«8-րդ դաշնամուրային սոնատ (Բեթհովեն)»–ի խմբագրումների տարբերություն

(Նոր էջ « '''Լյուդվիգ վան Բեթհովենի 8-րդ դաշնամուրային սոնատ''', դո մինոր, օպ․ 13։ Հայտնի է որպես Պաթետիկ սոնա...»:)
 
Ականավոր երաժշտագետները բանավիճում են, թե արդյոք Պաթետիկը գրելիս Բեթհովենը ներշնչվել է Մոցարտի K. 547 դաշնամուրային սոնատից, քանի որ երկու ստեղծագործություններն էլ գրված են դո մինոր տոնայնության մեջ և ունեն միմյանց շատ նման 3 շարժումներ։
== Բեթհովենի ժամանակակիցների արձագանքը ==
Պաթետիկը կարևոր հաջողություն էր Բեթհովենի համար, որը լավ վաճառվեց և օգնեց նրան ճանաչվել որպես կոմպոզիտոր, այլ ոչ թե միայն հիանալի դաշնակահար։<ref name=solomon>[[Maynard Solomon]], ''Beethoven'', p. 80. Revised Edition, Schirmer Trade Books.</ref> and helping to create his reputation as a composer,<ref name=swafford>[[Jan Swafford]], ''Beethoven: Anguish and Triumph'', p. 219. Houghton Mifflin Harcourt</ref> Այն ոչ միայն անմիջապես հայտնի դարձավ, այլև ծանոթացրեց աշխարհին իր երաժշտության այն հատկանիշներին, որոնք շարունակելու էր զարգացնել առաջիկա տարիներին։
Երբ դաշնակահար և կոմպոզիտոր Իգնազ Մոշելեսը [[1804]] թվականին հայտնաբերեց այդ աշխատանքը, նա տասը տարեկան էր։ Չկարողանալով գնել այն՝ նա արտագրեց գրադարանի օրինակից։ Նրա երաժշտության ուսուցիչը, իմանալով այդ մասին, «նախազգուշացրեց ինձ չնվագել և չսովորել էքսցենտրիկ գործեր, քանի դեռ ես չէի զարգացրել իմ ոճը ավելի պատկառելի գործերի միջոցով։ Առանց ուշադրություն դարձնելու նրա հանձնարարությանը, ես, այնուամենայնիվ, դրեցի Բեթհովենի նոտաները դաշնամուրի վրա՝ իրենց արտաքին տեսքի կարգով, և գտա նրանց մեջ այնպիսի մխիթարություն և հաճույք, որ ոչ մի այլ կոմպոզիտոր երբևէ ինձ չէր պատճառել»։