«Խալիֆայություն»–ի խմբագրումների տարբերություն

չ (հայերեն անվանում)
 
'''Խալիֆայություն''' տերմինը, "իշխանություն [[խալիֆ]] ('հետևորդ')" ( [[արաբերեն]] خلافة or khilāfa, {{lang-tr|Hilafet}}), գալիս է մուսուլմանական աշխարհում սկիզբ առած առաջին կառավարման համակարգից և ցույց է տալիս մուսուլմանների (համայնք) քաղաքական միասնություն։ Տեսականորեն, [[Արիստոկրատիա|արիստոկրատ]]–[[սահմանադրական հանրապետություն]]<ref>{{Citation|last=Lecker |first=Michael|title=The ‘Constitution of Medina’: Muhammad's First Legal Document|journal=Journal of Islamic Studies |year=2008|volume=19|issue=2|pages=251–253|doi=10.1093/jis/etn021 |accessdate=2010 թ․ դեկտեմբերի 9|postscript=.}}</ref>
([[Սահմանադրություն]]ը՝ [[Մեդինայի սահմանադրություն]]), որը նշանակում է, որ [[պետության ղեկավար]]ը, [[խալիֆա]]ն և այլ պաշտոնյաներ ժողովրդի և, [[իսլամ]]ի ներկայացուցիչներ են և պետք է ղեկավարեն սահմանադրական և [[կրոնական օրենք]]ներին, կամ [[շարիաթ]]ին համապատասխան։ Սկզբնական շրջանում, այն [[Ուղիղ ժողովրդավարություն|ուղղակի ժողովրդավարություն]] էր (տես [[շուրա]]) և [[ընտրովի միապետություն]]։
 
[[X դար]]ից [[Արևմտյան Եվրոպա]]յում խալիֆայություն են անվանել նաև [[Արևմտյան Ասիա]]յում, [[Հյուսիսային Աֆրիկա]]յում, Հարավ-Արևմտյան Եվրոպայում արաբական նվաճումների հետևանքով [[VII դար]]ում ստեղծված պետությունը ([[661]] թվականից Օմականների խալիֆայությունը, [[750]] - [[1258]] թվականներին Աբբապանների խալիֆայությունը)։ [[X դար]]ում կազմվել են Ֆաթիմյանների խալիֆայությունը և Կորղովայի խալիֆայությունը։ Հայաստանը արաբական խալիֆայության տիրապետության տակ է գտնվել VII - IX դդ. (տես [[Արաբական նվաճումներ]])։