«Ռիչարդ III»–ի խմբագրումների տարբերություն

Ավելացվել է 1952 բայտ ,  5 տարի առաջ
Առանց խմբագրման ամփոփման
No edit summary
Այնուամենայնիվ, երբ Ռոբերտ եպիսկոպոսը գաղտնի խորհրդին հայտնեց այն մասին, որ ինքն անձամբ է պսակադրել [[Էդուարդ IV]]-ին և [[Էլեոնոր Բատլեր]]-ին (այս ամուսնությունը չեղյալ չէր հայտարարվել այն ժամանակ, երբ Էդուարդը պսակադրվեց [[Էլիզաբեթ Վուդվիլ|Էլիզաբեթ Վուդվիլի]] հետ), պարլամենտը հրապարակեց «Իրավահաջորդության ակտը», ըստ որի գահը անցնում է Ռիչարդին, որպես միակ օրինական ժառանգորդի։
 
Հունիսի 26-ին Ռիչարդը համաձայնեց դառնալ արքա։ [[1483]] թվականի հուլիսի 6-ին նա հանդիսավոր կերպով թագադրվեց և հրամայեց բաց թողնել բոլոր բանտարկյալներին։
 
== Ռիչարդ III-ի կառավարման տարիները ==
 
Թագադրումից անմիջապես հետո Ռիչարդը հավաքեց պարլամենտը և հայտարարեց, որ ինքը ցանկանում է շրջագայել իր թագավորությունը՝ ժողովուրդը ամեն տեղ դիմավորում էին նրան հավատարմություն հայտնելով։
 
Լեգենդը ասում է, որ Էդուարդի որդիները, դրանից հետո էլ, շարունակում էին ճնշել Ռիչարդին։ Նա մեկնեց [[Լոնդոն|Լոնդոնից]], ինչպես կարծում էին շատերը, հրաման տալով խեղդել երկու արքայազներին իրնեց անկողիններում, իսկ մարմինները թաղել աստիճանների տակ։
 
Բայց, համաձակն մեկ այլ վարկածի, արքայազների սպանության պատմությունը հորինված էր կարդինալի և եպիսկոպոսի կողմից, որոնք Յորքերի անողոք թշնամիներն էին։ Ըստ այդ վարկածի, արքայազնները սպանվել էին [[Հենրի VII (Անգլիա)|Հենրի VII]]-ի հրամանով<ref>Косвенным подтверждением причастности Генриха к убийству принцев может послужить тот факт, что его тёща, [[Елизавета Вудвилл]], признала самозванца [[Перкин Уорбек|Перкина Уорбека]] своим сыном и поддерживала его притязания на престол, хотя в случае удачи Уорбека её собственные [[Елизавета Йоркская|дочь]] и [[Артур, принц Уэльский|внук]] лишились бы своих прав</ref>։
 
== Ծանոթագրություններ ==