«Նիհիլիզմ»–ի խմբագրումների տարբերություն

Ավելացվել է 2 բայտ ,  4 տարի առաջ
== Տերմինի առաջացման պատմությունը ==
[[Պատկեր:Kierkegaard.jpg|մինի|Սյորեն Կիերկեգոր]]
Միջին դարերում գոյություն ուներ նիհիլիզմի ուսմունքը, որը բանադրանքի ենթարկվեց Ալեքսանդր Երրորդի կողմից [[1179]] թվականին։ Նիհիլիզմի ուսմունքը, որը սխալմամբ վերագրվում էր ՊյոտրՊետրոս ԼոմբարդսկիինԼոմբարդացուն, ժխտում էր Քրիստոսի մարդկային բնույթը։
 
Արևմտյան փիլիսոփայության մեջ «նիհիլիզմ» տերմինը ներմուծել է գերմանացի գրող ու փիլիսոփա Ֆ. Գ. Յակոբին։ Այդ հասկացությունն օգտագործել են շատ փիլիսոփաներ։ Ս. Կյերկեգորը նիհիլիզմի սկզբնաղբյուր էր համարում [[քրիստոնեության]] ճգնաժամն ու [[Ֆրիդրիխ Նիցշե]]ի «գեղագիտական» աշխարհընկալման տեսության տարածումը (համաձայն այդ տեսության, Աստված և կրոնական հավատը թվացյալ ու կարգավիճակից զուրկ երևույթներ են՝ «Աստված մահացել է»)։ Օ. Շպենգլերը նիհիլզմը անվանեց ժամանակակից եվրոպական մշակույթի բնորոշ գիծ։ Այդ մշակույթը, նրա խոսքերով, «մայրամուտ» և «հին արժեքների մերժում» է ապրում, ինչը կխանգարի նրան հասնել զարգացման առավել բարձր մակարդակների։ Մ. Հայդեգերը, Նիհիլիզմը դիտարկում էր, որպես արևմուտքի պատմության մագիստրալ շարժում, որը կարող է հանգեցնել համաշխարհային ողբերգության։
Անանուն մասնակից