«Հովհաննես Երզնկացի»–ի խմբագրումների տարբերություն

ԵՂԲԱՅԱՐՑ միաբանությունից հանվելէ աշխատավոր բառը քանի որ վերջին ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս , որ դա աշխատավորների չէր:
(ավելացվել է թե ինչ ծագում է ունեցել վարդապետը, նաև ով է եղել նրա հայրը:)
(ԵՂԲԱՅԱՐՑ միաբանությունից հանվելէ աշխատավոր բառը քանի որ վերջին ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս , որ դա աշխատավորների չէր:)
[[1270]]-[[1280]]-ական թվականներից սկսվում է Երզնկացու եռանդուն գործունեության շրջանը, նա մասնակցում է երկրի թե՛ գիտական և թե՛ քաղաքական կյանքի ամենակենսական իրադարձություններին, լինում է ոչ միայն [[Հայաստան]]ի, այլև [[Կիլիկիա]]յի տարբեր քաղաքներում, [[Երուսաղեմ]]ում ու [[Տփղիս]]ում՝ ամենուրեք վայելելով մեծ հեղինակություն։ Երզնկացին գործուն պայքար է մղում 13-[[14-րդ դար]]երում լայն ծավալ ու քաղաքական սուր բնույթ ստացած ունիթորական (այդ ուղությունը ընդունում էր ազգային եկեղեցիների կաթոլիկացումը և Հռոմի պապի գերիշխանությունը) շարժման դեմ, հասարակական ու եկեղեցական հատուկ կանոններ գրում՝ հանուն ազգապահպանության, հայ եկեղեցու և պետականության հաստատման։
 
[[1280]] թվականին նա արդեն Երզնկա քաղաքիքաղաքում արհեստավորների ու առևտրականների համար կազմակերպված «եղբայրության» հոգևոր հայրն էր, որ «Սահման և կանոնք» էր գրում նաև «տղայահասակ մանկանց աշխարհականաց» համար։համար:
 
[[1281]] թվականին Երզնկացին մեկնում է [[Թեոդուպոլիս]] ([[Կարին]]), որպես կաթողիկոսի հատուկ պատվիրակ, ապա պատվեր է ստանում քերականության մեկնություն գրելու, որն ավարտում է [[1291]] թվականին։ [[1293]] թվականին Երզնկացին կնքում է իր մահկանացուն։ Նրա շիրիմն ամփոփված է Երզնկայի Սբ. Նշան եկեղեցու առաջնորդական աթոռի տակ։
Անանուն մասնակից