«Մասնակից:Anna Gasparyan/Ավազարկղ2»–ի խմբագրումների տարբերություն

Առանց խմբագրման ամփոփման
Միջնադարյան Հայաստանի կրոնական և մշակութային կենտրոն: Կառուցվել է 7-րդ դարում: Գտնվում է Վանի[[Վան]]ի քաղաքի հարավ-արևելյան , [[Վարագա լեռանլեռ]]ան արևմտյան լանջին:
 
==='''Կառուցվածքը''' ===,համալիրը բաղկացած է վեց եկեղեցուց, գավթից, նախասրահից,օժանդակ շինություններից:Վանական համալիրի հարավային կողմում գտնվող [[Սուրբ Սոփիա]] եկեղեցին (10-րդ դար) պահպանված ամենահին շենքն է:Այն կոչվել է նաև [[Բերդավոր]],ինչը ուշ միջնադարում դարձել է ամրոց: Եկեղեցին կառուցված է սրբատաշ ավազաքարից և ունի գմբեթավոր դահլիճի հորինվածք՝ մեկ զույգ որմնամույթերով և կիսաշրջաձև խորանով: Բեմը լուսավորվում է արևելյան կողմում տեղադրված պատուհաններով:Այժմ պահպանված է շինության միայն արևելյան հատվածը: Հյուսիսային հատվածում տեղակայված է [[Սուրբ Հովհաննես]] կամ [[Քառասուն աբեղաներիաբեղաներ]]ի եկեղեցին (10-րդ դար), որը ունի [[եռախորան]] է:Պատերը կառուցված են սրբատաշ քարից, իսկ գմբեթը՝ աղյուսից: 11-րդ դարում կառուցված [[Սուրբ Աստվածածին]] եկեղեցին նույնպես կանգուն է, որը հիմնականում կրկնում է Ավանի տաճարի հորինվածքը՝ քառախորան, 3/4 շրջանի հատակագծով խորշերով, անկյուններում ավանդատներով՝՝ներառված արտաքին պատերի ուղղանկյուն պարագծի մեջ:Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին հյուսիսից կից է [[Սուրբ Նշան]] եկեղեցուն (11-րդ դար), որը ունի գմբեթավոր դահլիճի հորինվածք, իսկ արևմուտքից՝ գավիթին, որը ըստ արձանագրության կառուցվել է 1648 թվականին [[Տիրատուրա]] ճարտարապետի կողմից:Կառուցված է սրբատաշ քարից, ունի քառակուսի հատակագծով, չորս սյուներով կենտրոնակազմ հորինվածք.որոնց:
 
== '''Ավանդությունը''' ==,պատմում են, որ երբ Հռիփսիմե կույսը ուղևորվում է դեպի Վաղարշապատ, այստեղ է պահել իր պարանոցին կրած Խաչափայտի մասունքով Սուրբ Խաչը: Հետագայում՝ 653 էվականին, երբ հայտնի է դառնում, թե որտեղ է պահվում մասունքը, կաթողիկոս Ներսես Գ Տայեցին Վարգա լեռան վրա կառուցել է տալիս Սուրբ Նշան եկեղեցին և հաստատում Վարագա Սուրբ Խաչի տոնը: 870 թվականին արաբները նվաճել են Վարագավանքը, բայց որոշ ժամանակ անց իշխան Աշոտ Արծրունը կողմից այն ազատագրվում է: