«Ժան Բերո»–ի խմբագրումների տարբերություն

Ավելացվել է 4 բայտ ,  2 տարի առաջ
Առանց խմբագրման ամփոփման
(Նոր էջ «{{Տեղեկաքարտ Նկարիչ}} '''Ժան Բերո''' ({{lang-en|Jean Béraud}}, {{ԱԾ}}), ֆրանսիացի սալոնային գեղանկարիչ, ճանաչում...»:)
 
{{Տեղեկաքարտ Նկարիչ}}
'''Ժան Բերո''' ({{lang-en|Jean Béraud}}, {{ԱԾ}}), [[ֆրանսիացի]] սալոնային գեղանկարիչ, ճանաչում է ստացել բազմաթիվ ժանրային աշխատանքների շնորհիվ, որոնցում պատկերել է [[Փարիզ]]ի (այդ թվում գիշերային) և փարիզյան հոգևոր հասարակության կյանքը և ժամանակակից պայմաններում [[ավետարան]]ական սյուժեներով նկարներովնկարներ<ref name="memoirs">{{книга|автор=Репин И. Е.|заглавие=Далёкое близкое|ссылка=http://www.classic-book.ru/lib/al/book/155|издательство=Художник РСФСР|год=1982|страницы=517}}</ref><ref>{{cite web|url=http://www.unimelb.edu.au/culturalcollections/research/libraryjournal/vol2no2/adcock.pdf|title=Remaking Urban Space. Baron Haussmann and the Rebuilding of Paris, 1851-1870|last=Adcock|first=Michael.|publisher=The University of Melbourne|format=pdf|lang=en|accessdate=2010-06-15|archiveurl=https://www.webcitation.org/6540Py9CU?url=http://www.unimelb.edu.au/culturalcollections/research/libraryjournal/vol2no2/adcock.pdf|archivedate=2012-01-29}}</ref>:
 
== Կյանք ==
}}</ref><ref name="Offenstadt"/>:
 
[[19-րդ դար]]ի վերջին Բերոն ավելի քիչ ժամանակ էր հատկացնում սեփական գեղանկարչությանը, ակտիվորեն մասնակցելով բազմաթիվ ցուցահանդեսային կոմիտեներում և ժյուրիներում, կազմակերպելով ցուցահանդեսներԳեղեցիկցուցահանդեսներ Գեղեցիկ արվեստի կազմակերպությունում, որի փոխնախագահն ու համահիմնադիրն էր<ref>[http://www.artnet.com/artist/18980/jean-beraud.html Жан Беро. Биографическая справка на www.artnet.com]</ref><ref>{{cite web|url=http://www.artcyclopedia.com/artists/beraud_jean.html|title=Jean Béraud. Биографическая справка|publisher=www.artcyclopedia.com|lang=en|accessdate=2010-06-15}}</ref>:
 
Ժան Բերոն երբեք չէր ամուսնացել և երեխաներ չուներ: Թաղված է [[Մոնպառնաս]]ի գերեզմանոցում, մոր`մոր՝ Ժ. Ե. Ժակենի ({{lang-fr|Geneviève Eugénie Jacquin}}, մահացել է 1886 թվականին), և երկվորյակ-քրոջ Մելանիի (մահացել է 1927 թվականին) կողքին<ref name="Offenstadt" />:
 
== Ստեղծագործություն ==
[[Պատկեր:Jean Beraud Simon the Pharisee.jpg|thumb|Մագդաղենացին Սիմոն փարիսեցու տանը (1891)<br />''[[Օրսե թանգարան]], Փարիզ'']]
 
Ավարտելով ուսումը Գեղեցիկ արվեստի դպրոցում, Բերոն բացում է սեփական արվեստանոցը [[Մոնմարտր]]ի նկարիչների թաղամասում: 1873 թվականից (այլ տվյալներով, 1872<ref name="Spiritus" />)) մինչև 1889 թվականը<ref name="Spiritus" /><ref name="Spiritus" /> նրա աշխատանքները պարբերաբար ցոիցադրվելցուցադրվել են [[Փարիզյան սալոն]]ում: Լինելով Բոննի աշակերտը, Բերոն իր նկարչի կարիերան սկսում է որպես դիմանկարիչ: [[Լեդա]]յի կերպարը (1875) պատկանում է դիցաբանական թեմատիկային, բայց նկարիչը 1876 թվականին ճեղքում է իրականացնում մեկ այլ բնագավառում: Նրան ճանաչում է բերում, 1876 թվականին սրահում ցուցադրված «Վերադարձ թաղումից» («{{lang-fr|Le Retour de l’enterrement»}}) նկարը<ref name="Spiritus" />: Կտավի վրա պատկերված է մարդկանց մի խումբ, որոնք հուղարկավորությունից հետո համակված են տխրությամբ: Տղամարդկանցից մեկը սիգար է ծխում, մյուսները զրուցում են: Այս փողոցային տեսարանը հիմք դրեց համանման մոտիվներով բազմաթիվ աշխատանքների շարքի:
 
[[Ելիսեյան դաշտեր]]ի, [[Մոնմարտր]]ի և [[Սեն (գետ)|Սենայի]] ափերի սրճարանների պատկերումը համարվում են «[[Հիասքանչ դարաշրջան]]ի» Belle Époque, փարիզյան միապաղաղ ժամանակների մանրամասն նկարազարդումներ: Դրա վառ օրինակ է հանդիսանում 1889 թվականի «Gloppe հրուշակարանը» կտավը: Աստիճանաբար Բերոյի գեղանկարչության ոճը տեղաշարժվում է ակադեմիականից դեպի [[իմպրեսիոնիզմ]]: Սակայն այն ժամանակ, երբ խոշոր իմպրեսիոնիստները փախչում էին Փարիզի խառնաշփոթություններից և նկարում նրա արվարձանների բնապատկերները, Բերոն և նրա ընկեր [[Էդուարդ Մանե]]ն (1832- 1883), և առանձին դրվագներով [[Էդգար Դեգա]]ն (1834- 1917), անդրադառնում էին քաղաքային կյանքի մոտիվներին<ref name="Foster">{{книга|автор=Foster, Carter E.|заглавие=French Master Drawings: From the Collection of Muriel Butkin|издательство=Hudson Hills Press|год=2002 |страниц=146 |pages=182 |isbn=0940717670}}</ref><!-- Эти картины Беро в настоящее время ценятся больше всего<ref>{{cite web|url=http://www.recordnet.com/apps/pbcs.dll/article?AID=/20100525/A_LIFE1201/5250319/-1/A_LIFE|title=Forum shows difficulties faced by young artists|last=Gilbert|first=Lori.|date=25 мая 2010 года|publisher=Recordnet.com|lang=en|accessdate=2010-06-15}}</ref-->: Բերոյի կողմից օգտագործվող գեղարվեստական հնարքները, մասնավորապես այսպես կոչված կաֆեշանտանների պատկերումը, հետագայում դարձան դասական: Բերոն նկարների վերին մասը ծածկում էր նուրբ ծխով, երաժիշտներին և հանդիսատեսին դնելով առաջնային, իսկ կատարողներին ետին պլանում` ցայտերանգով առանձնացնելով դրանց ավելի մուգ ֆոնով<ref name="Foster"/>:
 
1890 թվականին Բերոն առաջին անգամ անդրադառնում է կրոնական թեմատիկային<ref name="nationalgallery"/>: Այդ շարքի նկարները հիշեցնում են [[17-րդ դար]]ի նիդերլանդական գեղանկարչությունը: 1891 թվականին Փարիզյան սալոնում Բերոն ցուցադրում է իր «Մագդալինան փարիսեցիների տանը» նկարը<ref name="Mellor">{{книга|автор=Powell, Anthony.|заглавие=Some poets, artists and «A reference for Mellors»|издательство=Timewell Press|год=2005|pages=210|allpages=400|isbn=1857252101}}</ref>: Դասական բիբլիական տեսարանները և նկարներում ժամանակակից հաուստհագուստ հագած անձինք այդ պահին սկանդալային քննադատությունների տեղիք տվեցին: Փրկչին շրջապատող անձանց շրջանում ժամանակակիցները ճանաչեցին [[Էռնեստ Ռենան]]ին, «[[Հիսուսի կյանքը (Ռենան)|Հիսուսի կյանքը]]» մենագրության այդ տարիների սկանդալային հեղինակին, իսկ Մագդալինայի համար կեցվածք էր ընդունել կուրտիզանուհի [[Լիանա դե Պուժի]]ն<ref name="Mellor"/>:
 
1885 թվականին Բերոն մասնակցում է պաստելիստների ընկերության հիմնադրմանը (ֆր. Société Pastellistes, հետագայում դրա նախագահ է ընտրվում [[Անրի Ժերվե]]ն): Պաստելիստների ընկերությունը իր նկարիչների նկարները ցուցադրում է 1889 թվականի [[Համաշխարհային ցուցահանդես]]ում առանձին տաղավարով, որտեղ էլ Բերոյի աշխատանքներն արժանանում են ոսկե մեդալի<ref name="artnet" />: 1890 թվականից մինչև 1929 թվականը Բերոյի աշխատանքները ցուցադրվում են Գեղեցիկ արվեստների ազգային ընկերության սրահում ({{lang-fr|Salon de la Société Nationale}}), որը ստեղծել էր ինքը [[Օգյուստ Ռոդեն]]ի, [[Էռնեստ Մեյսոնիե]]ի և [[Պիեռ Պյուվի դը Շավան]]ի հետ համատեղ: Նրա աշխատանքների հետմահու ցուցահանդեսը կազմակերպվում է 1936 թվականին, փարիզյան [[Կարնավալե թանգարան]]ի կողմից<ref name="GroveB" />:
184 825

edits