«Պոեմ»–ի խմբագրումների տարբերություն

Առանց խմբագրման ամփոփման
չ (Ռոբոտ․ Տեքստի ավտոմատ փոխարինում (-{{Reflist}} +{{Ծանցանկ}}))
No edit summary
'''Պոեմ''' ([[հունարեն]]՝ ''póiema'' - ստեղծել), [[Չափածոչափածո]] մեծածավալ ստեղծագործություն, որի տարբեր մասերը միավորվում են [[սյուժե]]ի կամ [[կերպար]]ի ընդհանրությամբ։ Պոեմը չափածո բոլոր [[գրական ժանր]]երից ամենամեծն է իր ծավալով և ընդգրկումներով։ Նրան հատուկ են թե՛ վիպերգական, թե՛ քնարական հատկանիշներ։
 
Պոեմի վիպերգական հատկանիշներից են սյուժետային տարրերի և կերպարների առկայությունը, պատմողական շարադրանքը, [[նկարագրություն]]ները։
Նոր ժամանակներում պոեմներում պատկերվել են ժողովրդի կյանքի և ճակատագրի էական հարցեր։ Ժանրի զարգացման մեջ հատկապես մեծ դեր են խաղացել [[Ջորջ Բայրոն]]ը («[[Չայլդ Հարոլդ]]»), [[Ալեքսանդր Պուշկին]]ը («[[Պղնձե հեծյալ]]»), [[Միխայիլ Լերմոնտով]]ը («[[Մծիրի]]»), [[Հովհաննես Թումանյան]]ը («[[Անուշ]]») և այլն։
 
Գրվել են նաև [[դրամատիկական պոեմ]]ներ, որոնց մեջ դեպքերը հիմնականում զարգանում են [[մենախոսություն]]ների ու [[երկխոսություն]]ների օգնությամբ ([[Գյոթե]]ի «[[Ֆաուստ]]ը»)։ Երգիծական պոեմների մեջ ծաղրվում են կյանքի տարբեր կողմերը (Թումանյանի «[[Պոետն ու մուսան]]»)։ [[Քնարական պոեմ]]ի ցայտուն օրինակ է [[Ավետիք Իսահակյան]]ի «[[Աբու-Լալա Մահարի (պոեմ)|Աբու-լալա Մահարին]]»։<ref>{{cite book|author=Էդ. Ջրբաշյան, Հ. Մախչանյան|title=Գրականագիտական բառարան|publisher=«Լույս»|location=Երևան|year=1972|page=էջ 240-241}}</ref>:
 
== Պոեմներ (հայ գրականության) ==
241 041

edits