«Շիա իսլամ»–ի խմբագրումների տարբերություն

 
==Ժառանգություն==
Կարծիք կա, որ բոլոր մարգարեների, այդ թվում նաև Մուհամմադի, սպառազինությունն ու սուրբ իրերը ժառանգաբար փոխանցվել են Ահլ ալ-Բայթի իմամներին։ [[Ջաֆար աս-Սադիկ|Ջաֆար աս-Սադիկը]] իր Քիթաբ ալ-Քաֆի գրքում նշում է՝ «Ալլահի առաքյալի զենքերն ինձ հետ են։ Դա անվիճելի է»<ref name="Kulayni">{{cite book|title=Kitab al-Kafi|last1=Al-Kulayni|first1=Abu Ja’far Muhammad ibn Ya’qub|date=2015|publisher=The Islamic Seminary Inc.|isbn=9780991430864|location=South Huntington, NY}}</ref>։ Ավելի ուշ նա հայտարարել է, որ իր հետ է Մուհամմադ մարգարեի սուրը, նրա զինանշանը, դրոշը (լամամ) և սաղավարտը։ Նա հետագայում ավելացրել է, որ իր մոտ է գտնվում Մուհամմադի հաղթական դրոշը, [[Մովսես մարգարե|Մովսեսի]] իրերը, [[Սողոմոն Իմաստուն|Սողոմոնի]]՝ [[Դավիթ (արքա)|Դավիթի]] որդու մատանին, և այն սկուտեղը, որի վրա Մովսեսը մատուցել է իր ընծաները։ Նրա մոտ է նաև այն անունը, որը երբ Ալլահի առաքյալիառաքյալը դնի մուսուլմանների և հեթանոսների միջև, որապա ոչ մի հեթանոսական նետ չի կարող հասնել մուսուլմաններին։ Նրա մոտ է նաև մի առարկա, որը բերել են հրեշտակները<ref name="Kulayni" />։ Աս-Սադիկը նաև նշում է, որ սպառազինության փոխանցումը հավասար է իմամաթը (առաջնորդություն) ստանալուն, նման է այն երևույթին<ref name="Kulayni" />։
 
Իմամ Ալի առ-Ռիդան ասել է, որ ում որ փոխանցվում են սպառազինությունները, նրանց էլ փոխանցվում է գիտելիքը, այսպիսով՝ գիտելիքը (իմամաթ) սպառազինությունից երբեք չի անջատվում<ref name="Kulayni" />։