«Կամամբեր»–ի խմբագրումների տարբերություն

Content deleted Content added
No edit summary
No edit summary
Տող 4.
 
== Պատրաստում ==
Կամամբերը պատրաստվում է կովի[[կով]]<nowiki/>ի կաթից, որի մեջ երբեմն ավելացնում են քիչ քանակությամբ յուղազուրկ [[կաթ]]: Կամամբերի չափերը. հաստությունը՝ 3.1 սմ, տրամագիծը՝ 11.3 սմ, քաշը՝ 340 գրամ: 25 լիտր կաթից կարելի է ստանալ այդպիսի 12 պանիր:
 
Շոգ եղանակին կամամբեր արտադրելու դժվարություններ են առաջանում, այդ իսկ պատճառով սովորաբար այն արտադրում են սեպտեմբերից մայիս ընկած ժամանակահատվածում: Ամենալավ պանիրը ստացվում է երկու բաղադրատոմսով՝[[Բաղադրատոմս|բաղադրատոմսով]]՝ թանձրուկի կեսը երեկոյան տեղափոխում են ֆորմայի մեջ, մնացածը ավելացնում են հաջորդ առավոտյան: 27 °C-ով 4.5 լ կաթին ավելացնում են 0.5 մլ շրդանային մակարդակ (րեննինա): Մերվելը սկսում է երկու ժամից, այնուհետեև պետք է աստիճանաբար կաթը խառնել, բաց չթողնելով մնացած սերուցքը: Քանի որ գործարանում հնարավոր է կամամբերին բնորոշ բորբոս չառաջանա, բորբոսի կուլտուրան կարելի է պատրաստել կամամբերի լավ կտորից, որը պետք է գցել կաթի մեջ մինչ շրդանային մակարդակ ավելացնելը:
 
Թանձրուկը լցնում են [[Մետաղ|մետաղական]] ֆորմայի մեջ, որոնք դրված են ծղոտե ծածկերի վրա: Պանիրը թողնում են մնա ամբողջ գիշեր, առավոտից այն կրճատոում է իր իրական չափի մոտավորապես 2/3-ը: Առավոտյան նորից կրկնվում է ամբողջ գործընթացը, սակայն ֆորմայի մեջ մինչև նոր թանձրուկ ավելացնելը հին թանձրուկի մակերեսը զգուշությամբ խառնում են: Նոր թանձրուկ ավելացնելուց մեկ օր հետո պանիրը պետք է լինի բավականին պինդ, որպեսզի այն կարողանան շրջել: Այս գործողությունը պահանջում է մեծ հմտություն:
 
Երբ թանձրուկը հավաքվում է ֆորմայի պատերին աղ են ցանում: Այնուհետև պանիրը դնում են դարակների վրա և օրվա ընթացքում երկու անգամ շրջում: Երբ արդեն պարզ տեսանելի է լինում սպիտակ բորբոսը պանիրը տեղափոխում են չոր տեղ, որտեղ հնարավոր կլինի հետևել ջերմաստիճանին ու խոնավությանը: Ամենաբարենպաստը՝ 13 °C է, իսկ օդը պետք է լինի թույլ խոնավ: Հետևյալ պայմանների շնորհիվ բորբոսի առաջացումը կատարվում է արագ, և շուտով սպիտակ [[Բորբոսասնկեր|բորբոսը]] դառնում է կապույտ, այդպես պանիրն ունենում է կապտա-մոխրագույն տեսք: Բորբոսը կարող է ունենա նաև մուգ կանաչ կամ սև գույն, եթե օդը չոր է: Պանիրն այնուհետև տեղափոխում են 10 °C ջերմաստիճան և բարձր խոնավություն ունեցող մեկ այլ նկուղային տարածք։ Այս պայմաններում բորբոսի առաջացումը զգալիորեն դանդաղում է, իսկ այն ձեռք է բերում կարմրա-շագանակագույն երանգ։ Այսպես պանիրը դառնում է կպչուն և հասուն։
[[Պատկեր:Camembert sign.jpg|alt=Գյուղ կամամբեր|border|ձախից|մինի|228x228փքս|Գյուղ Կամամբեր]]
Կտրելու ժամանակ պանիրը պետք է լինի պինդ։ Պանրի պինդ և կիսաջրիկ զանգվածը ցույց է տալիս, որ այն վատ է պատրաստված։ Կամամբերի ճիշտ հասունացումը ստուգվում է նրա մակերևույթի վրա բորբոսի տարբեր երանգների առաջացման հաջորդականությամբ։ Ինչպես արդեն նշեցինք, սպիտակ բորբոսը վերափոխվում է կապտա-մոխրագույնի, իսկ հետո կարմրա֊շագանակագույնի։կարմրա-շագանակագույնի։ Եթե հաջորդականությունը այլ է, ուրեմն պանիրը առաջնակարգայինառաջնակարգ չի լինի։
 
Մթերքը տեղափոխվում է փայտե տուփերով կամ փաթեթավորվում է ծղոտով։ Կամամբերը պետք է արագ վաճառել, քանի որ դժվար է այն պահպանելը։
Տող 31.
Պանրրի առաջացման այս լեգենդը առաջին անգամ մարդկանց ներկայացվեց ֆրանսիական փոքրիկ քաղաք՝ Վիումտեում: Ամենին ինչ սկսվեց նրանից, որ 20-րդ դարի սկզբին իր հիվանդներին բուժելու համար մի բժիշկ օգտագործեց նորմանդական պանիրը: Հիվանդները բժշկին երխտապարտ լինլու համար նրա պատվին կամամբեր գյուղից ոչ հեռու փոքր արձան կանգնեցրին: Այդպես, մարդիկ նկատեցին, որ 18-րդ դարի վերջին կամամբեր գյուղում ապրում էր Մարի Արել անունով մեկը, ով շուկայում վաճառում էր արտասովոր համ և տեսք ունեցող պանիր: 1928 թվականին Վիումտեի հրապարակում հանդիսավոր կերպով տեղի ունեցավ աղջկա և պանրի պատվին կանգնեցրած հուշարձանի բացումը:
 
== Գրականություն ==
<br />
 
== Ծանոթագրություն ==
<references /><nowiki>{{Արտաքինbr հղումներ}}</nowiki>{{Արտաքին հղումներ}}
Ստացված է «https://hy.wikipedia.org/wiki/Կամամբեր» էջից