«Ֆրակ»–ի խմբագրումների տարբերություն

Ավելացվել է 67 բայտ ,  3 տարի առաջ
== Պատմություն ==
 
Սերթուկի առանձնահատուկ տեսքը պայմանավորված է նրանով, որ սկզբում այն հանդիսացել է հեծելազորի[[հեծելազոր]]ի սպաների համազգեստ, և նրա ձևը թույլ է տվել հարմարավետ ձիու նստել [[ձի]]ու թամբի վրա և միաժամանակ հրաշալի տեսք ունենալ։
 
Սերթուկը հայտնվել է Ֆրանսիայում՝[[Ֆրանսիա]]յում՝ XVIII դարում և եղել է բացառապես զինվորական[[զինվոր]]ական, ոչ թե շքահանդեսային հագուստ։ Սակայն այն փաստը, որ այդ ժամանակներում սպաներ են դարձել վերնախավի ներկայացուցիչները, և նրանք հաճախակի մասնակցել են պարահանդեսների[[պարահանդես]]ների և երեկույթների, աստիճանաբար հանգեցրել է նրան, որ սերթուկը համարվել է նշանավոր միջոցառումների համար նորաձև հագուստ։
 
Ֆրանսիական Մեծ հեղափոխության ժամանակ հայտնվել են «Ինկրուայաբլ» (անհավանական) ոճի սերթուկներ։ Դրանք ունեին անհավանական մեծ օձիք և դարձածալ, դրանց ավելացվել է մեծ [[փողկապ]], որը ծածկում էր կրկնակզակը, իսկ վերնաշապիկի օսլայած օձիքը հասնում էր մինչև այտերի[[այտ]]երի կեսը։ Ռուսաստանում՝[[Ռուսաստան]]ում՝ [[Պավել I]] օրոք, այդպիսի սերթուկները, որոնք խռովարար Ֆրանսիայի խորհրդանիշն էին, արգելվել էին, և միայն կայսրի մահից հետո նորից հայտնվել են մայրաքաղաքային սրահներում, հետո վեր են ածվել ամենօրյա հագուստի։
 
Պատահական չէ, որ Ա․ Ս․ Գրիբոեդովի՝[[Գրիբոյեդով]]ի՝ «Խելքից պատուհասը» ստեղծագործության մեջ հանդիպում են սերթուկի մասին մի քանի անբարյացակամ խոսքեր։
 
<blockquote>
Պոչը հետևից, առջևից ինչ–որ հրաշալի կևրվածքկտրվածք,
Բանականությանը հակառակ, ընդդեմ տարերքի։
</blockquote>
 
Հնում սերթումը սովորաբար կարել են բարակ մահուդից, երբեմն էլ՝ [[կապույտ]], շագանակագույն և կանաչ թավիշից։ Սկզբում սև գույնը նույնացվում էր սգո արարողությունների հետ՝ գերադասելով ամենօրյա կյանքում և միջոցառումների ժամանակ կրել այլ գույնի սերթուկներ, ինչի մասին ռուս գրականության մեջ պահպանվել են շատ վկայություններ։
 
 
«Կոլեգիական խորհրդատու Պավել Իվանովիչ Չիչիկով, կալվածատեր, անհրաժեշտությունից ելնելով հագնում էր հապալասագույն ''սերթուկ''։
Ն․ Վ․ Գոգոլ «[[Մեռած հոգիներ]]»
 
 
Գրեթե բոլորը միամիտ մանկական հետաքրքրությամբ նայում էին Պիեռի սպիտակ գլխարկին և ''կանաչ սերթուկսերթուկին''։
Լ․ Ն․ Տոլստոյ «[[Պատերազմ և խաղաղություն]]»
 
XIX հարյուրամյակի վերջին սերթուկը գրեթե անհետացել է փողոցներից՝ իր տեղը զիջելով բաճկոններին[[բաճկոն]]ներին և սմոկինգին, և վեր է ածվել տոնական արդուզարդի՝ տոնական և պաշտոնական միջոցառումների համար, որոնք ընթանում են խիստ արարողակարգերով։ Ժամանակի հետ այն սկսել են կրել նաև պարողներն ու երաժիշտները։[[երաժիշտ]]ները։
 
== Նկարագիր ==