«Ջոն Հոլթ (մանկավարժ)»–ի խմբագրումների տարբերություն

'''Ջոն Քոլդվել Հոլթ''' ([[ապրիլի 14]], [[1923]] - [[սեպտեմբերի 14]], [[1985]]) ամերիկյան գրող և մանկավարժ, «տնային ուսուցման» և մասնավորապես «չուսուցման» մոտեցման կողմնակից, երիտասարդության իրավունքների տեսության ռահվիրա:
== Տնային ուսուցումից մինչև չուսուցում ==
Հոլթը հիասթափվածմի էրքանի դպրոցականտարի համակարգիցպրոցական միհամակարգում քանիաշխատելուց տարիհետո՝ այնտեղհիասթափվեց: աշխատելու արդյունքում.Նա նահամոզված համոզվելպնդում էր, որ դպրոցական համակարգի բարեփոխումըբարեփոխում հնարավոր չէ, ուստի սկսեց պաշտպանել տնային ուսուցման գաղափարը: Նա հավատում էր, որ «այն երեխաները, որովքեր ապահովված են հարուստ և խրախուսող կրթական միջավայրով, կսովորեն այն, ինչին պատրաստ են և երբ պատրաստ են»:<ref>{{cite web|url=http://www.essortment.com/john-caldwell-holt-author-53781.html |title=Who Is John Caldwell Holt: Author |publisher=Essortment.com |date=1986-05-16 |accessdate=2017-07-09}}</ref> Հոլթը հավատում էր, որ երեխաները կարիք չունեն պարտադրանքով սովորելու. նրանք կսովորեն բնականորեն, եթե ազատություն ստանան՝ հետևելու իրենց նախասիրություններին, և, եթե նրանց տրամադրվի ռեսուրսների հարուստ տեսականի: Այդ տեսությունը ստացավ «ապաուսուցումչուսուցում» անվանումը:
 
[[1977]] թվականին Հոլթի ստեղծած «Մեծանալ առանց դպրոցի» (GWS) տեղեկագիրը առաջինն էր Ամերիկայում, տնային ուսուցման տեղեկագրերի շարքում, առաջինն էր Ամերիկայում: Նա նաև հիմնադրեց «Ջոն Հոլթի գրախանութը», որը հատուկ ընտրված գրքերը հասանելի էր դարձնում փոստային առաքմամբ: Սա լրացուցիչ եկամուտ էր ապահովում՝ շարունակելու տեղեկագրի հրատարակումը, քանի որ այն շատ քիչգրեթե գովազդ էրչէր պարունակում:
 
Հոլթի միակ գիրքը, որ վերաբերում էրէ տնային կրթությանը և կոչվում էրէ «Սովորիր ինքդ», լույս տեսավ [[1981]] թվականին: Այն շատ արագ դարձավ վաղ տնային կրթության շարժման «Աստվածաշունչը»: ԱյնԳիրքը վերանայվեց նրա կոլեգա Պատրիկ Ֆարենգայի կողմից և «Perseus Books» հրատարակչատան կողմից վերահրատարակվեց [[2003]] թվականին «Perseus Books» հրատարակչատան կողմից:
 
Հոլթի միակ գիրքը, որ վերաբերում էր տնային կրթությանը և կոչվում էր «Սովորիր ինքդ», լույս տեսավ [[1981]] թվականին: Այն շատ արագ դարձավ վաղ տնային կրթության շարժման «Աստվածաշունչը»: Այն վերանայվեց նրա կոլեգա Պատրիկ Ֆարենգայի կողմից և վերահրատարակվեց [[2003]] թվականին «Perseus Books» հրատարակչատան կողմից:
== Հոլթը կրթության մասին ==
Հոլթը գրել է մի քանի գրքեր, որոնք մեծ ազդեցություն են ունեցել կրթության հակատրադիցիոնալ համակարգի վրա: Այդ համակարգում առաջնային տեղ է տրվում սովորողի կողմից ընտրված գործունեությանը, գիտելիքը փորձառության, խաղերի, տնային պարտականությունների, անձնական հետաքրքրությունների, ճամփորդությունների, աշխատանքային փորձի միջոցով ստանալուն: Հոլթի հեղինակած գրքերը իրենց ազդեցությունն են ունեցել շատ անհատների և կազմակերպությունների վրա: Հոլթը չուներ դասավանդողի աստիճան, որը, շատերի կարծիքով, նրան թույլ է տվել մասնավոր դպրոցում իր աշխատանքի շրջանակներում ունենալ ավելի օբյեկտիվ կարծիք ամերիկյան դպրոցական համակարգի մասին: Իր մանկավարժական կարիերայի առաջին տարիներին նա հաստատել է այն համոզմունքը, որ դպրոցները ընդհանուր առմամբ չէին կատարում իրենց առաքելությունները՝ սխալ մեթոդների և մանկավարժական մոտեցումների պատճառով, և որ այս ձախողումներն էին պատճառը, որ երիտասարդ սովորողները ավելի շատ կենտրոնանում էին ոչ թե սովորելու, այլ չսովորելու ամոթից ու ծաղրից խուսափելու համար:<ref name="Lant">Lant, J. L. (76/77). Considering John Holt [Electronic version]. Educational Studies, 7(4), 327-335</ref> Ինչպես Հոլթը գրում է իր առաջին՝ «Ինչու են երեխաները ձախողում» ([[1964]]) գրքում, «... ի վերջո, եթե նրանք (նկատի ունի մեզ) գիտեն, որ դու չես կարող անել որևէ բան, ապա նրանք չեն մեղադրի կամ պատժի քեզ նրա համար, որ դու չես կարող կատարել իրենց հանձնարարածը»: Այս համոզմունքը առաջնորդել է Հոլթին՝ փոփոխություններ կատարելու իր սեփական դասարանում և ապահովելու այնպիսի միջավայր, որտեղ սովորողները իրենց կզգան ավելի վստահ և հարմարավետ: Իր կոլեգա Բիլլ Հալլի աջակցությամբ՝ Հոլթը սկսեց ավելի քիչ կարևորություն տալ թեստերին և գնահատականներին: Նա կենտրոնացավ երեխաների՝ կոնցեպտը հասկանալու, այլ ոչ թե ճիշտ պատասխաններ տալու վրա: Ի վերջո, դասավանդման այդ նոր մեթոդների պատճառով Հոլթը հեռացվեց իր դիրքից, որը, ըստ նրա, հետևանքն էր այն բանի, որ դպրոցը ցանկանում էր հաստատել հին «նոր» մտքեր, այլ ոչ թե նոր «նոր» մտքեր: Կոլորադոն լքելուց հետո Հոլթը սկսեց փնտրել ուսուցման այլ հնարավորություններ: Ի վերջո, նա եկավ այն եզրահանգմանը, որ դպրոցը «մի վայր է, որտեղ երեխաները սովորում են հիմար լինել»:Ապա նա սկսեց առաջարկներ կատարել տարբեր ուսուցիչների և ծնողների, թե ինչպես սովորեցնել իրենց երեխաներին՝ այդպիսով գրելով իր երկրորդ գիրքը՝ «Ինչպես են երեխաները սովորում» ([[1967]]):