«Գուչի»–ի խմբագրումների տարբերություն

Ավելացվել է 6 բայտ ,  2 տարի առաջ
չ
սնանկ բառից
չ (սնանկ բառից)
[[1978]] թվականին Պաոլոն ցանկանալով արդիականացնել և լայնացնել արտադրությունը՝ հեռացված էր իտալական ստորաբաժանման աշխատաքնից, քանի որ Ռոդոլֆոն ցանկանում էր պահպանել «ձեռքի աշխատանքի» բացառիկ արտադրանքի որակը, դա բերեց հորեղբոր և եղբորորդու միջև կոնֆլիկտի:
 
[[1970]]-ականների վերջում մի շարք սխալ գործնական որոշումներ և ընտանեկան կռիվերը բերեցին ընկերության սննկացմանըսնանկացմանը: [[1979|1979 թվական]]<nowiki/>ին Ալդոն ցանկանալով պահպանել Gucci Parfums օծանելիքի շարքը, թողարկեց Gucci Accessories Collection շարքը, որը իր մեջ ներգրավվում էր այնպսի փոքր աքսեսուարներ ինչպես կոսմետիկ պարագաների տուփեր, գրիչներ, լուցիչներ, որոնք ավելի էժան են, քան հիմնական աքսեսուարները: Gucci-ի Gucci Accessories Collection շարքի ապրանքները ավելի լավ էին վաճառվում, քան ֆիրմայի թանկ արտադրանքը: Այդ փաստը դարձավ անկման հիմնական պատճառներից մեկը: Ընկավ բացառիկ արտադրանքի վաճառքի տոկոսը, այն ժամանակ մինչ ուրիշ խանութներ ողողում էին «Գուչիի» էժան մանրուքները: Ընկերության համբավը ընկած էր:
 
{{քաղվածք|1960-ական և 1970-ական թվականներին Gucci-ն փառքի գագաթին էր այնպիսի անունների շնորհիվ, ինչպիսիք են [[Օդրի Հեփբերն]]ը և [[Ժաքլին Քենեդի]]ն: Բայց 1980-ականներին Gucci-ն կորցրեց իր դիրքերը: |Գրեյդոն Կարտներ}}
1980-ականների սկզբում Պաոլո Գուչին ցանկացավ արտադրանք թողարկել իր անվան տակ: Որպեսզի ստանա այդ իրավունքը, նա ստիպված էր դատարան դիմել: Ի պատասխան դրան Ալդոն հեռացրեց որդուն բոլոր դիրքերից, որից հետո Պաոլոն տեղեկացրեց ԱՄՆ-ի հարկային ծառայությանը իր հոր ֆինանսական խարդախությունների մասին: Արդյունքում [[1986]] թվականին Ալդո Գուչին մեղադրվեց օֆշորային ընկերությունների օգտագործման մեջ՝ եկամուտներ թաքցնելու և հարկերը 7 միլիոն $-ի չափով չճարելու համար: Նա բանտարկված էր 1 տարով և 1 օրով (իր հերթին, [[1994]] թվականին Պաոլոն ճաղերի հետևում անց էր կացրել 5 շաբաթ՝ իր երկրորդ կնոջը՝ Ջեննի Հարվուդին իր աղջկան Ջեմմային պահելու համար ալիմենտը կես միլիոն գումար չվճարելու համար)
 
[[1987]] թվականին որոշ տվյալների համաձայն Պաոլոն իր բաժինը վաճառեց Investcorp ընկերությանը 41 միլիոն $ գումարով: Այդ ժամանակ էլ նա հայտարարեց իր պարտքերի մասին (90 միլիոն $): Փորձելով խուսափել սննկացումիցսնանկացումից և ցանկանալով մարել պարտքերը՝ մահից մի շաբաթ առաջ նա ստորագրեց սեփական պարտքերի վերանայման պլանը: Նրա հանկարծամահ լինելը դարձավ ժառանգության համար կռվի պատճառ (առանձնատուն, ախոռ՝ զտարյուն արաբական ձիերով, Արևմտյան Սուսսեկս (Մեծ Բրիտանիա), գնահատված մոտավորապես 3 միլիոն ֆունտ):
 
[[1983]] թվականին Ռոդոլֆոյի մահից հետո նրան պատկանող ընկերության բաժինն անցավ որդուն՝ Մաուրիցիոյին ({{lang-it| Maurizio Gucci}}), որը վեճ առաջացրեց երկու ընտանիքների միջև:
Gucci տան համար աշխատում էին [[Ջոֆրի Բին]] և [[Քելվին Քլայն]] մոդլեագործները: [[1990]] թվականին Մելոյի պահանջով, կանացի հագուստի ստեղծման համար հրավիրվեցին երիտասարդ և համարյա անհայտ Թոմ Ֆորդը, որը մինչև այդ աշխատել է Էլիս Փերրիի ընկերությունում:
[[Պատկեր:Gucci store.jpg|մինի|ձախից|Gucci խանութ]]
1990-ականների սկիզբը ամբողջ պատմության մեջ դարձան ընկերության ամենավատ տարիները: Մաուրիցիոյի գործողությունների շնորհիվ իջավ աքսեսուարների վաճառքի թափը, մինչև այդ միայն ԱՄՆ-ում բերում էին 110 միլիոն դոլար: Ընկերությունը կրում էր վնասներ և սննկացմանսնանկացման եզրին էր: Այդ ամենը դժգոհություն էր առաջացնում Gucci America-ի և Investcorp-ի բաժնետերերի մոտ: Մի քանի տարի անց կառավարիչները ձայների մեծամասնությունից ելնելով հեռացրին Մաուրիցիոյին ղեկավարությունից: [[1993]] թվականի օգոստոսից նա ստիպված էր վաճառել Investcorp ընկերության իր բաժինը:
Ավելի քիչ քան 1 տարվա ընթացքում Մաուրիցիոյի հեռանալուց հետո, Դոուն Մելոն վերադարձավ Bergdorf Goodman: Թոմ Ֆորդը դառնալով կրեատիվ տնօրեն, ցանկացավ ստեղծել ընկերության համար բոլորովին նոր ոճ և Դոմենիկո դե Սոլը, որը Gucci Group NV-ում զբաղեցրել է նախագահի և գլխավոր գործադիր տնօրենի տեղը, օգնել է նրան: