«Իներտ գազեր»–ի խմբագրումների տարբերություն

Content deleted Content added
Պիտակներ՝ Խմբագրում բջջային սարքով Խմբագրում կայքի բջջային տարբերակից
Տող 16.
== Հելիում ==
[[Պատկեր:He-TableImage.png|մինի|ձախից]]
He [[1868]] թվականին [[ֆրանսիա]]ցի [[գիտնական]] Ժանսենը և [[անգլիա]]ցի Լոկիերը [[արեգակ]]ի [[սպեկտր]]ում հայտնաբերեցին վառ դեղին գիծ։ [[1871]] թվականին Լոկիերը պարզեց նաև, որ դա բնորոշ է նոր տարրին, և անվանեց [[հելիում]] ([[հունարեն]] նշանակում է [[արեգակ]])։ [[1895]] թվականին [[անգլիա]]ցի [[գիտնական]] Ռամզայը ճառագայթաակտիվ կլեվիտ հանքաքարի տաքացումից անջատված [[գազ]]ի սպեկտրում նույնպես գտավ նույն դեղին գիծը։ [[Տիեզերք]]ում, ըստ տարածվածության, [[հելիում]]ը երկրորդն է [[Ջրածին|ջրածն]]ից հետո, [[Երկիր (տարածք)|Երկր]]ի վրա <sup>4</sup>He իզոտոպն առաջանում է [[ուրան]]ի, [[թորիում]]ի և ճառագայթաակտիվ այլ տարրերի տրոհումից։ <sup>4</sup>He-ի [[ատոմ]]ի միջուկները (բաղկացած են [[2]] [[պրոտոն]]ից և [[2]] [[նեյտրոն]]ից) կոչվում են [[ալֆա]]-մասնիկներ։
 
Հելիումն ստանում են օդի խորը սառեցմամբ, որի դեպքում բոլոր գազերը հեղուկանում են, բացի հելիումից։ Նրա սառեցման ջերմաստիճանը հայտնի նյութերի սառեցման ջերմաստիճանից ամենացածրն է՝ -[[273,15]]°C։ Հեղուկ հելիումն օգտագործվում է գիտական հետազոտություններում՝ որպես սառեցնող միջոց։ Բարձր ջերմահաղորդականության, քիմիական իներտության շնորհիվ հելիումը կիրառում են [[ատոմ]]ային ռեակտորները սառեցնելու, իսկ ոչ մեծ [[խտություն|խտությ]]ան և անայրելիության շնորհիվ՝ [[օդապարիկ]]ները լցնելու համար։