Բացել գլխավոր ցանկը

Changes

չ
Ռոբոտ․ Տեքստի ավտոմատ փոխարինում (-(հարավ|հյուսիս)\-(արևելյան|արևմտյան) +\1\2); կոսմետիկ փոփոխություններ
{{արևմտահայերեն|Մանչեսթըր Իւնայթըտ}}
{{Ընտրյալ հոդված}}
{{Աուդիո հոդված|Hy-Մանչեսթեր Յունայթեդ (Manchester United F C).ogg|հուլիսի 16, 2016|4341628}}
| kit_alt3 =
}}
'''«Մանչեսթեր Յունայթեդ»''' ({{lang-en|Manchester United Football Club}}; <small>արտասանություն։</small> {{IPA|[ˈmæntʃɛstə ju:ˈnaɪtɪd]}}), անգլիական պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբ [[Մեծ Մանչեսթեր|Մեծ Մանչեսթերից]]ից, հանդես է գալիս [[Պրեմիեր Լիգա (Անգլիա)|Պրեմիեր Լիգայում]]։ Հիմնադրվել է որպես «Նյուտոն Հիթ (Լանկաշիր Էնդ Յորքշիր Ռեյլուեյ)» 1878 թվականին, անվանափոխվել է 1902 թվականին՝ «Մանչեսթեր Յունայթեդ»։ Աշխարհի ամենահանրահայտ ֆուտբոլային ակումբներից մեկն է<ref>{{cite web | url=http://www.dailymail.co.uk/pages/live/articles/sport/football.html?in_article_id=502574&in_page_id=1779 | title=Յունայթեդը շարժվում է հարավ, երբ երկրպագուները հասնեն 333 միլիոնի | publisher=Daily Mail | date=2007-12-15 | author=Բոբ Քես | archiveurl=http://www.webcitation.org/6GkkT6cLK | archivedate=2013-10-01 | language=en}}</ref>, անգլիական [[Պրեմիեր Լիգա (Անգլիա)|Պրեմիեր ԼիգաԼիգայի]]յի հիմնադիր ակումբներից մեկը [[Պրեմիեր Լիգա 1992-93 (Անգլիա)|1992]] թվականին<ref>{{cite web | archiveurl=http://www.webcitation.org/6GkkUNYcL | archivedate=2013-10-01 | language=en | url=http://www.premierleague.com/page/manchester-united | title=Մանչեսթեր Յունայթեդ ֆուտբոլային ակումբ | publisher=Premier League}}</ref>։
 
Ակումբը 1910 թվականից իր խաղերն անցկացնում է «[[Օլդ Թրաֆորդ]]» մարզադաշտում, որն [[Անգլիա]]յի՝ տարողությամբ երկրորդ ֆուտբոլային մարզադաշտն է՝ «[[Ուեմբլի մարզադաշտ|ՈւեմբլիՈւեմբլիից»]]ից» հետո և տեղավորում է գրեթե 76000 հանդիսական։
 
«Մանչեսթեր Յունայթեդը» համարվում է աշխարհի ամենահարուստ և ամենաշատ երկրպագուներ ունեցող ակումբներից մեկը<ref>{{cite web | url=http://www.britannica.com/topic/Manchester-United | title=Manchester United | publisher=britannica | accessdate=2 Սեպտեմբեր 2015}}</ref>։ Վերջին 20 տարիների ընթացքում Անգլիայի ամենահաջողակ ակումբներից մեկն է. 1986 թվականի նոյեմբերից, երբ ակումբն սկսեց գլխավորել [[Ալեքս Ֆերգյուսոն]]ը, նվաճել է 27 խոշոր գավաթ<ref>{{cite web | language=en | url=http://www.stretfordend.co.uk/gloryglory.html | title=Հաղթանակ, հաղթանակ Մանչեսթեր Յունայթեդ... | publisher=StretfordEnd.co.uk | archiveurl=http://www.webcitation.org/6GkkVpobJ | archivedate=2013-10-01}}</ref>։ [[Պրեմիեր Լիգա 2010-11 (Անգլիա)|Պրեմիեր Լիգայի 2010-2011 մրցաշրջանում]] թիմը նվաճել է ռեկորդային 19-րդ տիտղոսը՝ դառնալով Անգլիայի ռեկորդակիր չեմպիոնական տիտղոսների քանակով և շրջանցելով «[[Լիվերպուլ ՖԱ|Լիվերպուլին»]]», որը հաղթել էր 18 չեմպիոնական տիտղոս։ [[Պրեմիեր Լիգա 2012-13 (Անգլիա)|2012-2013 մրցաշրջանում]] ակումբը նվաճել է նաև 20-րդ տիտղոսը։ 1968 թվականին «Մանչեսթեր Յունայթեդը» դարձել է առաջին անգլիական ակումբը, որը նվաճել է [[Չեմպիոնների Լիգա|Չեմպիոնների գավաթգավաթը]]ը՝՝ եզրափակչում հաղթելով «[[Բենֆիկա ՖԱ|ԲենֆիկաԲենֆիկային»]]յին» 4-1 հաշվով<ref>{{cite web | language=ru | url=http://ru.archive.uefa.com/competitions/ucl/history/season=1967/intro.html | title=1967/68. Չարլթոնն օգնեց «ՄՅՈւ»-ին | publisher=''UEFA''}}</ref>։ 1999 թվականին «Մանչեսթեր Յունայթեդը» հաղթել է եվրոպական ամենապատվաբեր ակումբային առաջնության՝ [[ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգա]]յի եզրափակչում՝ կամային հաղթանակ տանելով «[[Բավարիա Մյունխեն]]ի» նկատմամբ 2-1 հաշվով<ref name="UEFA_1999">{{cite web | language=ru | url=http://ru.archive.uefa.com/competitions/ucl/history/season=1998/intro.html | title=1998/99. Վերջին րոպեների կախարդանքը | publisher=''UEFA''}}</ref>։ [[Չեմպիոնների Լիգա 2007-2008|2007-2008 մրցաշրջանում]] թիմը կրկին նվաճել է Չեմպիոնների լիգան՝ հաղթելով լոնդոնյան «[[Չելսի ՖԱ|ՉելսիՉելսիին»]]ին»<ref>{{cite web | language=ru | url=http://ru.archive.uefa.com/competitions/ucl/history/season=2008/intro.html | title=2007-08: Բախտի գործոնը | publisher=''UEFA''}}</ref>։ Բացի այդ «Մանչեսթեր Յունայթեդը» 12 անգամ նվաճել է [[Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ|Անգլիայի գավաթը]]<ref>{{cite web | url=http://www.cbc.ca/sports/story/2004/05/22/manchesterunited040522.html | title=Մանչեսթեր Յունայթեդը նվաճել է Անգլիայի գավաթը | publisher=''CBCSports.ca'' | date=22.05.2004 | language=en}}</ref>։
 
[[Պրեմիեր Լիգա 2012-13 (Անգլիա)|2012-2013 մրցաշրջանի]] ավարտից հետո «Մանչեսթեր Յունայթեդի» գլխավոր մարզիչը [[Ալեքս Ֆերգյուսոն]]ը, ով նշանակվել էր այդ պաշտոնին 1986 թվականի նոյեմբերի 6-ին, թողեց պաշտոնը, սակայն մնաց ակումբային կառույցներում և ակումբի տնօրենների խորհրդի անդամ է, բացի այդ հանդիսանում է ակումբի դեսպան<ref>{{cite web | url=http://www.bbc.com/russian/sport/2013/05/130508_ferguson_retire | title=Ալեքս Ֆերգյուսոնը հեռանում է Մանչեսթեր Յունայթեդի մարզչի պաշտոնից | publisher=bbc.com | date=2013-05-08 | language=ru}}</ref><ref>{{cite web | url=http://carrick.ru/texts/sir-alex-ferguson-mirror/ | title=Սըր Ալեքս Ֆերգյուսոնի հարցազրույցը | publisher=carrick.ru | date=2014-11-18 | language=ru}}</ref>։ Ալեքս Ֆերգյուսոնի գլխավորությամբ ֆուտբոլային ակումբը 27 տարվա ընթացքում նվաճել էր 38 տիտղոս, ինչի շնորհիվ նա դարձավ ֆուտբոլի պատմության մեջ մեծագույն մարզիչներից մեկը։
Թիմի նոր կազմը բաղկացած էր բարձր տարիքային խմբի ներկայացուցիչներից, և Բասբին սկսեց հիմնական թիմ հրավիրել երիտասարդական հավաքականի ֆուտբոլիստներին՝ [[Ռոջեր Բեռն]]ին, [[Բիլ Ֆոուլքս]]ին, [[Մարկ Ջոնս]]ին, [[Դենիս Վայոլեթ]]ին։ Սակայն առաջին շրջանում՝ 1952-53 թվականների մրցաշրջանում, Բասբիի երիտասարդացած թիմը ավարտեց առաջնությունը միայն 8-րդ տեղում, իսկ արդեն 1955-56 թվականների մրցաշրջանում «Յունայթեդը» Անգլիայի չեմպիոն հռչակվեց։ Թիմի խաղացողների միջին տարիքը 22 էր{{sfn|Մըրֆի|2006|էջ=71}}։ Մամուլում ակումբի երիտասարդ սաներին «''Բասբիի փոքրիկներ''» էին անվանում։ 1956-57 թվականների մրցաշրջանում «Յունայթեդը» կրկին նվաճեց Առաջին դիվիզիոնի առաջնության չեմպիոնի կոչումը, ինչպես նաև հասավ Անգլիայի գավաթի եզրափակիչ և Եվրոպայի չեմպիոնների գավաթի կիսաեզրափակիչ՝ դառնալով առաջին անգլիական ակումբը, որ մասնակցություն ունեցավ այդ եվրոպական մրցաշարում<ref>{{cite web | dead-url=404 | url=http://www.timesonline.co.uk/article/0,,762-1586242,00.html | title=Մեծն Չելսիի հանձնումը | publisher=''The Times'' | date=27.04.2005 | last=Գլենվայլ | first=Բրայան | archiveurl=http://web.archive.org/20110629133659/www.timesonline.co.uk/article/0,,762-1586242,00.html | archivedate=2011-06-29 | language=en}}</ref>։
 
1957-1958 թվականների մրցաշրջանում՝ «[[Ցրվենա Զվեզդա]]յի» հետ խաղից հետո՝ [[Բելգրադ]]ից վերադառնալիս, «Յունայթեդի» խաղացողներով ինքնաթիռը 1958 թվականի փետրվարի 6-ին [[Մյունխենի օդանավակայան]]ում վթարի ենթարկվեց։ Ավիավթարը ութ ֆուտբոլիստի կյանք խլեց ([[Ջեֆ Բենթ]], [[Էդի Քոլման]], [[Դունկան Էդվարդս]], [[Մարկ Ջոնս]], [[Դևիդ Փեգ]], [[Թոմի Թեյլոր]] և [[Լիան Ուիլան]])։ Զոհվեցին տասնհինգ այլ ուղևորներ՝ ներառյալ մարզչական շտաբի անդամները՝ [[Ուոլթեր Քրիքմեր]]ը, [[Ուոլի Բերթ]]ը և [[Թոմ Քարի]]ն<ref>{{cite web | url=http://www.bbc.co.uk/manchester/content/articles/2008/01/17/060208_munich_timeline_feature.shtml | date=19.03.2008 | language=en | title=Մյունխենի աղետը: ժամանակագրություն | publisher=''BBC'' | archiveurl=http://www.webcitation.org/612egTEzN | archivedate=2011-08-19}}</ref><ref>{{cite web | date=06.02.2008 | first=Դմիտրի | archiveurl=http://www.webcitation.org/612ehJ5Tf | archivedate=2011-08-19 | language=ru | url=http://www.sports.ru/tribuna/blogs/dolgih/35134.html | title=Մյունխեն: Հաջողություն: | publisher=''tribuna.sports.ru'' | last=Դոլգիխ}}</ref>։ Մեթ Բեսբին ծանր վնասվածքներ ստացավ, բայց կարողացավ բուժվել և վթարից երեք ամիս անց կրկին վերադարձավ ակումբի ղեկավարման աշխատանքներին։ Ի զարմանս շատերի՝ չունենալով հիմնական կազմի մի շարք առանցքային ֆուտբոլիստներ՝ «Յունայթեդը» կարողացավ հասնել Անգլիայի գավաթի եզրափակիչ, որտեղ զիջեց «[[Բոլտոն ՖԱ|ԲոլտոնԲոլտոնին»]]ին»։ Մրցաշրջանի վերջում [[ՈՒԵՖԱ]]-ն առաջարկեց Անգլիայի ֆուտբոլի ասոցիացիային երկու թիմ հայտավորել Եվրոպայի չեմպիոնների գավաթում, սակայն Ֆուտբոլի ասոցիացիան մերժեց առաջարկը{{sfn|Ուայթ, Ջիմ|2008|էջ=136}}{{sfn|Բարնս|2001|էջ=17}}։ 1958-59 թվականների մրցաշրջանում «Յունայթեդը» գրավեց երկրորդ տեղը<ref name="history_1950" />։
 
1960-ական թվականների սկզբին Բասբին սկսեց թիմի վերակառուցումը՝ պայմանագիր կնքելով [[Դենիս Լոու]]ի և [[Փեթ Քրերանդ]]ի հետ, միաժամանակ փնտրելով երիտասարդ և տաղանդավոր ֆուտբոլիստների։ Նրանցից աչքի ընկավ [[Ջորջ Բեսթ]]ը։ Այս թիմով Բասբին նվաճեց 1963 թվականի [[Պրեմիեր Լիգա (Անգլիա)|Անգլիայի առաջնության]] ուղեգիր, թեև առաջնությունն ավարտել էր ընդամենը 19-րդ հորիզոնականում<ref name="history_1960">{{cite web | language=en | url=http://www.manutd.com/en/Club/History-By-Decade/1960-1969.aspx | title=Ակումբը: Տասնամյակի պատմություն: 1960-1969: | publisher=''ManUtd.com'' | archiveurl=http://www.webcitation.org/612ejgVrf | archivedate=2011-08-19}}</ref>։ Արդեն 1963-64 թվականների մրցաշրջանում «Յունայթեդը» գրավեց 2-րդ տեղը, իսկ 1964-65 և 1966-67 թվականների մրցաշրջաններում դարձավ Անգլիայի չեմպիոն<ref name="history_1960" />։ 1968 թվականին «Մանչեսթեր Յունայթեդը» անցավ Եվրոպայի չեմպիոնների գավաթի եզրափակիչ, որտեղ 4։1 հաշվով հաղթեց պորտուգալական «[[Բենֆիկա (ֆուտբոլային ակումբ)|ԲենֆիկաԲենֆիկային»]]յին»։ Այդ արդյունքով «Մանչեսթեր Յունայթեդը» դարձավ առաջին անգլիական ակումբը, որ հաղթեց այդ մրցաշարը<ref>{{cite web | language=en | url=http://www.europeancuphistory.com/euro68.html | title=1967-68 մրցաշրջան | publisher=''European Cup History'' | archiveurl=http://www.webcitation.org/612ekEMUD | archivedate=2011-08-19}}</ref>։ «Յունայթեդի» առաջին կազմի երեք ֆուտբոլիստներ դարձան «[[Ոսկե գնդակ]]ի» հաղթողներ՝ [[Բոբի Չարլթոն]]ը, Դենիս Լոուն և Ջորջ Բեսթը<ref name="ballon_or">{{cite web | language=fr | url=http://www.francefootball.fr/FF/ballon_or/index_bo.html | title=Բալոն Դ’Օր | publisher=''France Football'' | archiveurl=http://www.webcitation.org/612ekjqzh | archivedate=2011-08-19}}</ref>։ 1969 թվականին Մեթ Բասբին լքեց գլխավոր մարզչի պաշտոնը՝ զիջելով այն «Յունայթեդի» նախկին խաղացող [[Ուիլֆ ՄաքԳինես]]ին<ref name="history_1960" />։
 
=== 1969-1986 ===
Ուիլֆ ՄաքԳինեսի ղեկավարությամբ «Յունայթեդը» 1969-70 թվականների մրցաշրջանում զբաղեցրեց 8-րդ տեղը, և 1970-71 թվականների ձախողված մրցաշրջանից հետո ՄաքԳինեսը լքեց գլխավոր մարզչի պաշտոնը։ Բասբին համաձայնեց ժամանակավորապես գլխավորել թիմը, բայց արդեն 6 ամիս անց՝ 1971 թվականի ամռանը, վերջնականապես լքեց ակումբը<ref name="manutdcom_1970" />։ Միևնույն ժամանակ թիմից հեռացան մի քանի փորձառու ֆուտբոլիստներ, որոնց թվում էին [[Նոբի Սթայլզ]]ը և Փեթ Քրերանդը<ref>{{cite web | language=en | url=http://www.manutd.com/en/Players-And-Staff/Managers/Matt-Busby.aspx | title=Մարզչի պրոֆիլ: Սըր Մեթ Բասբի | publisher=''ManUtd.com'' | archiveurl=http://www.webcitation.org/612elbnjf | archivedate=2011-08-19}}</ref>։
[[Պատկեր:Bobby Charlton (1966).jpg|մինի|[[Բոբի Չարլթոն]]]]
Թիմի գլխավոր մարզիչ նշանակվեց [[Ֆրենկ Օ’Ֆարել]]ը։ Նա, ինչպես և ՄաքԳինեսը, ակումբի գլխավոր մարզչի պաշտոնում մնաց ավելի քան մեկուկես տարի, բայց, ի տարբերություն ՄաքԳինեսի, գնեց նոր խաղացողների, այդ թվում՝ [[Մարտին Բաքեն]]ին՝ «Յունայթեդի» հիմնական կազմը ուժեղացնելու համար։ Նշված մարզիկին «Յունայթեդը» գնեց «Աբերդինից» 125 000 [[Ֆունտ ստերլինգ|ֆունտով]]<ref name="manutdcom_1970">{{cite web | language=en | url=http://www.manutd.com/en/Club/History-By-Decade/1970-1979.aspx | title=Ակումբը: Տասնամյակի պատմություն: 1970-1979 | publisher=''ManUtd.com'' | archiveurl=http://www.webcitation.org/612emBoFe | archivedate=2011-08-19}}</ref>։ 1972 թվականի վերջում թիմի գլխավոր մարզիչ դարձավ [[Թոմի Դոհերտի]]ն՝ «''Դոկ''» մականվամբ{{sfn|Մըրֆ|2006|էջ=134}}։ Նա փրկեց «Յունայթեդին» 1972-73 թվականների մրցաշրջանում լիգայից դուրս մնալուց, բայց արդեն հաջորդ մրցաշրջանում ակումբը երկար տարիների դադարից հետո վերադարձավ Երկրորդ դիվիզիոն<ref name="manutdcom_1970" />։ Այդ ժամանակ «աստղային եռյակը»՝ ի դեմս [[Ջորջ Բեսթ]]ի, [[Դենիս Լոու]]ի և [[Բոբի Չարլթոն]]ի հեռացավ թիմից։ Նրանց փոխարեն ակումբ են գալիս [[Լու Մակար]]ին, [[Ստյուարտ Հյուսթոն]]ին և [[Բրայան Գրինհոֆ]]ին, սակայն նրանցից ոչ ոք չկարողացավ նշված ֆուտբոլիստներին արժանիորեն փոխարինել{{sfn|Բարնս|2001|էջեր=18-19}}։ 1974-75 մրցաշրջանի արդյունքներով «Մանչեսթեր Յունայթեդը» վերադարձավ Առաջին դիվիզիոն, իսկ 1976 թվականին հասավ Անգլիայի գավաթի եզրափակիչ, որտեղ զիջեց «[[Սաութհեմփթոն ՖԱ|ՍաութհեմփթոնՍաութհեմփթոնին»]]ին»։ Մեկ տարի անց «Յունայթեդը» այնուամենայնիվ նվաճեց Անգլիայի գավաթը՝ 1977 թվականի եզրափակիչ խաղում հաղթելով «[[Լիվերպուլ ՖԱ|ԼիվերպուլԼիվերպուլին»]]ին» 2։1 հաշվով<ref>{{cite web | language=en | url=http://www.fa-cupfinals.co.uk/1977.htm | title=Անգլիայի Գավաթի եզրափակիչ 1977 | publisher=''FA-CupFinals.co.uk'' | archiveurl=http://www.webcitation.org/612emq5x8 | archivedate=2011-08-19}}</ref>։ Չնայած այդ հաջողությանը և երկրպագուների շրջանում սիրված լինելուն՝ Դոհերտիին ազատեցին աշխատանքից հենց եզրափակչից հետո. պատճառը նրա և ակումբի ֆիզիոթերապևտի կնոջ միջև սիրային կապն էր<ref name="manutdcom_1970" /><ref>{{cite web | language=en | url=http://news.bbc.co.uk/onthisday/hi/dates/stories/july/4/newsid_2492000/2492743.stm | title=1977:Մանչեսթեր Յունայթեդի մարզիչ | publisher=''BBC News'' | date=04.07.1977 | archiveurl=http://www.webcitation.org/612enaiUi | archivedate=2011-08-19}}</ref>։
 
1977 թվականի ամռանը Դոհերտիին գլխավոր մարզչի պաշտոնում փոխարինեց [[Դեյվ Սեքսթոն]]ը։ Վերջինիս չհաջողվեց հաղթել և ոչ մի տիտղոս, այդ իսկ պատճառով 1981 թվականին նրան ազատեցին այդ պաշտոնից<ref name="manutdcom_1980" />։ Նրան փոխարինեց [[Ռոն Աթքինսոն]]ը, ում կերպարը երևում էր մարզչական աշխատանքում<ref name="redcafe_1980">{{cite web | language=en | url=http://redcafe.net/wiki/Frustrating_Eighties_1980_-_1990 | title=Զայրացնող ութսունականները. 1980-1990 | publisher=''RedCafe.net Wiki'' | archiveurl=http://www.webcitation.org/612eoNgdJ | archivedate=2011-08-19}}</ref>։ Նա միանգամից սահմանեց տրանսֆերային ռեկորդ՝ գնելով [[Բրայան Ռոբսոն]]ին «[[Վեստ Բրոմվիչ Ալբիոն|Վեստ ԲրոմվիչԲրոմվիչից»]]ից»։ Բացի այդ, Աթքինսոնը պայմանագիր կնքեց [[Յեսպեր Օլսեն]]ի, [[Փոլ Մաքգրատ]]ի և [[Գորդոն Ստրական]]ի հետ։ Երիտասարդական թիմից հիմնական կազմ հրավիրեց [[Նորման Ուայթսայդ]]ին և [[Մարկ Հյուզ]]ին<ref name="manutdcom_1980">{{cite web | language=en | url=http://www.manutd.com/en/Club/History-By-Decade/1980-1989.aspx | title=Ակումբը: Տասնամյակի պատմություն: 1980-1989 | publisher=''ManUtd.com'' | archiveurl=http://www.webcitation.org/612eVe8YP | archivedate=2011-08-19}}</ref>։ Աթքինսոնի գլխավորությամբ «Յունայթեդը» երկու անգամ (1983, 1985) նվաճեց Անգլիայի գավաթը։ Թիմը նաև հաղթողի հիմնական հավակնորդ էր համարվում առաջնության հաղթանակի համար պայքարում, երբ մանկունիանցիները հաղթեցին առաջին 10 խաղերը և հոկտեմբեր ամսին արդեն իրենց մոտակա հակառակորդներից առավել էին 10 միավորով։ Սակայն ֆուտբոլիստները գցեցին տեմպը, կորցրին իրենց երբեմնի լավ մարզավիճակը և ավարտեցին առաջնությունն ընդամենը 4-րդ տեղում։ Հաջորդ մրցաշրջանում թիմը չլքեց Առաջին դիվիզիոնը։ Աթքինսոնը հեռացավ, և նրան փոխարինեց շոտլանդացի [[Ալեքս Ֆերգյուսոն]]ը<ref name="manutdcom_1980" />{{sfn|Բարնս|2001|էջեր=20-21}}։
 
=== Ալեքս Ֆերգյուսոնի ժամանակաշրջան (1986-2013) ===
Ալեքս Ֆերգյուսոնի ղեկավարությամբ առաջին մրցաշրջանում «Մանչեսթեր Յունայթեդը» ավարտեց առաջնությունը 11-րդ տեղում{{sfn|Բարնս|2001|էջ=148}}։ Արդեն 1987-88 թվականների մրցաշրջանում «Յունայթեդը» երկրորդն էր, սակայն չկարողացավ նույն հաջողությունը կրկնել հաջորդ մրցաշրջանում{{sfn|Բարնս|2001|էջեր=148-149}}։ 1990 թվականի սկզբին Ֆերգյուսոնը ակումբից հեռանալու եզրին էր, սակայն Անգլիայի գավաթի հաջող ելույթները և եզրափակչում հաղթանակը «[[Կրիստալ Պելաս]]ի» նկատմամբ պահպանեցին Ֆերգյուսոնի պաշտոնը<ref>{{cite web | title=Սըր Ալեքսի ծագու՞մը | publisher=''BBC News'' | date=27.05.1999 | language=en | url=http://news.bbc.co.uk/1/hi/special_report/1999/05/99/uniteds_treble_triumph/354282.stm | archiveurl=http://www.webcitation.org/612eq6j4y | archivedate=2011-08-19}}</ref><ref>{{cite web | date=04.11.2006 | first=Քրիս | archiveurl=http://www.webcitation.org/612eqzKNT | archivedate=2011-08-19 | language=en | url=http://news.bbc.co.uk/sport1/hi/football/teams/m/man_utd/6096520.stm | title=Ինչպես Ռոբինսը փրկեց Ֆերգյուսոնի աշխատանքը | publisher=''BBC Sport'' | last=Բևեն}}</ref>։
[[Պատկեր:Ryan Giggs United.jpg|մինի|ձախից|[[Ռայան Գիգզ]]՝ անգլիական ֆուտբոլի պատմության ամենատիտղոսակիր ֆուտբոլիստը<ref>{{cite web | url=http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/tv_and_radio/sports_personality_of_the_year/8410840.stm | publisher=''BBC Sport'' | date=13.12.2009 | language=en | title=Ռայան Գիգզը նվաճել 2009 թվականի ԲԲՍ Սպրոտային մրցանակը | archiveurl=http://www.webcitation.org/612ep3CFb | archivedate=2011-08-19}}</ref>]]
1990-91 թվականների մրցաշրջանում «Յունայթեդը» Ֆուտբոլային լիգայի գավաթի եզրափակիչ դուրս եկավ, որտեղ զիջեց Ռոն Աթքինսոնի նոր ակումբին՝ «[[Շեֆիլդ Ուենսդեյ ՖԱ|Շեֆիլդ Ուենսդեյին»]]»։ Նույն մրցաշրջանում «Մանչեսթեր Յունայթեդը» դարձավ Գավաթակիրների գավաթի և Եվրոպայի Սուպերգավաթի հաղթող<ref name="manutdcom_1990">{{cite web | language=en | url=http://www.manutd.com/en/Club/History-By-Decade/1990-1999.aspx | title=Ակումբը: Տասնամյակի պատմություն: 1990-1999 | publisher=''ManUtd.com'' | archiveurl=http://www.webcitation.org/612erpuMx | archivedate=2011-08-19}}</ref>։ Հաջորդ մրցաշրջանում ակումբը հաղթեց «[[Նոթինգեմ Ֆորեսթ]]ին Ֆուտբոլային լիգայում»{{sfn|Բարնս|2001|էջեր=20-21}}։ 1991 թվականի ամռանը «Յունայթեդ» տեղափոխվեց դանիացի դարպասապահ [[Պետեր Շմեյխել]]ը, ով 17 «չոր հանդիպում» անցկացրեց 1991-92 թվականների մրցաշրջանում. այդ ժամանակ «Յունայթեդը» ավարտեց առաջնությունը 2-րդ տեղում՝ զիջելով միայն «[[Լիդս Յունայթեդ]]ին»<ref>{{cite web | language=en | url=http://www.stretfordend.co.uk/seasons/season1992.html | title=1991/92 մրցաշրջան | publisher=''StretfordEnd.co.uk'' | archiveurl=http://www.webcitation.org/612esOzwq | archivedate=2011-08-19}}</ref>։ 1992 թվականին ակումբը պայմանագիր կնքեց [[Էրիկ Կանտոնա]]յի հետ՝ վճարելով 1,2 միլիոն ֆունտ։ Ֆրանսիացու տեղափոխությունից հետո [[Պրեմիեր Լիգա 1992-93 (Անգլիա)|1992-93]] թվականների մրցաշրջանում «Մանչեսթեր Յունայթեդը» նվաճեց չեմպիոնական տիտղոսը՝ առաջինը 1967 թվականից հետո<ref name="manutdcom_1990" />։ 1993 թվականի հուլիսին «Նոթինգեմ Ֆորեսթից» «Յունայթեդ» տեղափոխվեց կիսապաշտպան [[Ռոյ Քին]]ը<ref>{{cite web | language=en | url=http://www.manutd.com/en/Players-And-Staff/Legends/Roy-Keane.aspx | title=Լեգենդներ: Ռոյ Քին | publisher=''ManUtd.com'' | archiveurl=http://www.webcitation.org/612estYzc | archivedate=2011-08-19}}</ref>։ [[Պրեմիեր Լիգա 1993-94 (Անգլիա)|1993-94]] թվականների մրցաշրջանում «Յունայթեդը» իր պատմության մեջ առաջին անգամ նվաճեց «Դուբլը»՝ դառնալով [[Պրեմիեր Լիգա 1993-94 (Անգլիա)|Պրեմիեր լիգալիգայի]]յի հաղթող և Անգլիայի գավաթակիր<ref name="manutdcom_1990" />։ Թիմի համար անհաջող [[Պրեմիեր Լիգա 1994-95 (Անգլիա)|1994-95]] մրցաշրջանից հետո Ֆերգյուսոնը վաճառեց մի քանի ֆուտբոլիստների ([[Մարկ Հյուզ]], [[Պոլ Ինս]], [[Անդրեյ Կանչելսկիս]])՝ փոխարինելով «Մանչեսթեր Յունայթեդի» երիտասարդական թիմի ֆուտբոլիստներով (նրանց թվում էին [[Դևիդ Բեքհեմ]]ը, [[Փոլ Սքոուլզ]]ը, [[Գարի Նևիլ]]ը, [[Նիկի Բաթ]]ը)։ Երիտասարդացած թիմը [[Պրեմիեր Լիգա 1995-96 (Անգլիա)|1995-96]] թվականների մրցաշրջանում կրկին նվաճեց «Դուբլը»<ref name="manutdcom_1990" />։ [[Սթիվ Բրյուս]]ի՝ թիմից հեռանալուց հետո՝ 1996 թվականին, նոր ավագ նշանակվեց Էրիկ Կանտոնան։ [[Պրեմիեր Լիգա 1996-97 (Անգլիա)|1996-97]] թվականների մրցաշրջանում ակումբը դառնում է չեմպիոն, սակայն նրա ավագը մրցաշրջանի ավարտից հետո հայտարարում է իր կարիերան ավարտելու մասին<ref>{{cite web | language=en | url=http://www.independent.co.uk/sport/football/premier-league/cantonas-world-of-sardines-fat-managers-and-early-retirement-594521.html | title=Կանտոնայի սարդինաձկների, գեր մարզիչների և վաղ հանգստի աշխարհը | publisher=''The Independent'' | date=15.04.2003 | last=Բարթ | first=Ջեյսոն | archiveurl=http://www.webcitation.org/612etYRM0 | archivedate=2011-08-19}}</ref>։ Ֆրանսիացի հարձակվողին փոխարինելու համար «Յունայթեդը» գնեց [[Թեդի Շերինգեմ]]ին, իսկ «7» համարի մարզաշապիկն անցավ [[Դևիդ Բեքհեմ]]ին։ 1998-99 մրցաշրջանը լավագույնը դարձավ ակումբի պատմության մեջ. «Մանչեսթեր Յունայթեդը» հաղթեց [[Պրեմիեր Լիգա 1998-99 (Անգլիա)|Պրեմիեր լիգան]], Անգլիայի գավաթը և [[Չեմպիոնների Լիգա|Չեմպիոնների լիգան]]՝ դառնալով առաջին անգլիական ակումբը, որ մեկ մրցաշրջանում նմանատիպ «տրեբլի» հասավ<ref name="BBC">{{cite web | url=http://news.bbc.co.uk/2/hi/sport/football/353842.stm | publisher=''BBC News'' | date=26.05.1999 | language=en | title=Յունայթեդի խաղացողները թագադրվել են որպես Եվրոպայի արքաներ | archiveurl=http://www.webcitation.org/612evHHJo | archivedate=2011-08-19}}</ref>։ Պրեմիեր լիգայի չեմպիոնի տիտղոսը «Յունայթեդը» նվաճեց միայն վերջին տուրում՝ հաղթելով «[[Տոտենհեմ Հոտսպուր]]ին» 2։1 հաշվով<ref>{{cite web | url=http://www.manutdtreble.com/the_treble.htm | title=Մանչեսթեր Յունայթեդի 1999 թվականի տրեբլը | archiveurl=http://www.webcitation.org/612ew43Ef | archivedate=2011-08-19 | language=en}}</ref>։ Անգլիայի գավաթում «կարմիր սատանաները» հաղթեցին «[[Նյուքասլ Յունայթեդ]]ին» 2։0 հաշվով<ref>{{cite web | language=en | url=http://www.fa-cupfinals.co.uk/1999.htm | title=Անգլիայի գավաթի եզրափակիչ 1909 | publisher=''FA Cup History'' | archiveurl=http://www.webcitation.org/612ewYAj9 | archivedate=2011-08-19}}</ref>։ Չեմպիոնների լիգայի եզրափակչում «Յունայթեդը» հաղթեց «[[Բավարիա Մյունխեն|Բավարիային»]]»՝ կորզելով հաղթանակը խաղի ավարտի լրացուցիչ րոպեներին՝ հաղթելով 2։1 հաշվով<ref name="UEFA_1999" /><ref name="BBC" />։ Այդ հաղթանակից հետո Ֆերգյուսոնը ասպետի կոչում ստացավ ֆուտբոլում ունեցած մեծ ավանդի համար<ref>{{cite web | language=en | url=http://www.iht.com/articles/2004/03/08/stud_ed3_.php | title=Ֆերգյուսոն և Մագնիեր. Յունայթեդի ներքին պատերազմում զինադադար է | publisher=''International Herald Tribune'' | date=08.03.2004 | last=Հյուս | first=Բոբ | archiveurl=http://www.webcitation.org/612exgoDm | archivedate=2011-08-19}}</ref>։ Հաղթանակներով լի մրցաշրջանի ավարտին ակումբը նվաճեց նաև [[Ֆուտբոլի միջմայրցամաքային գավաթ|Միջմայրցամաքային գավաթը]]՝ հաղթելով բրազիլական «[[Պալմեյրաս ՖԱ|Պալմեյրասին»]]»<ref>{{cite web | url=http://www.t3.rim.or.jp/~sports/arch/soa99.html | title=1999 թվականի այլ ֆուտբոլային լուրեր | archiveurl=http://www.webcitation.org/612eyPCRy | archivedate=2011-08-19 | language=en}}</ref>։
[[Պատկեր:Alex Ferguson.jpg|մինի|աջից|[[Ալեքս Ֆերգյուսոն]]ը «Մանչեսթեր Յունայթեդի» հետ 38 տիտղոս է նվաճել]]
«Յունայթեդը» [[Պրեմիեր Լիգա 1999-2000 (Անգլիա)|1999-2000]] թվականների մրցաշրջանում հաղթեց Պրեմիեր լիգան, [[Պրեմիեր Լիգա 2000-01 (Անգլիա)|2000-01]] թվականների մրցաշրջանում էլ Անգլիայի գավաթը, բայց եվրոպական ասպարեզում ելույթները անհաջող էին<ref name="manutdcom_2000">{{cite web | language=en | url=http://www.manutd.com/en/Club/History-By-Decade/2000-2009.aspx | title=Ակումբը: Տասնամյակի պատմություն: 2000-2009 | publisher=''ManUtd.com'' | archiveurl=http://www.webcitation.org/612eyyJ4n | archivedate=2011-08-19}}</ref>։ [[Պրեմիեր Լիգա 2001-02 (Անգլիա)|2001-02]] մրցարջանում ակումբը ավարտեց առաջնությունը 3-րդ տեղում, սակայն հաջորդ մրցաշրջանում կրկին նվաճեց Պրեմիեր լիգայի հաղթողի տիտղոսը։ Այդ հաջողություններից հետո «Մանչեսթեր Յունայթեդը» չորս տարի շարունակ չէր կարողանում չեմպիոնական տիտղոս նվաճել։ 2004 թվականին ակումբը նվաճեց Անգլիայի գավաթը։ Անգլիայի չեմպիոնի տիտղոսը «[[Օլդ Թրաֆորդ]]» վերադարձավ միայն [[Պրեմիեր Լիգա 2006-07 (Անգլիա)|2006-07]] մրցաշրջանում։
 
«Յունայթեդը» 2007-08 թվականների մրցաշրջանում կարողացավ նվաճել «եվրոպական դուբլը»՝ դառնալով [[Պրեմիեր Լիգա 2007-08 (Անգլիա)|Պրեմիեր լիգալիգայի]]յի և [[Չեմպիոնների Լիգա 2007-2008|Չեմպիոնների լիգալիգայի]]յի հաղթող<ref name="redcafe_2000">{{cite web | language=en | url=http://redcafe.net/wiki/Success_Continued_1999_-_2008 | title=Հաջողությունը շարունակվում է 1999-2008 | publisher=''RedCafe.net Wiki'' | archiveurl=http://www.webcitation.org/612ezXv8z | archivedate=2011-08-19}}</ref>։ 2008-09 թվականների մրցաշրջանում «Մանչեսթեր Յունայթեդը» երրորդ տարին անընդմեջ նվաճեց Պրեմիեր լիգայի հաղթողի տիտղոսը, ինչպես նաև հաղթեց Ֆուտբոլային լիգայի գավաթը և [[Ֆուտբոլի աշխարհի ակումբային առաջնություն|Աշխարհի ակումբային առաջնությունը]]<ref name="redcafe_2000" />։ 2009 թվականի ամռանը «Յունայթեդը» վաճառեց [[Կրիշտիանու Ռոնալդու]]ին «[[Ռեալ Մադրիդ]]ին» ռեկորդային 80 միլիոն [[ֆունտ ստեռլինգ]]ով<ref>{{cite web | language=en | url=http://www.telegraph.co.uk/sport/football/leagues/premierleague/manutd/5517910/Cristiano-Ronaldo-transfer-World-record-deal-shows-football-is-booming-says-Sepp-Blatter.html | title=Կրիշտիանու Ռոնալդուի տրանսֆերը | publisher=''Daily Telegraph'' | date=12.06.2009 | author=Մարկ Օգդեն | archiveurl=http://www.webcitation.org/612f0B4eI | archivedate=2011-08-19}}</ref>։ 2010 թվականին «Յունայթեդը» նվաճեց [[Ֆուտբոլային լիգայի գավաթ]]ը՝ եզրափակչում հաղթելով «[[Աստոն Վիլլա]]յին» 2։1 հաշվով և իր պատմության մեջ առաջին անգամ պաշտպանեց իր տիտղոսը գավաթային մրցաշարում<ref>{{cite web | title=Ռունի հերոսը | publisher=''ESPNsoccernet'' | date=28.02. 2010 | language=en | url=http://soccernet.espn.go.com/report?id=287675&cc=5739 | archiveurl=http://www.webcitation.org/612f1bqaX | archivedate=2011-08-19}}</ref>։ [[Պրեմիեր Լիգա 2010-11 (Անգլիա)|2010-11]] մրցաշրջանում «Մանչեսթեր Յունայթեդը» իր պատմության մեջ 19-րդ անգամ նվաճեց Անգլիայի չեմպիոնի տիտղոսը՝ այդ ցուցանիշով անցնելով «[[Լիվերպուլ ՖԱ|ԼիվերպուլԼիվերպուլին»]]ին» և դառնալով անգլիական ֆուտբոլի պատմության ամենահաջողակ ակումբը տնային մրցաշարերում<ref>{{cite web | url=http://www.guardian.co.uk/football/2011/may/14/blackburn-rovers-manchester-united-premier-league | publisher=The Guardian | date=2011-05-14 | language=en | title=Մանչեսթեր Յունայթեդի խաղացող Ուեյն Ռունին տեղն է դնում Բլեքբուրնին, որպեսզի նվաճի տիտղոսը | archiveurl=http://www.webcitation.org/6GkkgxyUo | archivedate=2013-05-20}}</ref><ref>{{cite web | url=http://www.independent.co.uk/sport/football/premier-league/manchester-united-clinch-record-19th-english-title-2284086.html | publisher=The Independent | date=2011-05-14 | language=en | title=Մանչեսթեր Յունայթեդը նվաճել է իր 19-րդ տիտղոսը Անգլիայի առաջնության շրջանակներում | archiveurl=http://www.webcitation.org/6Gkki9M1G | archivedate=2013-05-20}}</ref><ref>{{cite web | url=http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/eng_prem/9483868.stm | publisher=BBC Sport | date=2011-05-14 | language=en | title=Բլեքբուրն 1-1 Մանչեսթեր Յունայթեդ | archiveurl=http://www.webcitation.org/6Gkkjs14k | archivedate=2013-05-20}}</ref>։ Երկու տարի անց՝ [[Պրեմիեր Լիգա 2012-13 (Անգլիա)|2012-13]] թվականների մրցաշրջանում, «Յունայթեդը» կրկին հաղթեց Պրեմիեր լիգան՝ դառնալով Անգլիայի չեմպիոն արդեն 20-րդ անգամ<ref>{{cite web | url=http://www.manutd.com/en/Fixtures-And-Results/Match-Reports/2013/Apr/manchester-united-v-aston-villa-match-report.aspx | publisher=ManUtd.com | date=2013-04-22 | language=en | title=Մանչեսթեր Յունայթեդ 3 Ասթոն Վիլա 0 | archiveurl=http://www.webcitation.org/6GCp74k1u | archivedate=2013-04-28}}</ref>։ 2013 թվականի մայիսի սկզբին [[Ալեքս Ֆերգյուսոն]]ը հայտարարեց իր մարզչական կարիերայի ավարտի մասին<ref name="Fergie_director">{{cite web | url=http://www.bbc.co.uk/sport/0/football/22447018 | publisher=BBC Sport | date=2013-05-08 | language=en | title=Սըր Ալեքս Ֆերգյուսոնը կավարտի մարզչական կարիերան որպես Մանչեսթեր Յունայթեդի մարզիչ | archiveurl=http://www.webcitation.org/6GVwvagCB | archivedate=2013-05-10}}</ref><ref>{{cite web | title=Սըր Ալեքս Ֆերգյուսոնը ավարտում է կարիերան | publisher=ManUtd.com | date=2013-05-08 | language=en | url=http://www.manutd.com/en/News-And-Features/Football-News/2013/May/sir-alex-ferguson-to-retire-as-manchester-united-manager.aspx | archiveurl=http://www.webcitation.org/6GVwxF692 | archivedate=2013-05-10}}</ref>։
 
=== 2013 թվականից սկսած ===
2013 թվականի մայիսի 9-ին հայտարարվեց, որ ակումբի նոր գլխավոր մարզիչ է նշանակված [[Դևիդ Մոյես]]ը, ով մինչ այդ մարզում էր «[[Էվերթոն ՖԱ|ԷվերթոնԷվերթոնը»]]ը»։ Մոյեսը ակումբի հետ կնքել էր վեցամյա պայմանագիր<ref>{{cite web | title=Դևիդ Մոյես. Մանչեսթեր Յունայթեդը պայմանագիր է ստորագրել Էվերտոնի մարզչի հետ | publisher=BBC Sport | date=2013-05-09 | language=en | url=http://www.bbc.co.uk/sport/0/football/22453802 | archiveurl=http://www.webcitation.org/6HltmOiXK | archivedate=2013-07-01}}</ref><ref>{{cite web | date=2013-05-09 | first=Ջեյմի | archiveurl=http://www.webcitation.org/6HltptvvS | archivedate=2013-07-01 | language=en | url=http://www.guardian.co.uk/football/2013/may/09/david-moyes-quits-everton-manchester-united | title=Դևիդ Մոյեսն այլևս Մանչեսթեր Յունայթեդի մարզիչն է | publisher=The Guardian | last=Ջեքսոն}}</ref>։ 2014 թվականի ապրիլի 22-ին Մոյեսը ազատվեց ակումբի գլխավոր մարզչի պաշտոնից. մարզչի պարտականությունների կատարման աշխատանքը մինչև մրցաշրջանի ավարտը հանձնարարվեց [[Ռայան Գիգզ]]ին<ref>{{cite web | url=http://www1.skysports.com/football/news/11667/9277997/ryan-giggs-named-interim-manager-at-manchester-united-after-david-moyes-sacking | title=Ռայան Գիգզը դարձել է Մանչեսթեր Յունայթեդը մարզիչը՝ Դևիդ Մոյեսի հեռանալուց հետո | publisher=Sky Sports | date=2014-04-22 | language=en}}</ref>։ [[Պրեմիեր Լիգա 2014-15 (Անգլիա)|2014-15]] թվականների մրցաշրջանում «Յունայթեդի» գլխավոր մարզիչ նշանակվեց հոլանդացի [[Լուի Վան Գալ|Լուի վան ԳալԳալը]]ը<ref name="autogenerated2">{{cite web | url=http://www.manutd.com/en/News-And-Features/Football-News/2014/May/Manchester-United-appoint-Louis-van-Gaal-as-manager.aspx | publisher=ManUtd.com | date=2014-05-19 | language=en | title=Յունայթեդի նոր մարզիչը Վան Գալն է | archiveurl=http://www.webcitation.org/6PiWelmgw | archivedate=2014-05-20}}</ref>։ Ամառային տրանսֆերային պատուհանի ժամանակ «Յունայթեդը» ռեկորդային 59,7 միլիոն ֆունտով «[[Ռեալ Մադրիդ]]» ֆուտբոլային ակումբից գնեց հարձակվողական ոճի կիսապաշտպան [[Անխել դի Մարիա]]յին<ref>{{cite web | language=en | url=http://www.independent.co.uk/sport/football/transfers/angel-di-maria-to-manchester-united-latest-597m-winger-undergoing-medical-9690914.html | title=Անխել Դի Մարիա. Մանչեսթեր Յունայթեդը արգենտինացի ֆուտբոլիստի եհտ պայմանագիր է կնքել բրիտանական պատմության համար ռեկորդային £59.7m արժողությամբ | publisher=The Independent | date=2014-08-24 | last=Հերբերտ | first=Յան}}</ref><ref>{{cite web | language=en | url=http://www.telegraph.co.uk/sport/football/teams/manchester-united/11056019/ngel-di-Maria-signs-for-Manchester-United-in-59.7-million-deal.html | title=Անխել Դի Մարիան պայմանագիր է կնքել Յունայթեդի հետ £59.7 միլիոն գումարով | publisher=The Telegraph | date=2014-08-24 | last=Օգդեն | first=Մարկ}}</ref>։ 2014-15 մրցաշրջանի արդյունքներով թիմը Վան Գալի ղեկավարությամբ 4-րդ տեղը զբաղեցրեց [[Պրեմիեր Լիգա (Անգլիա)|Պրեմիեր ԼիգաԼիգայում]]յում, ինչը թույլ տվեց հաջորդ մրցաշրջանում վերադառնալ եվրագավաթների խաղարկությանը<ref>{{cite web | language=en | url=http://www.manutd.com/en/News-And-Features/Football-News/2015/May/Premier-League-round-up-final-day-of-the-season-24-May.aspx | title=Պրեմիեր լիգան փոփոխվում է. Յունայթեդը չորրորդն է | publisher=ManUtd.com | date=2015-05-24 | last=Մուր | first=Նիք}}</ref>։ [[Պրեմիեր Լիգա 2015-16 (Անգլիա)|2015-2016]] մրցաշրջանում «Յունայթեդը» միայն 5-րդ հորիզոնականը զբաղեցրեց առաջնությունում և չկարողացավ Չեմպիոնների լիգայում դուրս գալ խմբից։ Չնայած դրան՝ թիմը նվաճեց Անգլիայի 12-րդ Գավաթը պատմության մեջ։ Չնայած Գավաթի խաղարկությունում տարած հաղթանակին՝ 2016 թվականի մայիսի 23-ին Լուի վան Գալը ազատվեց ակումբի գլխավոր մարզչի պաշտոնից<ref name="lvg_sacked">{{cite web |url=http://www.manutd.com/en/News-And-Features/Football-News/2016/May/official-club-statement-as-louis-van-gaal-leaves-manchester-united.aspx |title=Louis van Gaal leaves Manchester United |date=2016-05-23 |lang=en}}</ref>։ 2016 թվականի մայիսի 27-ին «Յունայթեդ»-ի գլխավոր մարզիչ նշանակվեց [[Ժոզե Մոուրինյո]]ն, որը ակումբի հետ կնքեց եռամյա պայմանագիր<ref name="Mourinho" />։
 
== Ակումբի գույներ, մարզահագուստ և զինանշան ==
«Նյուտոն Հիթ» անվամբ ակումբը հանդես էր գալիս տարբեր գույնի մարզաշապիկներով, որոնցից ամենահայտնին 1878-1892 թվականների դեղնականաչավուն մարզահագուստն էր (այդ գույները վերադարձվեցին 1990-ական թվականներին արտագնա խաղերի համար նախատեսված մարզահագուստների համար)։ «Նյուտոն Հիթ» ակումբի մյուս մարզաշապիկները կարմիր և սպիտակ գույներից էին (1892-1894) կամ ամբողջովին սպիտակ (1896-1902). այս երկու մարզաշապիկներն էլ հագնում էին կապույտ կիսավարտիքներով<ref name="historicalkits">{{cite web | language=en | url=http://www.historicalkits.co.uk/Manchester_United/Manchester_United.htm | title=Մանչեսթեր Յունայթեդի պատմական մարզահագուստը | publisher=''Historicalkits.co.uk'' | archiveurl=http://www.webcitation.org/612f2HJbg | archivedate=2011-08-19}}</ref>։ 1902 թվականին ակումբի անվան փոփոխության հետ կապված՝ փոփոխվեցին նաև ակումբի գույները. շապիկները դարձան կարմիր, կիսավարտիքները՝ սպիտակ, գուլպաները՝ սև։ Այս տարբերակը «Յունայթեդի» տնային մարզահագուստների մեծամասնության համար հիմնական դարձավ։ Մարզահագուստը փոխվեց միայն 1909 թվականի Անգլիայի գավաթի եզրափակչի ժամանակ՝ դառնալով «V» տառի տեսքով կարմիր ժապավենով<ref name="kits-blog">{{cite web | language=en | url=http://unitedkits.blogspot.com/search?updated-max=2009-06-25T11%3A54%3A00-07%3A00&max-results=7 | title=Յունայթեդի մարզահագուստի փոփոխությունը տարիների ընթացքում | publisher=''UnitedKits.blogspot.com'' | archiveurl=http://www.webcitation.org/612f4CpFv | archivedate=2011-08-19}}</ref><ref>{{cite web | language=en | url=http://www.historicalkits.co.uk/English_Football_League/FA_Cup_Finals/1900-1909.html | title=Անգլիայի Գավաթի եզրափակչի մասնակիցները. 1900-1909 | publisher=''Historicalkits.co.uk'' | archiveurl=http://www.webcitation.org/612f5Vwir | archivedate=2011-08-19}}</ref>։ Մարզահագուստի նման տեսքը վերածնվեց 1920-ական թվականներին՝ մինչ «Յունայթեդի» վերադառնալը լիովին կարմիր մարզաշապիկների։ 2009-2010 թվականների մրցաշրջանում թե՛ տնային, թե՛ արտագնա խաղերի համար նախատեսված մարզահագուստը կրկին ձևավորվեց «V» տառով՝ ակումբի՝ «[[Օլդ Թրաֆորդ]]ում» հանդես գալու 100-ամյակի պատվին<ref name="home kit">{{cite web | date=26.06.2009 | first=Ջեմա | archiveurl=http://www.webcitation.org/612f6GUaG | archivedate=2011-08-19 | language=en | url=http://www.manutd.com/en/News-And-Features/Club-News/2009/Jun/Gallery-New-home-kit.aspx | title=Պատկերասրահ. նոր տնային խաղերի համար նախատեսված մարզահագուստը | publisher=''ManUtd.com'' | last=Թոմփսոն}}</ref><ref name="away_kit">{{cite web | date=29.07.2009 | first=Ջեմմա | archiveurl=http://www.webcitation.org/612f70NtN | archivedate=2011-08-19 | language=en | url=http://www.manutd.com/en/News-And-Features/Club-News/2009/Jul/Black-and-blue-suits-Reds.aspx | title=Սևն ու կապույտը համապատասխանում է կարմիրներին | publisher=''ManUtd.com'' | last=Թոմփսոն}}</ref>։
 
Արտագնա խաղերի համար մարզաշապիկը սովորաբար սպիտակ էր, կիսավարտիքները՝ սև, գուլպաները՝ սպիտակ։ Կային նաև բացառություններ. օրինակ, 1903 թվականից մինչև 1916 թվականը ակումբը խաղում էր կապույտ և սպիտակ գծավոր մարզաշապիկներով, 1994 թվականից 2003-ը՝ սև, 2000 թվականին՝ մուգ կապույտ՝ արծաթագույն հորիզոնական գծերով<ref>{{cite web | language=en | url=http://www.historicalkits.co.uk/Manchester_United/Manchester_United-change-kits.html | title=Մանչեսթեր Յունայթեդի մարզահագուստի փոփոխությունը | publisher=''Historicalkits.co.uk'' | archiveurl=http://www.webcitation.org/612f7ovWK | archivedate=2011-08-19}}</ref>։ Ամենահայտնի արտագնա մարզահագուստներից մեկը 1995-96 մրցաշրջանինն էր. այն լիովին մոխրագույն էր։ Որոշվեց հրաժարվել դրանցից, քանի որ այդ մարզաշապիկով «Մանչեսթեր Յունայթեդը» չկարողացավ որևէ հաղթանակ տանել։ «[[Սաութհեմփթոն ՖԱ|ՍաութհեմփթոնՍաութհեմփթոնի»]]ի» դեմի խաղի ընդմիջմանը, երբ «Յունայթեդը» պարտվում էր 3։0 հաշվով, որոշվեց փոխել մարզահագուստը կապույտ-սպիտակի։ Այդուհանդերձ, թիմը պարտվեց 3։1 հաշվով։ Ֆուտբոլիստները խոստովանում էին, որ մոխրագույն մարզահագուստը բավարար կերպով երևացող չէր, և դա անդրադառնում էր ակումբի գործողությունների արդյունավետության վրա<ref>{{cite web | language=en | url=http://news.bbc.co.uk/sportacademy/hi/sa/tennis/features/newsid_2223000/2223651.stm | title=Մոխրագույն օր Մանչեսթեր Յունայթեդի համար | publisher=''BBC.co.uk'' | archiveurl=http://www.webcitation.org/612f9kamz | archivedate=2011-08-19}}</ref><ref>{{cite web | url=http://rivals.net/default.asp?sid=969&p=2&stid=8434024 | title=Ներողություն, ներողություն, ներողություն | publisher=''Black-and-Amber.co.uk'' | date=03.01.2007 | author=Էնթոնի Թոմաս | dead-url=404 | language=en}}</ref>։
 
Երրորդ մարզահագուստը ավանդաբար եղել է կապույտ՝ որպես հարգանք այն մարզահագուստի, որով «Յունայթեդը» նվաճեց Չեմպիոնների լիգայի գավաթը 1968 թվականին<ref name="kits-blog" /><ref name="kits_manutdru">{{cite web | language=ru | url=http://manutd.ru/team/kits/ | title=Ակումբի մարզահագուստի պատմություն - Ակումբ | publisher=''ManUtd.Ru'' | archiveurl=http://www.webcitation.org/612fAPui0 | archivedate=2011-08-19}}</ref>։
1902 թվականին ակումբը սնանկության եզրին էր, իսկ «Բենք Սթրիթը» փակվեց։ Վերջին պահին թիմի ավագ [[Գարի Սթաֆորդ]]ը կարողացավ գումար հավաքել, որպեսզի վճարի հաջորդ՝ «Բիսթոլ Սիթիի» դեմ խաղի համար և կարողացավ ժամանակավոր մարզադաշտ գտնել հարևան [[Հարփուրհեյ]] քաղաքում։ Նրանք կարողացան «Բլեքփուլի» դեմ խաղն այնտեղ անցկացնել<ref name="temporary_home">{{cite book | title=Մանչեսթեր Յունայթեդի պաշտոնական ձևավորված պատմությունը | publisher=Orion Books | last=Մըրֆի | first=Ալեքս | year=2006 | location=London | page=15 | isbn=0-7528-7603-1}}</ref>։
 
«Մանչեսթեր Յունայթեդ» անունն ստանալուց հետո ակումբը սկսեց նոր մարզադաշտի կառուցումը։ [[1909]] թվականի ապրիլին Անգլիայի գավաթում «Յունայթեդի» առաջին հաղթանակից վեց շաբաթ առաջ հայտարարվեց, որ ակումբի նոր մարզադաշտը լինելու է «Օլդ Թրաֆորդը», որի շինարարության համար ծախսվել էր 60 000 ֆունտ։ Մարզադաշտի ճարտարապետը դարձավ Արչիբալդ Լեյչը։ Կառուցումից հետո մարզադաշտը կարող էր տեղավորել 76 962 հանդիսական։ Մարզադաշտի բացումից հետո առաջին խաղին էժան տոմսերն արժեին 6 փենս, իսկ ամենաթանկ տեղերը՝ 5 շիլինգ։ «Օլդ Թրաֆորդում» կայացած առաջին խաղը դարձավ «[[Լիվերպուլ ՖԱ|ԼիվերպուլԼիվերպուլի»]]ի» դեմ խաղը 1910 թվականի փետրվարի 19-ին, որտեղ հաղթեցին հյուրերը 4։3 հաշվով<ref>{{cite book | title=Մանչեսթեր Յունայթեդի պաշտոնական պատմություն | publisher=Orion Books | last=Ուայթ | first=Ջոն | place=London | year=2008 | edition=1st edition | page=27 | isbn=978-0-7528-9192-7}}</ref>։
 
Մարզադաշտը խոշոր ավերածությունների ենթարկվեց [[Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ]]ի ընթացքում՝ 1941 թվականի մարտի 11-ին, [[ԳՖՀ|ԳերմանիաԳերմանիայի]]յի կողմից անցկացրած օդային հարձակման պատճառով։ Ռումբը գրեթե ամբողջովին վերացրեց Հարավային տրիբունան, որից մնաց միայն կենտրոնական թունելը։ Մինչև 1949 թվականը, երբ մարզադաշտը վերականգնվեց, ակումբն իր տնային հանդիպումներն անցկացնում էր «Մեյն Ռոուդ»-ում՝ «[[Մանչեսթեր Սիթի]]ի» տնային մարզադաշտում<ref>{{cite book | title=Յունայթեդի հավաքածու | publisher=Carlton Books | last=Ուայթ | first=Ջոն | place=Լոնդոն | year=2007 | edition=2nd edition | page=11 | isbn=978-1-84442-745-1}}</ref>։
 
Դրանից հետո մարզադաշտն անընդհատ բարելավվում էր. սկզբում «Սթրեթֆորդ Էնդի» վրա տանիք կառուցեցին, ապա տանիքներ ավելացվեցին Հյուսիսային և Արևելյան տրիբունաների վրա ևս։ Հետագայում հին տանիքը փոխեցին կոնսոլայինով։ 1993-94 մրցաշրջանի սկզբում կոնսոլային տանիք կառուցվեց վերջին՝ «Սթրեթֆորդ Էնդ» տրիբունայի վրա{{sfn|Բարնս|2001|էջ=19}}<ref name="expansion">{{cite web | language=en | url=http://www.manutdzone.com/oldtrafford/oldtrafford.htm | title=Օլդ Թրաֆորդ 1909-2006 | publisher=''ManUtdZone.com'' | archiveurl=http://www.webcitation.org/612fHlB3X | archivedate=2011-08-19}}</ref>։
1950-ական թվակաների սկզբին մարզադաշտում լուսարձակներ տեղադրվեցին։ Կանգնեցվեցին 55 մետր բարձրությամբ չորս սյուներ, որոնցից յուրաքանչյուրի վրա տեղավորվում էր 54 լուսարձակ։ Ակումբը լուսավորման համակարգի վրա 40 000 ֆունտ ծախսեց, և այն առաջին անգամ օգտագործվեց 1957 թվականի մարտի 25-ին։ Հին լուսարձակները շրջանառությունից հանեցին 1987 թվականին, երբ նրանց փոխարինեցին նորերը՝ տեղակայված յուրաքանչյուր տրիբունայի տանիքում։ Այդ լուսարձակները օգտագործվում են մինչ օրս{{sfn|Բարնս|2001|էջեր=44-45}}։
 
1990-ական թվականներին [[Հիլզբորոյի ողբերգություն]]ից հետո կազմվեց [[Թեյլորի զեկույց]]ը, որը պարտավորեցնում էր վերակառուցել բոլոր մարզադաշտերը այնպես, որ հանդիսականները կարողանային միմիայն նստել, այլ ոչ թե նաև կանգնել։ Վերակառուցման պատճառով «Օլդ Թրաֆորդի» տարողունակությունը իջավ՝ հասնելով գրեթե 44 000 տեղի։ Սակայն ակումբի հայտնիության անընդհատ աճի պատճառով մարզադաշտը շարունակում էր ընդլայնվել։ 1995 թվականին Հյուսիսային տրիբունան բաժանվեց երեք բաժինների, ինչը մարզադաշտի տարողունակությունը ավելացրեց՝ հասցնելով 55 000 տեղի։ Դրան հաջորդեց Արևելյան և Արևմտյան տրիբունաների ընդլայնումը, ինչը մարզադաշտի տարողունակությունը կրկին ավելացրեց և հասցրեց մինչև 68 000 տեղի։ Վերջին վերակառուցումը ավարտվել է 2006 թվականին, երբ բացվեցին հյուսիս-արևելյանհյուսիսարևելյան և հյուսիսարևմտյան բաժինները։ Սրանց ավելացումից հետո մարզադաշտի տարողունակությունը հասավ 76 098-ի<ref name="expansion"/>։ 2009 թվականին մարզադաշտում փոքրիկ վերակառուցում տեղի ունեցավ, որի արդյունքում մարզադաշտի տարողունակությունը ավելացավ 255 տեղով՝ հասնելով 75 957-ի{{sfn|Մորգան|2010|էջեր=44-48}}։
 
Ըստ որոշ գնահատականների՝ մարզադաշտի, հատկապես՝ Հարավային տրիբունայի հետագա ընդլայնման համար կպահանջվեն մասշտաբային ծախսեր 90-ից մինչև 100 միլիոն ֆունտի չափով։ Նման ծախսերի պատճառն այն է, որ ընդլայնման համար ակումբը ստիպված կլինի գնել մինչև 50 տուն, որոնք գտնվում են մարզադաշտի շրջակայքում, իսկ նոր բաժինների կառուցումը ստիպված կլինի կատարել երկաթգծի միջոցով։ Նման ընդլայնումը ենթադրում է նվազագույնը մեկ բաժնի կառուցում Հարավային տրիբունայում, ինչպես նաև հարավարևմտյան և հարավարևելյան տրիբունաներում, որպեսզի վերականգնեն մարզադաշտի «բաժակի էֆեկտը»։ Ըստ ընթացիկ գնահատականների՝ նման վերակառուցումից հետո մարզադաշտի տարողունակությունը կկազմի 96 000 տեղ. դա կլինի ավելին, քան նոր «[[Ուեմբլի մարզադաշտ|ՈւեմբլիՈւեմբլիի»]]ի» տարողունակությունը<ref name="expansion"/>։
 
== Երկրպագուներ ==
 
== Ակումբի սեփականատերեր ==
1989 թվականին «Մանչեսթեր Յունայթեդի» նախագահ [[Մարտին Էդվարդս]]ը ընդունեց [[Մայքլ Նայթոն]]ի առաջարկը, ըստ որի՝ նա ակումբը պետք է վաճառեր գործարարին 20 միլիոն [[Ֆունտ ստերլինգ|ֆունտ սթերլինգսթերլինգով]]ով։։ Սակայն ֆինանսական խնդիրների պատճառով գործարքը չկայացավ<ref>{{cite web | url=http://news.bbc.co.uk/onthisday/hi/dates/stories/august/18/newsid_2499000/2499267.stm | publisher=''BBC News'' | date=18.08.1989 | language=en | title=1989. Մանչեսթեր Յունայթեդը ռեկորդային գումարով չկայացած վաճառքը | archiveurl=http://www.webcitation.org/612fVYMx0 | archivedate=2011-08-19}}</ref>, չնայած նրան, որ Նայթոնը ընդգրկվեց ակումբի Տնօրենների խորհրդի կազմի մեջ<ref>{{cite web | url=http://findarticles.com/p/articles/mi_qa3724/is_200101/ai_n8930782/ | title=Երազանքին հավատացողը | publisher=''The Spectator'' | date=13.01.2001 | author=Սայմոն Բարնս | language=en}}</ref>։
 
1998 թվականին ամերիկացի գործարար [[Ռուպերտ Մյորդոկ]]ը փորձեց ձեռք բերել «Մանչեսթեր Յունայթեդը», սակայն ակումբի երկրպագուները միավորվեցին «Յունայթեդի բաժնետերերն ընդդեմ Մյորդոկի» (''Manchester United Supporters' Trust'') կազմակերպության մեջ և հաջող կերպով դիմակայեցին գործարարի փորձերին<ref>{{cite web | date=15.01.2010 | first=Մարկ | archiveurl=http://www.webcitation.org/612fZ6pXp | archivedate=2011-08-19 | language=en | url=http://www.telegraph.co.uk/sport/football/leagues/premierleague/manutd/6998385/Manchester-United-fans-unite-to-devise-plan-to-force-Glazers-out.html | title=Մանչեսթեր Յունայթեդի երկրպագուները միավորվել են, որպեսզի խաթարեն Գլեյզերների ծրագրի իրագործմանը | publisher=''Telegraph.co.uk'' | last=Օգդեն}}</ref>։ 2005 թվականի մայիսի 13-ին [[ԱՄՆ|ամերիկացի]] գործարար [[Մալքոլմ Գլեյզեր]]ը ստացավ ակումբի բաժնետոմսերի 1,47 միլիարդ [[դոլար]] արժողությամբ վերահսկիչ ծրարը<ref>{{cite web | url=http://news.bbc.co.uk/2/hi/business/4550141.stm | publisher=''BBC News'' | date=16.01.2005 | language=en | title=Գլեյզերը գնել է Մանչեսթեր Յունայթեդի բաժնետոմսերի 75%-ը | archiveurl=http://www.webcitation.org/612faMR8a | archivedate=2011-08-19}}</ref><ref name="new_owner">{{cite web | url=http://www.cbc.ca/sports/columns/newsmakers/malcolm_glazer.html | publisher=''CBS Sports Online'' | date=22.06.2005 | language=en | title=Մանչեսթերի Յունայթեդի նոր սեփականատերը | archiveurl=http://www.webcitation.org/612fbDPIj | archivedate=2011-08-19}}</ref>։ Մայիսի 16-ին նա ավելացրեց իր բաժինը՝ դարձնելով 75 %, որն անհրաժեշտ էր ակումբի ամբողջական հսկողությունը ձեռք բերելու համար։
 
== Համաշխարհային բրենդ ==
«Մանչեսթեր Յունայթեդը» համաշխարհային [[բրենդ]] է. համաձայն 2009 թվականի հաշվետվությունների՝ ակումբի անվանումը և դրա հետ կապված ինտելեկտուալ սեփականությունը գնահատվում է 329 միլիոն ֆունտ, իսկ բրենդը ստացել է AAA վարկանիշային գնահատականը (բացառապես ուժեղ)<ref>{{cite web | language=en | title=Բրենդների ուժը | publisher=''SoccerEx'' | date=2009 | dead-url=404 | url=http://www.brandfinance.com/Uploads/pdfs/SXB_issue3_p18-23.pdf | archiveurl=http://web.archive.org/20091122191336/www.brandfinance.com/Uploads/pdfs/SXB_issue3_p18-23.pdf | archivedate=2009-11-22}}</ref>։ 2010 թվականին [[Forbes]] ամսագիրը գնահատեց «Մանչեսթեր Յունայթեդ» բրենդը 285 միլիոն [[դոլար]] (ինչը կազմեց ակումբի ընդհանուր արժեքային գնահատականի 16 %-ը՝ $1,835 միլիարդի չափով). այդպիսով, ակումբի բրենդը երկրորդ տեղը գրավեց աշխարհի տասը ամենաթանկ սպորտային ակումբների բրենդների կազմում՝ զիջելով միայն [[բեյսբոլ]]ային ակումբ «[[Նյու Յորք Յանկիս]]»-ին<ref>{{cite web | title=Ամենաթանկ սպորտային ակումբների բրենդները | publisher=''Forbes'' | date=18.05.2010 | language=en | url=http://www.forbes.com/2010/05/17/most-valuable-sports-team-brands-business-sports-brands.html | archiveurl=http://www.webcitation.org/612gRiFQy | archivedate=2011-08-19}}</ref>։ Ներկայումս ակումբը 3-րդ տեղն է զբաղեցնում ամենաեկամտաբեր ակումբների ցանկում, որը կազմել է [[Deloitte Touche Tohmatsu|Deloitte]] ընկերությունը (զիջելով միայն «[[Ռեալ Մադրիդ|Ռեալին»]]» և «[[Բարսելոնա (ֆուտբոլային ակումբ, Բարսելոն)|Բարսելոնային»]]»)<ref>{{cite web | title=Ռեալ Մադրիդը առաջին թիմն է աշխարհում իր եկամտաբերությամբ | publisher=''Deloitte.com'' | date=02.03.2010 | language=en | url=http://www.deloitte.com/view/en_GB/uk/industries/sportsbusinessgroup/d039400401a17210VgnVCM100000ba42f00aRCRD.htm | archiveurl=http://www.webcitation.org/612gSLM4g | archivedate=2011-08-19}}</ref>։
[[Պատկեր:Aeroflot Sukhoi Superjet 100-95 RA-89002 SVO 2012-4-6.png|մինի|աջից|«Աերոֆլոտ»՝ ակումբի պաշտոնական ավիափոխադրող]]
 
Որպես համաշխարհային բրենդ՝ «Մանչեսթեր Յունայթեդի» գործունեությունը հաճախ կապում են [[Մեթ Բասբի]]ի գործունեության հետ, որի ղեկավարությամբ ակումբը մեծ հաջողությունների է հասել թե՛ անգլիական, թե՛ ողջ եվրոպական ասպարեզում։ Բասբիի թիմում հանդես էին գալիս Բոբի Չարլթոնը, Նոբի Սթայլզը (Անգլիայի հավաքականի կազմում 1966 թվականի աշխարհի չեմպիոններ), Դենիս Լոուն, Ջորջ Բեսթը։ «Մանչեսթեր Յունայթեդին» հատուկ հարձակվողական ոճը (ի տարբերություն իտալական ակումբների պաշտպանական «[[կատենաչո]]յին») «հիացնում էր անգլիական ֆուտբոլային հասարակությանը»{{sfn|Հեմիլ|2008|էջեր=116}}։ Բասբիի թիմը նաև համեմատվում էր 1960-ականների արևմտյան հասարակության ազատականացման հետ։ Ջորջ Բեսթը, որը հայտնի էր որպես «հինգերորդ [[Բիթլզ|բիթլ»]]», դարձավ առաջին ֆուտբոլիստը, որը սուպերաստղի կարգավիճակ էր նվաճել ոչ միայն ֆուտբոլային դաշտում, այլև վերջինիս սահմաններից դուրս{{sfn|Հեմիլ|2008|էջեր=116}}։ Այդ ամենը նպաստում էր ակումբի ճանաչվածությանը։
 
«Յունայթեդը» դարձավ առաջին անգլիական ֆուտբոլային ակումբը, որի բաժնետոմսերը 1991 թվականին զետեղվեցին [[Լոնդոնի ֆոնդային բորսա]]յում, ինչի հետևանքով ակումբը նշանակալի կապիտալ կուտակեց{{sfn|Հեմիլ|2008|էջեր=124}}։ Ակումբի բրենդի ճանաչելիությանը նպաստել են նաև թիմում հանդես եկող հայտնի ֆուտբոլիստները. նրանցից ամենահայտնին դարձավ [[Դևիդ Բեքհեմ]]ը։ Վերջինիս ճանաչվածությունը [[Ասիա]]յում դարձավ ակումբի առևտրային հաջողությունների գրավականը աշխարհի հատկապես այդ շրջանում<ref>{{cite web | title=Բեքհեմի տենդը գրավում է Ճապոնիան | publisher=''BBC News'' | date=18.06.2003 | language=en | url=http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/asia-pacific/2999514.stm | archiveurl=http://www.webcitation.org/612gSyRA3 | archivedate=2011-08-19}}</ref>։
 
* '''[[Ֆուտբոլի միջմայրցամաքային գավաթ|Միջմայրցամաքային գավաթ]]'''
** '''Հաղթող (1).''' 1999
* '''[[Ֆուտբոլի աշխարհի ակումբային առաջնություն|ՖԻՖԱ Աշխարհի ակումբային առաջնություն]]'''
** '''Հաղթող (1).''' 2008
== Ռեկորդներ ==
=== Թիմային ռեկորդներ ===
* Ամենախոշոր հաշվով հաղթանակը բոլոր մրցաշարերում. 10։0՝ ընդդեմ «[[Անդերլեխտ ՖԱ|ԱնդերլեխտԱնդերլեխտի»]]ի», Եվրոպական չեմպիոնների գավաթ, 26 սեպտեմբերի 1956 թվական։
* Ամենախոշոր հաշվով հաղթանակը [[Պրեմիեր Լիգա 1994-95 (Անգլիա)|Պրեմիեր լիգալիգայում]]յում. 9։0՝ ընդդեմ «Իպսվիչ Թաունի», Պրեմիեր լիգա, 4 մարտի 1995 թվական։
* Արտագնա խաղերում տարած ամենախոշոր հաշվով հաղթանակը. 1։8՝ ընդդեմ «Նոթինգեմ Ֆորեսթի», [[Պրեմիեր Լիգա 1998-99 (Անգլիա)|Պրեմիեր լիգա]], 6 փետրվարի 1999 թվական։
* Ամենաերկար անպարտ խաղերի շարքը բոլոր մրցաշարերում. 33 խաղ՝ 1998 թվականի դեկտեմբերի 26-ից մինչև 1999 թվականի մայիսի 26-ը։
* Ամենաերկար անպարտ խաղերի շարքը [[Չեմպիոնների Լիգա|Չեմպիոնների լիգալիգայում]]յում. 25 խաղ՝ 2007 թվականի սեպտեմբերի 19-ից մինչև 2009 թվականի մայիսի 5-ը։
* Ամենաերկար անպարտ տնային խաղերի շարքը [[Չեմպիոնների Լիգա|Չեմպիոնների լիգալիգայում]]յում. 24 խաղ՝ 2005 թվականի օգոստոսի 9-ից մինչև 2009 թվականի նոյեմբերի 25-ը։
* Ամենամեծ թվով ինքնագոլերը տվյալ մրցաշրջանում Պրեմիեր լիգայում. 11՝ [[Պրեմիեր Լիգա 2009-10 (Անգլիա)|2009-2010 մրցաշրջան]]։
* Տնային խաղերի ամենաշատ դիտողունակություն բոլոր մրցաշարերում. 82 771՝ ընդդեմ «Բրեդֆորդ Պարկ Ավենյուի» «Մեյն Ռոուդում», [[Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1948-49|Անգլիայի գավաթ]], 29 հունվարի 1949 թվական։
* Անգլիայի առաջնության ամենաերկար գոլային շարքը. 10 խաղ (15 գոլ)՝ [[Ռուդ վան Նիստելռոյ]], 2003 թվականի մարտի 22-ից մինչև օգոստոսի 23-ը։
* Անգլիայի առաջնության առանց գոլ բաց թողնելու ամենաերկար շրջանը. 1311 րոպե՝ [[Էդվին վան դեր Սար]], 2008 թվականի նոյեմբերի 8-ից մինչև 2009 թվականի [[մարտի 4]]-ը։
* Ամենաարագ գոլը. 15-րդ վայրկյանին՝ [[Ռայան Գիգզ]], ընդդեմ «[[Սաութհեմփթոն ՖԱ|ՍաութհեմփթոնՍաութհեմփթոնի»]]ի», [[Պրեմիեր Լիգա 1995-96 (Անգլիա)|Պրեմիեր լիգա]], 18 նոյեմբերի 1995 թվական<ref>{{գիրք |վերնագիր=Մանչեսթեր Յունայթեդի ձևավորված հանրագիտարան |քաղաք=Լոնդոն |հրատարակչություն=Manchester United Books |տարեթիվ=2001 |isbn=0-233-99964-7 |pages=88}}</ref>։
* Ամենաարագ 4 գոլերը. 13 րոպե՝ Ուլե Սուլշեր, ընդդեմ «Նոթինգեմ Ֆորեսթի», [[Պրեմիեր Լիգա 1998-99 (Անգլիա)|Պրեմիեր լիգա]], 6 փետրվարի 1999 թվական<ref>{{cite web | language=en | url=http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/3485602.stm | title=Հեթ-տրիկ. Փառքի սրահ | publisher=''BBC Sport'' | date=25.02.2004 | author=Ֆիլ ՄաքՆալթի | archiveurl=http://www.webcitation.org/612gxs4pW | archivedate=2011-08-19}}</ref>։
* Տիտղոսների ամենամեծ թիվը (առանց հաշվի առնելու երիտասարդական թիմի տիտղոսները). 34՝ [[Ռայան Գիգզ]]<ref>{{cite web | url=http://www.bbc.co.uk/sport/0/football/21632281 | title=Ռայան Գիգզը 40-ում. Խաղեր, գոլեր և գոնգեր | publisher=''BBC Sport'' | date=2013-11-29 | language=en}}</ref>։
{{refend}}
 
== Արտաքին հղումներ ==
{{Commonscat|Manchester United FC}}
* [http://www.manutd.com/ Պաշտոնական կայք]