«Ցեղակրոնություն»–ի խմբագրումների տարբերություն

:Ավելի՛ պարզ: Ազգայնականության երկու ձևերից - ազգայնական անհատապաշտություն և եսապաշտություն - ցեղակրոնը ողջունում է առաջինը, որն այլ բան չէ, եթե ոչ ազգ-անհատի արդար և արգասավոր ձգտումը՝ հավատարիմ մնալ իր ցեղի ոգուն, կատարելագործել իր պատմական տիպը և պաշտպանել իր հավաքական անձի ազատությունը:
:Ցեղակրոնի այդ ձգտումը լիովին համապատասխանում է համամարդկային բարոյականի և առաջադիմության բարձր սկզբունքներին:
* '''ԺԵ.''' Մե՛ծ է ցեղակրոնի իմ թշնամանքը, ինչպես մե՛ծ է իմ պաշտպամունքը։ Ցեղիս թշնամիր են թուրքը, բոլշևիկը և սրանց հայադավ գործակալները ամեն անվան և ծպտումի տակ, որոնց վճռաբար կհամարեմկհակադրեմ իմ զորութենական ցեղապաշտությունը։
:– Ինձ համար գոյություն ունի հարցերի հարցը՝ հապա բախտահաս թո՞ւրքը:
:– Ես խորշում եմ բոլշևիզմից, որովհետև հակամարդկային է: ԵրիցասԵրիցս ատում եմ դա, որովհետև հակահայ է՝ թուրքի չափ, որովհետև թուրքի հետ զինակցած մտավ Հայաստան, որովհետև նրանից ցայսօր օգտվեց ցեղիս գերեզմանափորը - թուրքը, միա՛յն թուրքը:
:Ցեղադրուժ բոլշևիզմը իր շինական հրաժարիմնք ունի.
:Ես՝ իմ վճռական այո՛ն ցեղիս.