«Ջակոմո Մեյերբեր»–ի խմբագրումների տարբերություն

#ձայնային_ֆայլեր, փոխարինվեց: դիրեկտոր → տնօրեն oգտվելով ԱՎԲ
(#ձայնային_ֆայլեր, փոխարինվեց: դիրեկտոր → տնօրեն oգտվելով ԱՎԲ)
1827-1842 թվականներին ապրել է Ֆրանսիայում, որտեղ աննախընթաց հաջողություն են գտել նրա «Ռոբերտ Սատանա» (1830, բեմադրվել է 1831) և համաշխարհային հռչակ վայելող «Հուգենոտներ» (1835, բեմադրվել է 1836) օպերաները։
 
1842-1846 թվականներին Բեռլինում վարել է գեներալ-մուզիկ-դիրեկտորիտնօրենի (գլխավոր դիրիժոր) պաշտոնը։ 1856 թվականին վերադարձել է Փարիզ, ուր բեմադրվել են նրա «Մարգարե» (1849), «Պլոյերմելյան ներում» («Դինորահ», 1859), «Աֆրիկուհի» («Վասկո դա Դամա», բեմ․ ետմահու, 1885) և այլ օպերաներ։ Զարգացնելով «մեծ օպերայի» ավանդույթները Մեյերբերը լիբրետիստ [[Էժեն Սկրիբ]]ի հետ ստեղծել է մոնումենտալ ներկայացումներ՝ կոնտրաստային դրամատուրգիայով, մասսայական ճոխ տեսարաններով, շքեղ ձևավորմամբ, որոնց բարդ սյուժեներում, իբրև կանոն, միահյուսվում են պաամա-սոցիալական և անձնական դրամայի գծեր։ Չնայած խոցելի կողմերին (պատմական անցքերի վիճելի մեկնաբանում, ոճի որոշ էկլեկաիկություն, վիրտուոզային և բեմադրական էֆեկտների չարաշահում), Մեյերբերի երկերը (շուրջ 16 օպերա) վոկալ, անսամբլային, խմբերգային և բալետային համարների բազմազան օգտագործման, մելոդիկայի ու հարմոնիայի արտահայտչականության և վառ գործի քավորման շնորհիվ զգալիորեն հարստացրին [[19-րդ դար]]ի ռոմանտիկական օպերան։
 
[[Երևանի Օպերայի և բալետի պետական ակադեմիական թատրոն|Երևանի օպերայի և բալետի թատրոն]]ում 1943 թվականին բեմադրվել է «[[Հուգենոտներ (օպերա)|Հուգենոտներ]]» օպերան։
 
{{DEFAULTSORT:Մեյերբեր, Ջակոմո}}
 
[[Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կոմպոզիտորներ]]
[[Կատեգորիա:Գերմանացի կոմպոզիտորներ]]
275 380

edits