«Հայագիտություն»–ի խմբագրումների տարբերություն

Ակադեմիական հայագիտության նորագույն շրջանի հիմքերը դրվել են անկախության վերականգնումից մեկ, երկու տասնամյակ առաջ։ Ակադեմիական նորագույն շրջանը սկսվում է [[Ռաֆայել Իշխանյան|Ռ․Իշխանյանի]]<nowiki/>«Պատկերազարդ պատմություն հայոց» և Մ․Գավուքճյանի ուսումնասիրություններով։ Անկախության շրջանի ակադեմիական հայգիտական մտքի լավագույն կրողների կողմից կատարվել են լրջագույն հարցադրումներ և առաջադրվում է ձևավորել նոր ակադեմիական օրակարգ հայագիտության համար։ Որը հստակ կարելի է ներկայանցել որպես Համադրումային Օրակարգ։
 
Արտակ Մովսիսյանը(Հայաստան) ժամանակակից լավագույն հայագետներից մեկը ում հաջողվել է հայոց պատմաբանության մեջ առաջացնել դրական փոխոխություններ։ Ա․ Մովսիսյանը պատմագիտության և պատմագրության մեջ առաջադրում է նոր օրակարգ․՝ « հայոց պատմությունը պատմագիտական տվյալններով սկսվում է 3000 մ․թ․ա․» Ա․Մովսեսյան [http://www.ysu.am/faculties/hy/History/section/staff/person/Artak-Y-Movsisyan <u>Ա․Մովսեսյան</u>] <ref>[[http://www.ysu.am/faculties/hy/History/section/staff/person/Artak-Y-Movsisyan ԵՊՀ Հայոց Պատմության Ամբիոն]]</ref>։
 
Ալեքսանդր Վարպետյանը (Ֆրանսրա) հայագիական իմաստաբանության մեջ առաջ է քաշում «էիզմի փիլսոփայությունը» որպես տեսական հիմք։ Համարում է, որ այս քաղաքակրթության ձևավորման համար «էիզմի փիլսոփայությունը» իր անառարկելի տեղն ունի և առաջադրում է նոր օրակարգ՝․ «հայոց ծագումնաբանությունը ունի մոտ 10 000 տարա պատմություն» Ա․Վարպետյանը։ [http://www.eutyun.org/ <u>Ա․Վարպետյանը</u>] ։
 
Վաչագան Վահրադյանը (Հայաստան) օգտվելով Պ․Հորունու թեզիսից բնական գիտությունների մասնավորապես մաթեմաթիկայի և աստղագիտության նաև ֆիզիկայի օրինաչափությունների վրա հենվելուվ առաջ է քաշում իր վարկածը․՝« Հայկական Լեռնաշխարհում գիտական միտքը նույնիսկ այսօրվա ընկալումներով եղել է զարգացած և այդ մտքի կրողները Հայոց Աշխարում ունեն 10-14000 տարվա պատմություն» [http://www.anunner.com/vachagan.vahradyan/%C2%AB%D5%94%D4%B1%D5%90%D4%B1%D5%80%D5%88%D5%92%D5%86%D5%8B%C2%BB_%D5%80%D5%88%D5%92%D5%87%D4%B1%D5%90%D5%81%D4%B1%D5%86%D4%BB_%D4%B1%D5%8D%D5%8F%D5%82%D4%B1%D4%B3%D4%BB%D5%8F%D4%B1%D4%BF%D4%B1%D5%86_%D5%86%D5%87 <u>Վ․Վահրադյանը</u>] ։
 
Արևի պաշտամունքը ձևավորվել է Հայոց Աշխարհում ապա տարածվել է որպես կենսափիլիսոփայություն աշխարհի չորս կողմերում վեջին 10-12000 տարիների ընթացքում։ Արևապաշության գաղափարախոսության եզակի պահպանված կառույց է Պորտասարը ՝Գյոբեկլի Թեփե ծիսական կենտրոնը։ 1960-2007 թթ. Պորտասարի ծիսական տարածքում հնագիտական աշխատանքների ու հայտնագործությունների մասնակի ամփոփումը տեղի ունեցավ Գերմանիայի Կարլսռուե քաղաքում, 2007 թվականի հունվարի 20-ից մինչև 2007-ի հունիսի 17-ը։ 500-ից ավելի բարձրարժեք նյութերը ներկայացնում էին Պորտաբլրի 12.000 տարվա մշակույթը ։ Ա․Մկրտչյանի թեզիսն է՝ ․«Արևապաշտությունը՝HELIOARIS այս քաղաքակրթության գլխավոր բնապաշտական դրույթն է, դրույթի գերագույն առարկան Արևն է» [http://www.journal.shoushi.am/027-3.html <u>,Ա․Մկրտչյան</u>] <ref name="AramMkrtchyan">{{cite web| url=http://www.eutyun.org/S/Y/0806/ArMk_080622_PHVVEMK.htm | title=ՊԱՏՄԱԿԱՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ ՈՐՊԵՍ ՎԵՐԷԹՆԻԿԱԿԱՆ ՄՇԱԿՈՒՅԹԻ ԿԵՆՏՐՈՆ|date=22 |հունիսի 2008 թ.|work= ( հատված մենագրությունից ) | author=Արամ Մկրտչյան, Գերմանիա, ք. Մայնց | date=22 հունիսի 2008 թ.}}</ref> Ա․Մկրտչյանի թեզիսն է՝ ․«Արևապաշտությունը՝HELIOARIS այս քաղաքակրթության գլխավոր բնապաշտական դրույթն է իսկ դրույթի գերագույն առարկան Արևն է»։
 
== Արտաքին հղումներ ==
2236

edits