«Նեֆրոտիկ համախտանիշ»–ի խմբագրումների տարբերություն

[[File:Gray1130.svg|thumb|Երկամային կծիկ]]Երիկամային կծիկները ֆիլտրում են արյունը, որը գալիս է երիկամներ։ Կծիկները մազանոթներ են, որոնք ունեն փոքր անցքեր, որը թույլ է տալիս 40․000 [[Զանգվածի ատոմական միավոր|Դալտոն]]<ref>{{cite web|url=http://escuela.med.puc.cl/paginas/cursos/tercero/IntegradoTercero/Mec231_38.html|title=Apuntes de fisiopatología de sistemas|archiveurl=https://web.archive.org/web/20080908021010/http://escuela.med.puc.cl/paginas/Cursos/tercero/IntegradoTercero/Mec231_38.html|archivedate=2008-09-08|accessdate=8 Sep 2008|deadurl=yes|df=}}</ref> և փոքր զանգված ունեցող փոքր մոլեկուլներին անցնել դրանցով, բայց սպիտակուցներին, որոնք հանդիսանում են մակրոմոլեկուլներ թույլ չեն տալիս։
 
Նեֆրոտիկ համախտանիշի ժամանակ կծիկները վնասվում են բորբոքման կամ հիալինիզացիայի ( միասեռ բյուրեղային մասնիկիների առաջացում բջջում) առկայությամբ, որը նպաստում է սպիտակուցների՝ ալբումինների, հակաթրոմբինի կամ [[Իմունոգլոբուլիններ|իմունոգլոբուլինների]] , անցնելուն բջիջների թաղանթներով և մեզի մեջ հայտնվելուն<ref name="scielo" />։ Սպիտակուցների ֆիլտրմանը խոչընդոտում է նաև կծիկի հիմային թաղանթի և պոդոցիտների բացասկան լիցքը՝ պայմանավորված կառուցվածքում առկա գլիկոպրոտեիդներով։ Վերջիններս կազմված են գլուտամինային, ասպարագինա և սիալաթթուներից, որոնք ֆիզիոլագիական pH-ի պայմաններում ունեն բացասական լիցք։
 
Ալբումինը արյան հիմնական սպիտակուցն է, որը պայմանավորում է օնկոտիկ ճնշումը, որը կանխում է հեղուկի արտահոսքը արտաբջջային միջավայր և հետագա այտուցների առաջացումը։
Հիպոպրոտեինեմիային ի պատասխան լյարդը գործարկում է փոխհատուցողական մեխանիզմ՝ սպիտակուցների սինթեզ(ալֆա-2 մակրոգլոբուլին և լիպոպրոտեիններ<ref name="scielo" />) ։
 
Հետագա սպիտակուցների սինթեզի մեծացումը բերում է հիպերլիպիդեմիայի, որը բնութագրական է նեֆրոտիկ համախտանիշին։
 
== Պատճառներ ==
214

edits