«Տագնապ»–ի խմբագրումների տարբերություն

Պիտակ: Խմբագրում բջջային սարքով Խմբագրում կայքի բջջային տարբերակից
* տագնապի փաստի գիտակցումը
Տագնապը երբեմն ուժեղանում է ամոթի զգացումով(«Ուրիշները կտսնեն, որ ես վախենում եմ»): «Տագնապային» մտածելակերպի կարևոր տեսակակետը հանդիսանում է նրա կամընտրականությունը. սուբյեկտը հակված է որոշակի թեմաներ ընտրել շրջապատող կյանքի եւ անտեսել մնացածը, որպեսզի ապացուցի , որ նա ճիշտ է, դիտարկելով իրավիճակը որպես սարսափեցնող կամ հակառակը նրա տագնապը անհիմն է և չարդարացված: Անհանգստությունը կարող է առաջացնել շփոթություն եւ ընկալման խանգարում ոչ միայն ժամանակի եւ տարածության, այլեւ մարդկանց եւ իրադարձությունների իմաստների:
== Տագնապ րև վախ ==
{{main|Վախ}}
Վախը և տագնապը ըստ որոշ մասնագետների ունեն միայն քանակական տարբերություն, իսկ մյուսների կարծիքով վախը և տագնապը արմատապես տարբերվում են իրենց մեխանիզմներով ինչպես նաև իրականացման ձևով: Ըստ առաջինների, եթե անհատը չի կարողանում վերացնել տագնապի աղբյուրը, ապա այն վերածվում է վախի: Այդպես օրինակ Քերոլ Իզգարդի կարծիքով վախը համարվում է հիմանական և ինքնուրույն զգացմունք իսկ տագնապը դա մի քանի զգացմունքների՝ վախի, տխրության, մեղքի, ամոթի համադրություն է <ref name="Izard">{{книга |автор=[[Изард, Кэррол Эллис]]. |часть= |заглавие=Психология эмоций |оригинал=The Psychology of Emotions |ссылка= |ответственный= |издание= |место= |издательство=[[Питер (издательство)|Питер]] |год= [[2007]]|том= |страницы= |страниц=464 |серия=Мастера психологии |isbn=5-314-00067-9 |тираж= 3000 }}</ref>: Հարկ է նշել, որ հետազոևտողների մեծ մասը հակված են դիտարկելու տագնապը որպես արձագանք անորոշությանը հաճախ անհայտ ազդանշան, իսկ վախը ինչպես պատասխան կոնկրետ վտանգ ներկայացնող ադգանշանին<ref name="Sherb">{{книга |автор=[[Щербатых, Юрий Викторович|Щербатых Ю. В.]], Ивлева Е. И. |часть= |заглавие=Психофизиологические и клинические аспекты страха, тревоги и фобий |оригинал= |ссылка= |ответственный= |издание= |место= |издательство=[[Истоки (издательство)|Истоки]] |год= [[1998]]|том= |страницы= |страниц=282 |серия= |isbn=5-88242-094-6 |тираж= 200}}</ref>: