«Պավել I»–ի խմբագրումների տարբերություն

Ավելացվել է 69 բայտ ,  3 տարի առաջ
Առանց խմբագրման ամփոփման
{{Խմբագրում եմ|Ռուբեն Ալեքս}}
{{Անձ}}
'''Պավել I''', ({{lang-ru|Павел I}}, {{Հուլյան տոմար|սեպտեմբերի 20}}, [[Հոկտեմբերի 1]], [[1754]], Ելիզավետա Պետրովնայի ամառային պալատ, Սանկտ Պետերբուրգ, {{Հուլյան տոմար|Մարտի 12}}, [[Մարտի 24]], [[1801]] Միխայիլովյան ամրոց, Սանկտ Պետերբուրգ)- [[Պյոտր III|Պյոտր III Ֆյոդորովիչի]] և [[Եկատերինա II|Եկատերինա II Ալեքսեևնայի]] որդին, [[Ռուսական կայսրություն|Ռուսաստանի]] կայսր է հռչավել [[1796]] թվականի նոյեմբերի 6 (17)-ին, եղել է նաև [[Մալթիական օրդեն|Մալթիական օրդենի]] 72-րդ մեծ մագիստրոսը:
 
== ԾնունդըԾնունդ ==
Պավելի ծննդյան պահին ներկա են եղել կայսրուհի [[Ելիզավետա Պետրովնա|Ելիզավետա Պետրովնան]], մեծ իշխան Պյոտր Ֆյոդորովիչը (Պավելի հայրը), և [[Շուվալով]] եղբայրներ|Շուվալով եղբայրները:]]
 
Քաղաքական պայքարի պատճառով Պավելը, ըստ էության, զրկված էր իր հարազատների սիրուց: Ելիզավետա Պետրովնայի հրամանով Պավելին շրջապատել էին հսկայական քանակությամբ դայակներ և կայսրուհու ճանաչած լավագույն ուսուցիչները, իսկ երեխայի հայրն ու մայրը փաստացի զրկվել էին նրան խնամելու իրավունքից: Պավելի անունը նրան տրվել է կնունքի ընթացքում կայսրուհու ցանկությամբ:
 
== Արտաքին քաղաքականություն ==
Պավելի կառավարման առաջին տարիներին արտաքին քաղաքականության հիմնական ուղղությունը դիտարկվում էր [[Ֆրանսիական մեծ հեղափոխություն|հեղափոխական Ֆրանսիայի]] դեմ պայքարը: 1798 թվականին Ռուսաստանը [[Մեծ Բրիտանիա|Մեծ Բրիտանիայի]], [[Ավստրիայի պատմություն|Ավստրիայի]], [[Օսմանյան կայսրություն|Թուրքիայի]] և [[Երկու Սիցիլիաների թագավորություն|Երկու Սիցիլիաների թագավորության]] հետ մտավ [[հակաֆրանսիական կոալիցիա|հակաֆրանսիական II կոալիցիայի]] մեջ: Դաշնակիցների պնդմամբ ռուսական զորքերի գլխավոր հրամանատար նշանակվեց [[Ա. Սուվորով|Ալեքսանդր Սուվորովը]]: Նրա հրամանատարության տակ մտան նաև ավստրիական զորքերը: Սուվորովի գլխավորությամբ Հյուսիսային Իտալիան ազատագրվեց ֆրանսիական տիրակալությունից: 1799 թվականի սեպտեմբերին ռուսական բանակը կատարեց ալպյան անցումը, որը հետագայում հայտնի դարձավ գրեթե ողջ աշխարհում: Սակայն նույն թվականի հոկտեմբերին Ռուսաստանը խզեց Ավստրիայի հետ միությունը, Ավստրիայի կողմից դաշնակցային պարտականությունները չկատարելու պատճառով, իսկ ռուսական զորքը հետ կանչվեց [[Եվրոպա|Եվրոպայից]]: Անգլո-ռուսական համատեղ արշավանքը [[ՆիդերկլանդներՆիդերլանդներ]] ձախողվեց, որում Պավելը մեղադրում էր դաշնակից անգլիացիներին<ref>В континентальной кампании Британия почти не принимала участие; она лишь давала деньги взаймы под проценты воюющим государствам.</ref>:
 
1799 թվականին առաջին կոնսուլ [[Նապոլեոն Բոնապարտ|Նապոլեոն Բոնապարտը]] կարողացավ երկրում ողջ իշխանությունն իր ձեռքը վերցնել, որից հետո սկսեց արտաքին քաղաքական դաշնակիցներ փնտրել: Համաեվրոպական հեղափոխության վտանգն անցել էր, և Ռուսաստանի հետ մերձեցման եզրեր էին հայտնվել: Համաշխարհային առևտրի կենտրոնացումը անգլիացիների ձեռքում դժգոհություններ էրն առաջ բերել ծովային որոշ պետությունների շրջանում: Այդ ժամանակ առաջ էր քաշվել գաղափար Ֆրանսիայի, Ռուսաստանի, [[Դանիա|Դանիայի]] և [[Շվեդիա|Շվեդիայի]] նավատորմերով կոալիցիա կազմել, և այս գաղափարի իրականացումը կարող էր շոշափելի հարված հասցնել ծովում անգլիացիների գերակայությանը: