«Հունգարական հեղափոխություն (1848-1849)»–ի խմբագրումների տարբերություն

չ
Առանց խմբագրման ամփոփման
չ (հայերեն անվանում)
չ
{{անաղբյուր}}
 
[[Ավստրիա|Ավստրիական կայսրություն]]ից անկախության և ժողովրդավարական հասարակարգի հաստատության համար մղվող պայքար [[Հունգարիա]]յում։ Լինելով Հունգարիայի նոր շրջանի պատմության ամենանշանավոր իրադարձություններից մեկը, հանդիսանում է հունգարական ազգային ինքնության հիմնական տարր։ [[1848]] թվականի եվրոպական հեղափոխական ալիքի մաս է կազմում։ Նրա արդյունավետությունը ցույց է տրվում այն փաստով, որ միայն ցարական [[Ռուսաստան]]ի աննախադեպ, խոշոր բանակով միջամտությունը կարող էր այն կանգնեցնել։
'''Հունգարական հեղափոխություն''', [[Ավստրիա|Ավստրիական կայսրություն]]ից անկախության և ժողովրդավարական հասարակարգի հաստատության համար մղվող պայքար [[Հունգարիա]]յում։ [[1848]] թվականի եվրոպական հեղափոխական ալիքի մաս է կազմում։ Սկսվել է [[1848]]-ի մարտի 15-ին, Պեշտի ժողովրդական ապստամբությամբ։ Ապստամբությունը գլխավորում էին [[Շանդոր Պետեֆի|Շ.Պետեֆին]] և Պ.Վաշվարին։
 
Ապստամբության ընթացքում ընդունվեց ժողովրդավարական ռեֆորմների ծրագիր («Տասներկու կետեր»), իշխանությունն անցավ ժողովրդավարական ուժերից կազմված Հասարակության փրկության կոմիտեին, ստեղծվեցին Ազգային գվարդիայի ջոկատներ։ Մարտի 17-ին [[Ֆերդինանդ I (Ավստրիա)|Ֆերդինանդ I]] կայսրը ստիպված նշանակեց «Անկախ հունգարական կառավարություն», որի մեջ մտավ նաև (դեմոկրատների կողմից) է. Կոշուտը (ֆինանսների նախարար)։ Պետական ժողովն անցկացրեց ռեֆորմներ (ճորտատիրական իրավունքի, կոռի և տասանորդի, կալվածատիրական դատարանի և այլնի վերացում), մտցրեց ընդհանուր հարկադրում, հռչակեց Հունգարիայի անկախությունը ֆինանսական և ռազմական հարցերում, սակայն ոչ անջատ Հաբսբուրգների կայսրությունից։
 
[[Ավստրիա|Ավստրիական կայսրություն]]ից անկախության և ժողովրդավարական հասարակարգի հաստատության համար մղվող պայքար [[Հունգարիա]]յում։ Լինելով Հունգարիայի նոր շրջանի պատմության ամենանշանավոր իրադարձություններից մեկը, հանդիսանում է հունգարական ազգային ինքնության հիմնական տարր։ [[1848]] թվականի եվրոպական հեղափոխական ալիքի մաս է կազմում։ Նրա արդյունավետությունը ցույց է տրվում այն փաստով, որ միայն ցարական [[Ռուսաստան]]ի աննախադեպ, խոշոր բանակով միջամտությունը կարող էր այն կանգնեցնել։
 
[[1848]]-[[1849]] թվականների ազատագրական պայքարը նաև հայ սփյուռքի պատմության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում։ Պատերազմին մասնակցել են մեծ թվով հունգարահայ սպաներ։ Հեղափոխության ավարտին սպանված տասներեք [[Արադի նահատակներ|արադյան նահատակներ]]ից երկուսը, Էռնո Քիշը և Վիլմոս Լազարը հայ էին։
 
 
{{Պատմություն-անավարտ}}
{{Անավարտ}}
35 904

edits