«Հայերենի այբուբեն»–ի խմբագրումների տարբերություն

== Հայոց գրերի ստեղծում ==
Վերցնելով մի խումբ աշակերտներ՝ [[Մեսրոպ Մաշտոց|Մաշտոցը]] մի մասին ուղարկում է այն ժամանակի հունական դպրության կենտրոններից մեկը՝ [[Սամոսատ]], մյուսներին տանում է իր հետ՝ [[Եդեսիա]]։ [[Եդեսիա]]յի հարուստ դիվանատանը նա հետազոտում է տարբեր [[լեզու]]ներով [[գիրք|գրքեր]], ուսումնասիրում է դրանց [[այբուբեն]]ները։ Ըստ [[ավանդություն|ավանդության]]՝ նա մի պահ հայացքը թեքել է այն [[մագաղաթ]]ի վրայից, որի վրա գրում էր, և նկատում է մի ձեռք ([[Աստված|Աստծո]] ձեռքը), որը ձախից աջ գրում էր [[այբուբեն]]ի [[տառ]]երը։
Գյուտից հետո [[Մեսրոպ Մաշտոց|Մաշտոցը]] գնում է [[Սամոսատ]], որտեղ հանձնարարում է Հռոփանոս անունով մի [[հույներ|հույն]] գեղագրի ձևավորել իր ստեղծած [[տառ]]երը։ Այնտեղ էլ նա թարգմանել է «[[Առակաց գիրք|Առակաց գրքից]]» 1-ին հայերեն [[նախադասություն]]ը՝ «Ճանաչել զիմաստութիւն և զխրատ, իմանալ զբանս հանճարոյ» («Ճանաչել իմաստությունը և խրատը, իմանալ հանճարի խոսքերը»)։<ref>Հայ մշակույթի 5-18-րդ դդ. նշանավոր գործիչները, 1976</ref>eeeeeee
 
Հայոց գիրը ստեղծել է [[Մեսրոպ Մաշտոց]]ը [[405 թվական]]ին։ Սկզբից [[այբուբեն]]ը ունեցել է 36 [[տառ]], որից 7-ը [[ձայնավոր]], իսկ 29-ը [[բաղաձայն]]։ [[XII դար]]ում ավելացրեցին ևս երկու տառ՝ ձայնավոր «Օ»-ն և բաղաձայն «Ֆ»-ն։ Մինչ այդ «Օ»-ի փոխարեն օգտագրոծում էին «աւ» երկբարբառը, իսկ «Ֆ»-ի փոխարեն. «փ»-ն։
{{Հայոց գրեր}}
 
== Պատմական ակնարկ ==
[[Պատկեր:Armenian mosaic-inscr at Jerusalem.jpg|thumb|200px|Հայկական գրություն-փազլ [[Երուսաղեմ]]ում։ Թվագրվում է [[VII դար]]ի 2-րդ կեսին։]]
Հայոց գիրը ստեղծել է [[Մեսրոպ Մաշտոց]]ը [[405 թվական]]ին։ Սկզբից [[այբուբեն]]ը ունեցել է 36 [[տառ]], որից 7-ը [[ձայնավոր]], իսկ 29-ը [[բաղաձայն]]։ [[XII դար]]ում ավելացրեցին ևս երկու տառ՝ ձայնավոր «Օ»-ն և բաղաձայն «Ֆ»-ն։ Մինչ այդ «Օ»-ի փոխարեն օգտագրոծում էին «աւ» երկբարբառը, իսկ «Ֆ»-ի փոխարեն. «փ»-ն։
 
Արևմտահայ գրականության մեծամասնությունը չի ձեռնարկել որևէ ուղղագրական բարեփոխումներ ոչ [[1921]]-ին, ոչ էլ [[1940 թվական]]ին (շնորհիվ այդ թվում նաև նրա, որ [[գրություն]]ով մոտ է արևելահայերենին, [[Երևան]]յան մոտեցմանը)։
Անանուն մասնակից