«Մասնակից:Anna Gasparyan/Ավազարկղ2»–ի խմբագրումների տարբերություն

Առանց խմբագրման ամփոփման
(ք)
 
'''Պիետա [[(Միքելանջելո]])''',(իտալերեն- pjeˈta -«ողբ» ),Միքելանջելո Բուոնարրոտիի ստեղծագործություն, գտնվում է Վատիկանի [[Սուրբ Պետրոս]] տաճարում:Michelangelo's Pieta 5450 cropncleaned edit.jpg
[[Պատկեր:Michelangelo's Pieta 5450 cropncleaned edit.jpg|250px|մինի|Միքելանջելո Պիետա]]
«Քրիստոսի ողբը» երիտասարդ քանդակագործի առաջին աշխատանքն է, որը նա կերտել է Ֆրանսիայի կարդինալ Ժան Բիլեր դե Լագրոլիի պատվերով: 1496 թվականին,երբ քսանմեկամյա Միքելանջելոն մեկնեց [[Հռոմ]] ի դեմս մի մեծահարուստ բանկիրի եւև հնությունների կոլեկցիոներ [[Յակոպո Գալլի]]ի՝ ձեռք բերեց մի հարուստ հովանավոր: Նրա օգնությամբ Միքելանջելոն կարդինալի հետ կնքեց պայմանագիր, ըստ որի նա պետք է մեկ տարվա ընթացքում ստեղծեր Պիետայի տապանաքարը: Բայց աշխատանքը սպասվածից ավելի երկար տևեց: Միքելանջելոն աշխատեց «ՊիետաՊիետաի» վրա մոտ երկու տարի:
Կոմպոզիցիան իտալացի քանդակագործի առավել ամբողջական և ներդաշնակ ստեղծագործություններից մեկն է:Սովորաբար նման քանդակներում օգտագործում են մի քանի կերպարներ, բայց Միքելանջելոն պատկերել է միայն երկուսին՝ մեռած Քրիստոսին և Մարիամ Աստվածածնինը, ով սգում է որդու մահը:
Սա քանդակագործի միակ աշխատանքն է, որտեղ նա ստորագրել է.(ըստ Վազարի Միքելանջելոն հաճախ էր գնում տաճար ՝իր ստեծածով հիանալու և պատահաբար լսում է երկու այցելու խոսակցություն այն մասին, թե ստեղծագործության հեղինակը որ Միլանի վարպետ [[Գոբբո]]ն է, ուստի Միքելանջելոն որոշում է ստորագրել իր աշխատանքը` փորագրելով «Միքելանջելո Բուոնարրոտի ֆլորենտինացին է կերտել»:)
 
 
==Գեղագիտություն == Վատիկանի «Պիետան» մեկն է այն աշխատանքներից, որը , ըստ արվեստաբանների, հանդիսացել է կվատրոչենտոի և Բարձր Վերածննդի ջրբաժանը:
=='''Գեղագիտություն''' == Վատիկանի «Պիետան» մեկն է այն աշխատանքներից, որը , ըստ արվեստաբանների, հանդիսացել է [[կվատրոչենտո]]ի և [[Բարձր Վերածննդի|Բարձր վերածնունդ]] ջրբաժանը:Իտալացի վարպետը վերաիմաստավորել է բարձրագույն մարդասիրության հոգին ավանդական հյուսիսային գոթական քադակներում պատկերված անկենդան [[Քրիստոս]]ին մոր գրկում: Տիրամայրը ներկայացված է բոլորովին երիտասարդ և գեղեցիկ կին, ով սգում է կորուստը իր ամենամտերիմ մարդու:
Չնայած երկու խոշոր արձանների միացման բարդությանը մեկ կոմպոզիցիայում՝ «Պիետան» անթերի է: Կերպարները խոսում են ինչպես մեկ ամբողջություն, նրանց միացումները հիացնում են իրենց համաձուլվածքով: Նրանով հանդերձ քանդակում նուրբ հակադրվում են տղամարդը և կին , ողջը և մեռածը,մերկը և ծածկվածը, ուղղահայացը և հորիզոնականը, ինչը կոմպոզիցիային հաղորդում է թեթևակի լարվածություն:«Պիետան» ծառայում է օրինակ իրեն հաջորդող սրբապատկերների մեկնաբանությունների համար:
 
 
 
== Գրականություն ==
{{Навигация|Тема=Ватиканская пьета}}
* ''Hibbard, Howard.'' Michelangelo {{ref-en}}. — {{N. Y.}}: Harper & Row, 1974.
* ''Pope-Hennessy, John.'' Italian Renaissance and Baroque Sculpture {{ref-en}}. — {{L.}}: Phaidon, 1996.
* ''Wallace, William E.'' Michelangelo; the Artist, the Man, and his Times {{ref-en}}. — Cambridge: Cambridge University Press, 2009.
 
{{Микеланджело}}
 
[[Категория:Изображения Девы Марии]]
[[Категория:Появились в 1499 году]]
[[Категория:Ватикан]]
[[Категория:Преступления в сфере искусства]]
[[Категория:Вандализм]]
[[Категория:Скульптуры Италии]]
[[Категория:Скульптура Ренессанса]]
[[Категория:Скульптуры Микеланджело]]
[[Категория:Скульптурные группы]]
[[Категория:Католическая иконография Богоматери]]
[[Категория:Скульптуры на библейские сюжеты]]