«Հանգ»–ի խմբագրումների տարբերություն

չ
տառասխալների կամ այլ ուղղումներ ԱՎԲ ծրագրի օգնությամբ
չ (Ռոբոտը փոփոխում է․: it:Rima)
չ (տառասխալների կամ այլ ուղղումներ ԱՎԲ ծրագրի օգնությամբ)
Քանի որ [[հայերեն]]ում [[բառ]]երի մեծ մասը [[վերջահար շեշտ]] ունի, մեր պոեզիայում էլ գերակշռում է արական հանգը։ Հայերենում շատ ավելի քիչ են '''իգական''' հանգերը, որոնց մեջ շեշտվում է տողի նախավերջին վանկը։ Օրինակ.
 
:a Ցուրտ հոկտեմբերն է ծեծում իմ դ'''ո՛ւռը''',
:b Եվ մրրկում է հողմը գիշ'''ե՛րս'''.
:a Բոլորն անզոր է, բոլորն ի'''զո՛ւր է'''
:a Օրերը ղողանջ ու հ'''նչյո՛ւն են''',
:b Զնգում են` հրե ու հ'''զո՛ր'''։
:::([[Եղիշե Չարենց]])
 
Այլ լեզուներում (օրինակ` [[ռուսերեն]]ում) լինում են նաև [[դաքտիլային հանգ|դաքտիլային]] և [[հիպերդաքտիլային հանգ]]եր, որոնց մեջ համապատասխանաբար շեշտվում են տողի վերջից երրորդ և չորրորդ վանկերը։
:Թո՛ղ որ լիառատ ծծեմ` հեշտագին
:Կաթը մեղմահոս լույսիդ տարփանքին`
:Ու զով շաղերուդ կախարդանքը թաց։
:::([[Միսաք Մեծարենց]])
 
31 725

edits