«Ժան Բերո»–ի խմբագրումների տարբերություն

Ավելացվել է 11 073 բայտ ,  2 տարի առաջ
Առանց խմբագրման ամփոփման
}}</ref-->:
 
== Բերոյի քննադատություն ==
Ֆրանսիայում Բերոն մասայականություն էր վայելում<ref>{{статья|автор=Cooke, Victoria.|заглавие=Femme, femme, femme: Paintings of Women in French Society from Daumier to Picasso from the Museums of France|ссылка=http://www.noma.org/aqissues/JanFebMar07.pdf|издание=Arts Quarterly|год=2007|выпуск=1|том=XXIV|страницы=6}}</ref>, մասնավորապես [[Գի դը Մոպասան]]ը նրան անվանեց «Հիանալի մոգոնող» ({{lang-fr|le plus charmant des fantaisistes}})<ref>{{статья|автор=Guillemin, Alain.|заглавие=Quelle volupté que la peinture|ссылка=http://enquete.revues.org/document178.html|издание=Enquête|год=1993|issn=1953-809X}}</ref>: Սակայն, նրա ստեղծագործությունը կատարելապես անտեսվում է այդ ժամանակաշրջանի արվեստագետների կողմից<ref>{{cite web|url=http://www.19thc-artworldwide.org/index.php/spring07/138-the-troubled-republic-visual-culture-and-social-debate-in-france-18891900-by-richard-thomson|title=Rachel Esner reviews The Troubled Republic: Visual Culture and Social Debate in France, 1889–1900 by Richard Thomson|last=Esner|first=Rachel.|publisher=Nineteenth-Century Art Worldwide|lang=en|accessdate=2010-06-15|archiveurl=https://www.webcitation.org/6540V2hFI?url=http://www.19thc-artworldwide.org/index.php/spring07/138-the-troubled-republic-visual-culture-and-social-debate-in-france-18891900-by-richard-thomson|archivedate=2012-01-29}}</ref>: Ռուս նկարիչները Բերոյի աշխատանքներն ընդունում էին հեգնանքով, եթե ոչ ծաղրանքով, դրանցում տեսնելով ցածրարվեստ գործերի մարմնավորում, կեղծավորություն և ակնհայտ առևտրական ուղղվածություն, ներողամտություն, նրանց կարծիքով, ցածր քաղքենիական ճաշակ: Այսպես թե այնպես, ոչ [[Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարան (Մոսկվա)|Պուշկինի թանգարանի]], ոչ էլ [[Էրմիտաժ (Սանկտ Պետերբուրգ)|Էրմիտաժի]], 19-20-րդ դարերի ֆրանսիական գեղանկարչության ռուսական երկու խոշոր հավաքածուներում չկան Բերոյի աշխատանքները: [[Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան|Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտարանում]] և [[Սովետական մեծ հանրագիտարան]]ում նույնպես չկան նրան նվիրված հոդվածներ:
 
[[Պատկեր:Fritz von Uhde - Lasset die Kinderlein zu mir kommen, 1884 (Leipzig).jpg|thumb|180px|right|Ֆրից ֆոն Ուդե, «Թույլ տվեք երեխաները գան ինձ մոտ» ({{lang-de|Lasset die Kindlein}}), 1883]]
 
Մինչև թանգարան այցելելը, Փարիզում բնակվող Գեղարվեստի ակադեմիայի թոշակառու [[Իլյա Ռեպին|Իլյա Եֆիմովիչ Ռեպին]]ը արդեն շատ բան էր լսել «Մարսյան դաշտի ցուցահանդեսի մեխի մասին, եթե անհրաժեշտ է այդ մեխը լինի փարիզյան բարքերով, ապա խոսվում է երկու գործի մասին, Հոլգոֆի Խաչի ճանապարհը, դեպի ուր է տանում իր խաչը Քրիստոսը, Բերոյի ժամանակակից մարդկանց ուղեկցությամբ, մյուսը, «Ամեն ինչ մահացել է» (բելգիագի Լ. Ֆրեդերիկի նկարի ճշգրիտ անվանումը «Թաղման հոգեհաց», ֆր. Le Repas de funérailles): Բերոն համարյա Ռեպինի հասակակիցն է և ռուս նկարիչը ուշադրությամբ դիտում էր իր ֆրանսիացի կոլեգայի սյուժետային մատուցման տեխնիկան: Իր «Հեռավոր մոտիկը» հուշագրությունում նա հիշում է Բերոյի կողմից այդ ցուցահանդեսում ցուցադրված Հիսուս Քրիստոսը 19-րդ դարի մարդկանցով շրջապատված…հասարակությունը բաժանված է երկու ճամբարի: Ձախ կողմից տարբեր կարողության [[Բուրժուազիա|բուրժուաները]] Քրիստոսի նկատմամբ իրենց ատելությունն արտահայտում են ժեստերով, բղավոցներով և մեծ տառապյալի վրա քարեր նետելով: Ձախ կողմից` ընդհակառակը ծնկաչոք, կաթոլիկական ակնածանքով ձեռքերը ծալած սպասում են նրա օրհնությանը»: Այս սյուժետային հնարքը չի առաջացնում ռուս նկարչի հիացմունքը, Բերոն այս նյութի մատուցման առաջամարտիկներից չէր և Ռեպինը հիշեցնում է, որ Քրիստոսին ժամանակակից հասարակության և իրադրության պայմաններում 19-րդ դարի նկարչի կողմից նկարելու ժամանակներն անցել են« գերմանացի նկարիչ Ուդեի թեթև ձեռքով», և հենց ինքը` Բերոն արդեն առաջին անգամը չէ, որ Քրիստոսին ներկայացնում է մեր ժամանակների իրադրության մեջ»: Ռեպինը բողոքում է.
 
{{քաղվածք|Պսակի տակ գտնվող փեսացուն և հարսնացուն, վիրավոր զինվորը, ճնշված աղքատը կազմում են պարոն Բերոյի կտավների հատուկ տեսարանները, կարելի է ասել դրանք ցածրարվեստ, գաղափարամետ և բոլորովին ոչ գեղարվեստական պատկերներ են<ref name="РДБ427">{{книга
|автор = Репин, Илья Ефимович
|заглавие = Далёкое близкое
|место = М.
|издательство = Изд-во Академии Художеств СССР
|год = 1964
}}. — с. 427—428.</ref>:|}}
 
Ամփոփելով, որ Բերոյի ստեղծագործություններում չի տեսնում անկեղծություն և տաղանդ, Ռեպինը քննադատում է այս նկարչի մնացած կտավները, ցույց տալով, թե ինչպես է «զանգվածի նկատմամբ հնարամիտ հաշվարկը կատարում իր գործը»:
 
[[Պատկեր:Jean Béraud Armand Sylvestre.jpg|thumb|180px|right|Արման Սիլվեստր (1894).<br />Ավգուստինների թանգարան, [[Թուլուզ]]]]
 
{{քաղվածք|Կողքին դրված է նրա լրիվ մեկ այլ ոճի նկարը, բարձր դիրքում պիջակով և շլյապայով պառկած և անհոգ ծխող տղամարդու առջևով շարքով անցնում են տարբեր բնավորության և դիրքի ժամանակակից տարբեր աղջիկներ, արիստոկրատուհի լոռնետով, ժպտացող թեթևաբարո աղջիկ, ոտքը երկինք բարձրացրած կանկան պարող աղջիկ և այդպես շարունակ մինչև հասարակ մատուցող ու սպասուհի: Բոլոր այդ աղջիկները ժամանակակից հագուստով են: Եվ եթե այս ամենը այլ դիտորդի դուրը չի գալիս, ապա կողքին դրված է ծերուկ գրողի (Armand Silvestre) փոքրիկ դիմանկարը, ծխող և մտածկոտ, երկու մերկ մուսաների պատկերները: Այս կտավը նկարված է հատուկ ջանասիրությամբ: Կան ևս երեք դիմանկարներ, արդեն առանց որևէ դժգոհության և նույնքան էլ փոքր չափերի<ref name="РДБ427"/>:|}}
 
Ռեպինի հիշողությունների ծանոթագրություններում [[Կոռնեյ Չուկովսկի]]ն պարզաբանում է, «ծերուկ գրողի դիմանկարը» (Արման Սիլվեստրի) դա Բերոյի «Սուրբ Անտոնիոյի գայթակղությունը» նկարն է, որի մասին [[Մարկ Անտոկոլսկի]]ն «Ճշմարտությունը և կեղծիքը արվեստում» հոդվածում գրում է<ref>цит. по: ''Репин И. Е.'' Далёкое близкое. — с. 493—494.</ref>, որ [[Անտոն Մեծ]]ը «ուղղակի ժամանակակից փարիզյան ճանաչված միջին տարիքի անձնավորության դիմանկարն է, գեր, ցանկասեր, որը նստած է գրասեղանի մոտ, գրում և ծխում է, իսկ նրա ուսերին նստած էին երկու գայթակղիչ բուլվարային փերիներ, ехсusez-moi, բոլորովին առանց հագուստի …»
 
== Աշխատանքների պատկերասրահ ==
Ֆրանսիայում Ժան Բերոն ներկայացված է փարիզյան թանգարաններում [[Օրսե թանգարան|Օրսում]] (8 աշխատանք) և Կարնավալեում, Ավգուստինցիների թուլուզյան թանգարանում, Գեղեցիկ արվեստի թանգարանում [[Նիս]]ում, [[Իլ դը Ֆրանս (երկրամաս)|Իլ դը Ֆրանսում]] և այլ թանգարաններում, [[Անգլիա]]յում, մեկ աշխատանք` [[Լոնդոնի ազգային պատկերասրահ]]ում: Բելգիայում մեկ աշխատանք, նրբագեղ արվեստի թանգարանում ({{lang-nl|Museum voor Schone Kunsten}}) [[Գենտ]] քաղաքում: ԱՄՆ-ում մեկ աշխատանք, նյույորքյան [[Մետրոպոլիտեն թանգարան (Նյու Յորք)|Մետրոպոլիտեն թանգարանում]] և մեկը Ուոլստերի արվեստի թանգարանում, Մերիլենդում:
 
<gallery>
Cathédrale américaine de paris.jpg|Սուրբ Երրորդության տաճարի մոտ (մինչև 1900)<br />Կարնավալե թանգարան, Փարիզ
Jean Béraud A Windy Day on the Pont des Arts.jpg|Քամոտ օր արվեստների կամրջի վրա (1880-1881).<br />[[Մետրոպոլիտեն թանգարան (Նյու Յորք)|Մետրոպոլիտեն թանգարան]]
Jean Béraud After the Misdeed.jpg|Սխալից հետո (1885-90).<br />''[[Լոնդոնի ազգային պատկերասրահ]]
Jean Béraud The Wait.jpg|Սպասում<br />[[Օրսե թանգարան]], Փարիզ
</gallery>
== Գրականություն ==
* Ревальд, Джон. История импрессионизма. - М., 1994.
185 034

edits