«Սովը»–ի խմբագրումների տարբերություն

Ավելացվել է 4693 բայտ ,  2 տարի առաջ
Առանց խմբագրման ամփոփման
|պատկեր = Hunger first edition.jpg
}}
'''Սովը''' ({{lang-no|Sult}}), նորվեգացի գրող [[Կնուտ Համսուն]]ի վեպն է, որը տպագրվել է [[1890]] թվականին։ Գրքի[[1888]] թվականին գրքի որոշ հատվածներ տպագրվել են դանիական «Նոր աշխարհ» ամսագրում, 1888 թվականին։ամսագրում։ Վեպը համարվում է 20-րդ դարի գալուստ ավետող վեպերից<ref>"The whole modern school of fiction in the twentieth century stems from Hamsun. They were completely Hamsun's disciples: Thomas Mann and Arthur Schnitzler (...) and even such American writers as Fitzgerald and Hemingway." ''[[Isaac Bashevis Singer]]'' in 'Knut Hamsun, Artist of Skepticism', preface to the [[Robert Bly]] translation.</ref>, ուև բացի այդ համարվում է առաջին հոգեբանական վեպը գրականության նորագույն շրջանում։շրջանում<ref>{{cite book| last = Brynildsen| first = Aasmund | authorlink = Aasmund Brynildsen| year = 1973 | title = Svermeren og hans demon | publisher = Dreyers Forlag | location = Oslo, Norway | isbn = 82-09-01137-5}}</ref>։ Գրքի հիման վրա նկարահանվել են երկու ֆիլմֆիլմեր: առաջինըԱռաջինը [[1966]] թվականին, իսկ երկրորդը [[2001]] թվականին։
 
== Սյուժե ==
Պատմողը ապրում է խղճուկ ձեղնահարկում: Նրան տանջում է մշտական սովը: Սկսնակ գրողը փորձում է գումար վաստակել հոդվածներ և ակնարկներ գրելով, սակայն խմբագրությունների վճարած գումարները չեն բավարարում:
Նա միշտ սրտխառնուք և գլխապտույտ է զգում: Ցերեկները անցկացնում է զբոսայգում, որտեղ մտածում է գրելիք նյութի մասին: Ամեն բան գրավադրել է՝ տան իրերը և գրքերը: Սովը տանջում է անդադար և նա ծամում է փայտիկի կտորը, կամ բաճկոնից կտրված կոճակը: Գետնից վերցնում է նարնջի կճեպը և փորձում է դանով հագեցնել իր սովը: Փորձում է առևտրականի մոտ հաշվապահի աշխատանքի անցնել, սակայն չի հաջողվում: Հերոսին թվում է, թե Աստված որոշել է կործանել իրեն: Վարձը վճարելու գումար չկա, վտանգ կա հայտնվելու փողոցում: Գիշերը 15 էջանոց հոդված է գրում, սակայն հոնորարը երկար չի դիմանում նրա ձեռքին: Տանտիրուհին առաջարկում է նրան ուրիշ բնակարան գտնել և հերոսը գիշերն անցկացնում է անտառում:
Սովից գրեթե ուշաթափության վիճակի հասած հերոսը որոշում է մտնել հացի խանութ և ուտելիք խնդրել: Հետո մսագործից ոսկոր է խնդրում, իբրև թե շան համար է և արտասվելով կրծում է այն: Մի գիշեր էլ ինքնակամ անց է կացնում ոստիկանատանը:
Մտածում է, որ կարող էր առանց մտածելու յուրացնել որևէ դպրոցական աղջկա թղթապանակը:
Փողոցում բախվում է թերթի խմբագիրներից մեկին, որը գթասրտորեն տալիս է նրան գալիք հոնորարի մի մասը: Կարողանում է խղճուկ բնակարան վարձել: Մոմ է գնում որպեսզի աշխատի գիշերով: Վաճառողը ավել գումար է վերադարձնում նրան: Ուրախացած վերցնում է, սակայն հետո տանջվելով խղճի խայթից, տալիս է այն մի անցորդ կնոջ:
Մի օր զբոսայգում քարշ է գալիս երկու երիտասարդ կանանց ետևից. պահում է իրեն լկտի և հիմար ձևով: Սակայն այդ պատմությունը շարունակություն է ստանում: Ապագա վեպի մասին երևակայական մտքերը տանում են հեռու, և նա անծանոթուհուն կնքում է Իլայալի անունով:
Նորից սկսվում է սովահար կյանքը: Նորից ինքամփոփություն և անբավարարություն:
Որոշելով, որ կյանքը պետք է արմատապես փոխել՝ հերոսը գրանցվում է նավի վրա որպես նավաստի:
 
== Մեջբերումներ ==
* Անտանելի է մտածել, որ մեկը թիկունքից հետևում է քեզ:
* Սեփական բանականությունից մարդուն օգտվելու համար անհրաժեշտ է ինքնավստահություն ու հանգիստ:
* Գիտակցությունը, որ մնացել եմ ազնիվ, իրավունք էր տալիս գլուխս բարձր պահել: Ես լի էի այն սքանչելի զգացումով, որ ամուր կամք ունեմ:
* Սովից մարդ կարող է սատանա, կենդանի հրեշ դառնալ:
* Ես նաև պիտի գնահատել իմանամ:
 
== Ծանոթագրություններ ==
{{ծանցանկ}}
 
== Արտաքին հղումներ ==
* '''[https://books.google.am/books?id=RdUoCgAAQBAJ&printsec=frontcover&hl=ru&source=gbs_ge_summary_r&cad=0#v=onepage&q&f=false Սովը]'''
{{Արտաքին հղումներ}}
 
 
{{Անավարտ}}
2540

edits