«Հնդկաստանի օրհներգ»–ի խմբագրումների տարբերություն

«Ջանա Գանա Մանան» առաջին անգամ հնչել է [[1911 թվական]]ին, իսկ [[1950 թվական]]ին պաշտոնապես ընդունվել է որպես Հնդկաստանի ազգային օրհներգ։ Երաժշտության հեղինակը նույնպես Ռաբինդրանաթ Թագորն է։ Հիմնի կատարումը տևում է 52 [[վայրկյան]]։ Երբեմն հիմնը կատարվում է կարճ տարբերակով՝ միայն առաջին և վերջին տողերը, որն ընդամենը 20 վայրկյան է։
 
«Ջանա Գանա Մանայի» հետ մեկտեղ օգտագործվում է նաև «Վանդե Մատարամ» բանաստեղծությունը ({{lang-bn|বন্দে মাতরম্‌}}, «Երկրպագում եմ քեզ, Մայր»), որը գրել է բենգալացի բանաստեղծ Բոնկիմչոնդրո Չոտոպադհայը [[1881 թվական]]ին և որի երաժշտությունը նախ գրել է Ջադունաթհ Բհաթաչարյան, իսկ հետո Ռաբինդրանաթ Թագորը։ «Վանդե Մատարամն» ունի «ազգային երգի» կարգավիճակ։ Հնդկաստանի սահմաններից դուրս ներկայացվում է «Ջանա Գանա Մանան», իսկ ներդսումներսում հավասարազոր են «Ջոնա Գանա Մանան» և «Վանդե Մատարամը»<ref>{{статья|автор=Ирина Прокофьева|заглавие=Властителю дум народных...|язык=ru|издание=Восточная коллекция|тип=журнал|место=М.|издательство=ФГУ «Российская государственная библиотека»|год=2009|выпуск=весна|страницы=22-29|issn=1681-7559}}</ref>։
 
== Պաշտոնական տեքստ ==
203 466

edits