«Գիբսի էներգիա»–ի խմբագրումների տարբերություն

չ
clean up, փոխարինվեց: — ( → , ( oգտվելով ԱՎԲ
չ (clean up, փոխարինվեց: — ( → , ( oգտվելով ԱՎԲ)
: <math>\mu=\frac{G}{n}</math>։
 
Եթե համակարգը կազմված է <math> i </math> թվով մասնիկների տիպերից՝ յուրաքանչյուր տիպում <math> n_i </math> մոլերի թվով, ապա Գիբս-Դյուհեմի առնչությունը բերվում է
 
: <math> G(p,T,N_1 \dots )= \mu_1 n_1 + \mu_2 n_2 + \dots </math>
 
արտահայտությանը։
 
ՔԻմիական պատենցիալը կիրառվում է փոփոխական թվով մասնիկներից համակարգերի վերլուծության ժամանակ, ինչպես նաև [[փուլային անցումներ]]ն ուսումնասիրելիս։ ԱՅսպես, ելնելով Գիբս-Դյուհեմի առնչությունից և միմյանց հետ փուլերի հավասարակշռության մեջ գտնվող քիմիական պոտենցիալների <math> \mu_1=\mu_2 </math> հավասարության պայմանից, կարելի է ստանալ Կլապեյրոն-Կլաոզիուսի հավասարումը, որը սահմանոմ է երկու փուլերի համագոյակցության գիծը <math> (p,T) </math> կոորդինատներով<ref>{{Книга|автор=А.Г. Стромберг, Д.П. Семченко|заглавие=Физическая химия: учебник для хим. спец. вузов|ответственный=|издание=6-е изд.|место=M|издательство=Высшая школа|год=2006|страницы=|страниц=527|isbn=}}</ref>։
 
=== Գիբսի էներգիան և քիմիական ռեակցիայի ընթացքի ուղղությունը ===
Քիմիական պրոցեսներում միաժամանակ գործում են երկու հակադիր գործոններ՝ ''[[էնտրոպիա|էնտրոպիային]]յին'' (<math>T\Delta S</math>) և ''[[էնտալպիա|էնտալպիային]]յին'' (<math>\Delta H</math>)։ Այս հակադիր գործոնների գումարային ազդեցությունը հաստատուն ճնշման և ջերմաստիճանի դեպքում սահմանում է <math>G</math> Գիբսի էներգիան․
: <math>\Delta G=\Delta H-T\Delta S</math>։
Այս արտահայտությունից հետևում է, որ <math>\Delta H=\Delta G+T\Delta S</math>, այսինքն՝ որոշ [[ջերմաքանակ]] ծախսվում է էնտրոպիայի մեծացման վրա (<math>T \Delta S</math>)․ էներգիայի այս մասը կորած է օգտակար [[թերմոդինամիկական աշխատանք|աշխատանք]] կատարելու համար (ջերմության տեսքով ցրվում է շրջակա միջավայրում)։ Այն հաճախ կոչվում է [[կապված էներգիա]]։ Ջերմության մնացած մասը (<math>\Delta G</math>) կարող է կիրառվել աշխատանք կատարելու համար, այդ պատճառով Գիբսի էներգիան հաճախ կոչվում է նաև ազատ էներգիա։
 
Գիբսի էներգիայի փոփոխության բնույթը թույլ է տալիս դատել պրոցեսի իրականացման սկզբունքային հնարավորության մասին։ <math>\Delta G<0</math> դեպքում պրոցեսը կարող է տեղի ունենալ [[արտածին ռեակցիաներ|ինքնակամ]], <math>\Delta G>0</math> դեպքում պրոցեսը չի կարող ընթանալ․ ոչ ինքնակամ պրոցես (այլ կերպ ասած, եթե Գիբսի էներգիան համակարգի սկզբնական վիճակում ավելի մեծ է, քան վերջնական վիճակում, ապա պրոցեսը սկզբունքորեն կարող է տեղի ունենալ,հակառակ դեպքում չի կարող)։ Իսկ եթե <math>\Delta G=0</math>, ապա համակարգը գտնվոմ է [[քիմիական հավասարակշռություն|քիմիական հանասարակշռության]] վիճակում։