«Արշակ Գ»–ի խմբագրումների տարբերություն

Ավելացվել է 560 բայտ ,  9 տարի առաջ
Առանց խմբագրման ամփոփման
{{Տեղեկաքարտ Միապետ
{{wikify}}
|անուն=Արշակ Գ
|տիտղոս=Մեծ Հայքի Արքա
|պատկեր=
|կալանք=
|իշխանություն= [[378]]–[[390]] թթ.
|հայր=[[Պապ]]
|հաջորդող=[[Խոսրով Գ]]
|երեխաներ=
|տոհմ= [[Արշակունիներ]]
|թագուհի=
}}
 
'''Արշակ Գ''' (ծն.թ. անհայտ– մոտ [[390]]), Հայոց թագավոր [[378]]–ից։ [[Պապ]]ի որդին և հաջորդը։
'''Արշակ Գ''' (ծն.թ. անհայտ– մոտ 390), Հայոց թագավոր 378–ից։ [[Պապ]]ի որդին և հաջորդը։ [[Մանվել Մամիկոնյան]] սպարապետը, գահընկեց անելով [[Վարազդատ]] թագավորին, Հայոց գահին բարձրացրել է մանկահասակ Արշակին՝ դառնալով նրա նախնակալը։ Արշակի կրտսեր եղբայր Վաղարշակը դարձել է թագավորի աթոռակիցը։ Սակայն Արշակի թագավորությունը եղել է անվանական, երկիրը կառավարել է Մանվել Մամիկոնյանը։ Պարսից Շապուհ II արքան սիրաշահել է Արշակին և հայ նախարարներին՝ կամենալով իր կողմը գրավել նրանց, կանխել Հայաստանի և Հռոմի մերձեցումը։ Նա Հայաստան է ուղարկել զորաբանակ, որի հրամանատարը տիրացել է երկրի իշխանությանը, հայ նախարարներին ստիպել հարկ վճարել Պարսից արքունիքին։ Մանվել Մամիկոնյանը, չհանդուրժելով այս արարքը, պարսկական զորաբանակը դուրս է վանել երկրից։ Այնուհետև առժամանակ Հայաստանում տիրել է համեմատաբար խաղաղ իրավիճակ։ Սակայն 384–ից հետո Պարսկաստանի ու Հռոմի միջև բանակցություններ են սկսվել Հայաստանի բաժանման շուրջ։ [[Փավստոս Բյուզանդ]]ի վկայությամբ, Մանվել Մամիկոնյանը 384–ին՝ վախճանվելուց առաջ, հատուկ գրությամբ Հայաստանը և Արշակ թագավորին «հանձնել է» Հռոմի կայսրին։ 385–ին Արշակը ստիպված հեռացել է հռոմեական Հայաստան՝ ապաստանելով Եկեղյաց գավառում։ Դրանից հետո Շապուհ II Հայոց գահը հանձնել է [[Խոսրով Գ]] Արշակունուն։ 387–ից հետո, երբ անդամատվել է Հայաստանը, հռոմեական մասում խաղաղությամբ, բայց կայսրությունից կախյալ թագավորել է Արշակը, որի մահից հետո կայսրությունը այլևս թագավոր չի կարգել իր տիրապետության ներքո գտնվող Հայաստանում։
 
==Կառավարումը==
[[Category:Հայոց արքաներ]]
 
'''Արշակ Գ''' (ծն.թ. անհայտ– մոտ 390), Հայոց թագավոր 378–ից։ [[Պապ]]ի որդին և հաջորդը։ [[Մանվել Մամիկոնյան]] սպարապետը, գահընկեց անելով [[Վարազդատ]] թագավորին, Հայոց գահին բարձրացրել է մանկահասակ Արշակին՝ դառնալով նրա նախնակալը։ Արշակի կրտսեր եղբայր Վաղարշակը[[Վաղարշակ]]ը դարձել է թագավորի աթոռակիցը։ Սակայն Արշակի թագավորությունը եղել է անվանական, երկիրը կառավարել է Մանվել Մամիկոնյանը։ Պարսից [[Շապուհ II]] արքան սիրաշահել է Արշակին և հայ նախարարներին՝ կամենալով իր կողմը գրավել նրանց, կանխել Հայաստանի[[Հայաստան]]ի և Հռոմի[[Հռոմ]]ի մերձեցումը։ Նա Հայաստան է ուղարկել զորաբանակ, որի հրամանատարը տիրացել է երկրի իշխանությանը, հայ նախարարներին ստիպել հարկ վճարել Պարսից արքունիքին։ Մանվել Մամիկոնյանը, չհանդուրժելով այս արարքը, պարսկական զորաբանակը դուրս է վանել երկրից։ Այնուհետև առժամանակ Հայաստանում տիրել է համեմատաբար խաղաղ իրավիճակ։ Սակայն 384–ից[[384]]–ից հետո Պարսկաստանի ու Հռոմի միջև բանակցություններ են սկսվել Հայաստանի բաժանման շուրջ։ [[Փավստոս Բյուզանդ]]ի վկայությամբ, Մանվել Մամիկոնյանը 384–ին՝[[384]]–ին՝ վախճանվելուց առաջ, հատուկ գրությամբ Հայաստանը և Արշակ թագավորին «հանձնել է» Հռոմի կայսրին։ 385–ին[[385]]–ին Արշակը ստիպված հեռացել է հռոմեական Հայաստան՝ ապաստանելով [[Եկեղյաց գավառում։գավառ]]ում։ Դրանից հետո Շապուհ II Հայոց գահը հանձնել է [[Խոսրով Գ]] Արշակունուն։ 387–ից[[387]]–ից հետո, երբ անդամատվել է Հայաստանը, հռոմեական մասում խաղաղությամբ, բայց կայսրությունից կախյալ թագավորել է Արշակը, որի մահից հետո կայսրությունը այլևս թագավոր չի կարգել իր տիրապետության ներքո գտնվող Հայաստանում։[[Հայաստան]]ում։
 
[[Կատեգորիա:Հայոց արքաներ]]
{{ծանոթագրություններ|#[[Հայկական սովետական հանրագիտարան]], հատոր 1, էջ 106}}
[[Category:{{Հայոց արքաներ]]}}
 
[[ca:Arshak III d'Armènia]]
17 101

edits