Բացել գլխավոր ցանկը

Changes

Ավելացվել է 4350 բայտ ,  3 տարի առաջ
Առանց խմբագրման ամփոփման
{{խմբագրում եմ|Ռուզաննա Պեպանյան}}
 
{{անաղբյուր}}
{{Տեղեկաքարտ Ռազմական կառույց}}
'''Նոյշվանշտայն''' ({{lang-de|Schloß Neuschwanstein}}) [[ռոմանտիզմ]]ի ոճով կառուցված ամրոց [[բավարիա]]յիէ, տառացիորեն «Նոր կարապի քար» (քարափ) բավարական թագավոր Լյուդվիգ Բ2-իրդի կողմիցռոմանտիկ ամրոցն է, գտնվում է Բավարիայի հարավ-արելքում գտնվող Խոէնշվանգաու ամրոցի և Ֆյուսսեն քաղաքի մոտակայքումմետակայքում՝ [[Ավստրիա]]յի հետավստրիական սահմանից ոչ հեռու։ [[Գերմանիա]]յի ամենահայտնի վայրերից։ Նոյշվանշտայն ամրոցը Գերմանիայի ամենահայտնի վայրերից և [[զբոսաշրջություն|զբոսաշրջության]] կենտրոններից է, այն ոգեշնչել է [[Դիսնեյլենդ]]ի «Հեքիաթային թագավորության» հեղինակներին։ Լյուդվիգ 2-րդը Բավարիայի գահին բազմեց 1861 թվականին, 18 տարեկանում, որոշել էր ապրել հեքիաթային ամրոցում, սակայն 100 օր անց նրան անգործունակ հռչակեցին և իրեն պատկանող մեկ այլ ամրոց, որտեղ էլ մահացավ։ Լյուդվիգ 2-րդի ամրոցը միջնադարի տպավորություն է թողնում, բայց ամրոցը կառուցվել է 19-րդ դարում։ Այն բավականին պաշտպանված է հարձակումներից։
 
== Շինարարություն ==
Լյուդվիգ 2-րդը Բավարիայի գահին բազմեց 1861թվականի
 
Նոյշվանշտայն ամրոցը տեղում կանգնած է երկու ամրոցների վրա՝ առջևի և հետևի Շվանգաուներ,որոնք աշխատանքների սկզբում ընկած էին ամրոցի փլատակներում։ Լյուդվիգ 2-րդ թագավորը հրամայել էր ժայռերը պայթեցնել մոտավորապես 8 մետրով և ստեղծել «հեքիաթային պալատի» կառուցման համար հարթ տարածք։ Ճանապարհի կատուցումից և ջրատարների տեղադրումից հետո 1869 թվականի սեպտեմբերի 5-ին դրվեց հսկայական ամրոցի շինարարության առաջին քարը։ Այն հանձնարարվել էր պալատական ճարտարապետ Էդուարդու Ռիդելյուին։ Մյունխենյան վարպետ Քրիստիան Յանկը նրա նպատակները իրականացրեց գեղարվեստական տեսքով՝ գեղանկարչական պատկերներով՝ «կապարներով»։
[[1869]] թվականի սեպտեմբերի 5-ին դրվել է առաջին քարը ամրոցի կառուցման համար։ Ամրոցի գլխավոր ճարտարապետը եղել է հայտնի ճարտարապետ [[Էդուարդո Ռիդելյու]]ն, իսկ մյունխենցի Քրիստիան Յանգը տվել է արտաքին տեսքի նախագիծը։ 1869—1873 թվականներին կառուցվել են ամրոցի պարիսպները։ 1883 թվականին ավարտվել են շինարարական աշխատանքները։ 1884 թվականին ամրոցն արդեն պատրաստ է եղել, բայց Լյուդվիգ Բ-ն իր վերջին 2 տարիների միայն քառորդ մասն է ապրել այնտեղ։
Թագավորը պահանջում էր անձամբ ստուգել յուրաքանչյուր գծագիր և նրա մասնակցությունը այնքան էական էր, որ ամրոցը համարում էին նրա անձնական ստեղծագործությունը։
1969-1873 թվականներին կառուցվեցին դարպասները՝ պարիսպները։ Արքայի հանգստասենյակները գտնվում էին 3-րդ հարկում, իսկ 2-րդ հարկի հարմարավետ սենյակները նպաստում էին ամբողջ կառույցի հարմարավետությանը։ Սկսած 1873 թվականից սինարարական աշխատանքներն ընթանում էին շատ լարված ռիթմով, չնայած որ տասնամյակներ անց դեռևս ավարտված չէին, թագավորը 1884 թվականին որոշեց տեղափոխվել ամրոց։ Մեկ տարի անց ամրոցում նշեցին Լյուդվիգ 2-րդի մոր՝ Մարիայի ծննդյան 60-ամյակը։ Թագավորն ամրոցում ապրեց 172 օր, մահացավ 1886 թվականին, սակայն դեռևս ավարտված չէր ամրոցի կառուցումը։
 
=== Շինարարության պատմությունը ===
Շքամուտքի և փակ պատշգամբի համար ավազաքարը բերվել է Նյուրտինգենից,Նյուրտինգենից՝ [[Վյուրտեմբերգ]] մարզից, պատուհաների և, սյուների համար մարմարը բերվել է [[Զալցբուրգ]]ից:Շինանյութերի բարձրացվելմեծ ենքանակությունը շինությանվերամբարձ արևմտյանկռունկի կողմիցօգնությամբ, սայլակներով վերամբարձ կունկիբարձրացվել օգնությամբ։են Շինանյութըշինության հիմնականումարևմտյան դրվումկողմից էրսայլակներով։ հատուկՎերամբարձ միջոցներիբլոկների օգնությամբ։հատուկ Շինարարականհամակարգերի միջոցներըօգնությամբ ստուգվումշինանյութը էինտեղափոխվում անվտանգությանև նպատակով ամեն օր։[[1880]] թվականին շինարարությունով զբաղվածդնում էին 209 ճարտարապետներ։ Թագավորի մահից հետո [[1886]] թվականին բոլոր շինարարական աշխատանքները դադարեցվել են։ Ամրոցի երրորդ հարկը և ասպետական սենյակը մնացել են անավարտ։ Գլխավոր աշտարակը և եկեղեցին 90 մետր բարձրությամբհամապատասխան ընդհանրապեստեղերում։ չեն։ կառուցվել։
 
Դեռ այն ժամանակ, ամեն օր, շինարարական միջոցներն ու մեքենաները ստուգվում էին անվտանգության և հուսալիության նպատակով՝ «Գոլորշու կաթսաների Բավարիայի Աուդիտ հանձնաժողով»-ի կողմից։ Դրանից էլ առաջացավ այժմեական «Տեխնիկական հսկողության միավորումը»՝ (TÜV)։
{{Արտաքին հղումներ}}
[[1880]] թվականին շինարարությունով զբաղված էին 209 հյուսներ, քարտաշներ, բանվորներ։ [[1886]] թվականին թագավորի մահից հետո շինարարական բոլոր աշխատանքները դադարեցվեցին։ Թագավորի մահվան ժամանակ ամրոցի գինն աճեց մինչև 7,5 միլիոն մարկ, մինչդեռ նախագծի սկզբնական գինը կազմել էր 3,2 միլիոն մարկ։ Թագավորն ինքն իր վարկատուներին հսկայական գումար էր պարտք մնացել։ Լյուդվիգի մահից 2 շաբաթ հետո ամրոցի խնամակալը որոշեց ամրոցի այցելությունները դարձնել վճարովի, որպեսզի վերադարձնի պարտքերը և ավարտին հասցնի կիսատ մնացած շինարարական աշխատանքները։Մի քանի տարվա ընթացքում ավարտվեցին աշխատանքները, բայց թագավորի նպատակները լրիվ չէին իրագործվել՝ վերջնականապես չէր ավարտվել ասպետական սրահի, եկեղեցին իր 90 մետրանոց աշտարակով ընդհանրապես չէր կառուցվել, նաև մի քանի շինություններ, շինության արևմուտքում չկառուցվեց նաև շքապատշգամբներով և շատրվաններով մեծ այգին։
Համենայն դեպս ամրոցը դարձավ գլխավոր տեսարժան վայրերից մեկը, 1899 թվականին պարտքն ամբողջությամբ մարվեց և այդ ժամանակից Նոյշվանշտայն ամրոցը դարձավ թագավորության շահույթի հիմնական աղբյուրը՝ ամղջ աշխարհից օրեցօր հրապուրելովնորանոր զբոսաշրջիկների։
 
[[Կատեգորիա:Դղյակներ այբբենական կարգով]]