«Բոնապարտների տուն-թանգարան»–ի խմբագրումների տարբերություն

չ
Առանց խմբագրման ամփոփման
չ
չ
{{խմբագրում եմ|[[Մասնակից:Անահիտ Ավագյան|Անահիտ Ավագյան]] ([[Մասնակցի քննարկում:Անահիտ Ավագյան|քննարկում]])}}
{{Տեղեկաքարտ Թանգարան}}
'''Բոնապարտների տուն-թանգարան''' ({{lang-fr|Maison Bonaparte}}, {{lang-co|Casa Buonaparte}}), [[Բոնապարտներ|Բոնապարտների ընտանիքի]] հայրենի տունը, [[Այաչչո|Այաչչոյում]], Սեն-Շարլ փողոցում, [[Կորսիկա|Կորսիկա կղզի]]<ref name="official">{{cite web|url=http://www.musees-nationaux-napoleoniens.org///homes/home_id25137_u1l2.htm|title=Mus&eacute;es Nationaux Napol&eacute;oniens: |accessdate=2010-04-01|language=French}}</ref>: Տունը գրեթե անընդհատ պատկանել է ընտանիքի անդամներին՝ 1682-1923-ական թվականներին:
 
== Պատմություն ==
[[File:Casabuonapartesketch.jpg|thumb|left|Дом Бонапартов (зарисовка 1895 года)]]
 
[[Նապոլեոն Բոնապարտ|Նամոլեոն Բոնապարտի]] նախապապը՝ Ջուզեպե Բոնապարտը Casa Buonaparte-ում բնակություն է հաստատել 1682 թվականին:
 
Ի սկզբանե տունը բաժամվածբաժանված էր տարբեր ընտանիքների միջև. երբ Ջուզեպպեն ամուսնացավ Մարի Կոլոննա դիԲոցիիդի Բոցիի հետ, որին պատկանում էր տան մի մասը, Ջուզեպպեն գնեց տան մնացյալ մասերը: Տունը ընդարձակվել և վերակառուցվել էր Կարլո Բոնապարտի կողմից, Լենիցիա Ռամոլինոյի հետ ամուսնանալուց հետո: Ժոզեֆ Բոնապարտից հետո նրանց մնացած երեխաները ծնվել են այս տանը<ref name="fond">{{cite web |url= http://www.napoleon.org/en/magazine/itineraries/course/corse_parcourstwo_english.asp?id=448687 |title= The Imperial Route |accessdate=2008-09-27 |work= |publisher= Fondation Napoléon |date= }}</ref>:
 
Կարլո Բոնապարտի վախճանից հետո, 1785 թվականին ընտանիքը կոնֆլիկտի մեջ մտավ Կորսիկայի ազգայնական ղեկավար [[Պասկուալ Պաուլի|Պասկուալ Պաուլիի]] հետ և ստիպված էր փախչել [[Ֆրանսիա|Ֆրանսիայի]] մայրցամաքային մասը<ref>{{cite book |title= Napoleon Bonaparte: A Life |last= Schom |first= Alan |authorlink= |coauthors= |year= 1998 |publisher= Harper Perennial |location= |isbn= 0-06-092958-8 |pages= 11–12 |url= }}</ref>: Պաուլիի հետևորդները կողոպտել և այրել են տան մեծ մասը: ПаолиԾովակալ ограбилиՍամուել иՀուդի сожглиժամանումից значительную часть дома. После прибытия адмирала [[Худհետո, Самуэль|Самуэляբրիտանացի Худа]],սպաները британскиеտեղակայվել офицерыեն такжеայստեղ размещалисьորպես здесьպահակա: наՀամաձայն постой. Согласно легендеլեգենդի, здесьայստեղ короткоеկարճատև времяժամանակով проживалապրել [[Лоу,է Хадсон|ХадсонԼոու Лоу]]Հադսոնը, охранявший Наполеонаհսկելով наՆապոլեոնին [[ОстровՍուրբ СвятойՀեղինեի Еленыկղզի|СвятойՍուրբ ЕленеՀեղինեի կղզում]], однакоսակայն достоверныхայս свидетельствմասին этомуհավաստի нетփաստեր չկան<ref name="fond" />.:
 
[[File:Ajaccio MN1JPG.jpg|thumb|200px|Дом-музей — облик на 5 июля 2008 года]]
1797 թվականին Կորսիկայից բրիտանական զորքի տարհանումից հետո, Բոնապարտների ընտանիքը վերադարձել են Casa Buonaparte և սկսել տան նորոգումը, ֆրանսիական դիրեկտորիայի հատկացրած միջոցներով:
После эвакуации британских войск с Корсики в 1797 году, семья Бонапартов вернулась в Casa Buonaparte и начала ремонт и переустройство дома на средства, предоставленные [[Директория (Французская революция)|французской Директорией]].
 
1799 թվականին, Բոնապարտի նորից իշխանության գալու պատճառով, Բոնապարտների ընտանիքը լքում է Կորսիկան, տունը թողնելով Նապոլեոնի ծծմորը՝ Կամիլա Իլարիին ({{lang-co|Camilla Ilari}}): Նապոլեոնը ավելի ուշ տունը կտակել է մոր հորեղբորորդուն՝ Անդրե Ռամոլինոյին, ով փոխարենը իր տունն է տվել Կամիլային: Ավելի ուշ տանը տիրացել են՝ [[Մարիա-Լուիզա Ավստրիացի|Մարիա-Լուիզա Ավստրիացին]], այնուհետև [[Ժոզեֆ Բոնապարտ|Ժոզեֆ Բոնապարտը]]: 1852 թվականին Ժոզեֆի դուստրը՝ Զենաիդան տունը փոխանցել է [[Նապոլեոն III|Նապոլեոն 3-րդին]] և [[Եվգենյա (Ֆրանսիայի կայսրուհի)|Եվգենիային:]] Եվգենյան ընդարձակել և թարմացրել է տունը, Նապոլեոն 1-ի 100-ամյակը նշելու համար: Հետագայում նա տունը փոխանցել է Վիկտոր Նապոլեոնին, ով իր հերթին տունը նվիրաբերել է [[Իտալիա|Իտալիայի]] կառավարությանը: 1967 թվականին տունը վերածվել է ազգային թանգարանի<ref>{{cite web |url= http://www.napoleon.org/en/magazine/museums/files/National_Museum_the_Bonaparte.asp |title= National Museum of the Bonaparte Residence in Corsica |accessdate=2008-09-27 |work= |publisher= Fondation Napoléon |date= }}</ref>:
Покидая Корсику вновь в 1799 году после того, как Наполеон пришёл к власти, семья Бонапартов оставила дом на [[Кормилица|кормилицу]] Наполеона, Камиллу Илари ({{lang-co|Camilla Ilari}}). Наполеон позднее завещал дом кузену своей матери, Андре Рамолино, который взамен отдал свой дом Камилле. Позднее домом владели [[Мария-Луиза Австрийская|Мария]], а затем [[Жозеф Бонапарт|Жозеф]]. В 1852 году дочь Жозефа [[Бонапарт, Зенаида|Зенаида]] передала дом [[Наполеон III|Наполеону III]] и [[Евгения (императрица Франции)|императрице Евгении]]. Евгения расширила и обновила дом для празднования 100-летия со дня рождения Наполеона I. Позднее она передала дом [[Бонапарт, Виктор Наполеон|Виктору Наполеону]], который, в свою очередь, пожертвовал дом [[Италия|правительству Италии]]. В 1967 году дом был превращён в национальный музей<ref>{{cite web |url= http://www.napoleon.org/en/magazine/museums/files/National_Museum_the_Bonaparte.asp |title= National Museum of the Bonaparte Residence in Corsica |accessdate=2008-09-27 |work= |publisher= Fondation Napoléon |date= }}</ref>.