMT-ի վրա երեք ուղղությամբ: Բայց չորրորդ գունդը անցնում է KMT՝ հարձակվելով երրորդ գնդի վրա: Մաոյի բանակը հասնում է Չանշա, բայց չի կարողանում քաղաքը վերցնել, պարտվում է և 1000 հոգի կենդանի մնացացածներով շարժվում է դեպի Ջինջենգ լեռներ<ref name="Carter1976 p64"/><ref>{{harvnb|Schram|1966|pp=122–25}}; {{harvnb|Feigon|2002|pp=46–47}}</ref>։
 
Ջունգ Չանը և Ջոն Հելիդեյը պնդում են, որ ապստամբությունը փաստորեն սաբոտաժի է ենթարկել Մաոն, որպեսզի Գոմինդանի զինվորների խմբին թույլ տա անցնել KMT-ի ցանկացած ուրիշ առաջնորդի կողմը<ref name="ChangHalliday">Chang, Halliday; Mao, Chapt.5</ref>։
Չանը և Հելիդեյը հաստատաում են նաև այն, որ Մաոն պայմանավորվել է այլ առաջնորդների հետ (ներառյալ ռուս դիվանագետները և խորհրդային հյուպատոսությունը), որ հարվածն ուղղվի դեպի Չանշա, սակայն հրաժարվել է դրանից։ Չանը և Հելիդեյը հաղորդում են այն մասին, Չանշայի խորհրդային հյուպատոսության քարտուղարը Մոսկվա է ուղարկել կարծիք այն մասին, որ նահանջը եղել է ամենաստոր դավաճանությունն ու վախկոտությունը <ref name="ChangHalliday" />։
 
== Ծանոթագրություններ ==