«Վասիլ Կուտինչև»–ի խմբագրումների տարբերություն

չ
oգտվելով ԱՎԲ
չ (→‎top: վերջակետների ուղղում, փոխարինվեց: ա: → ա։ (12))
չ (oգտվելով ԱՎԲ)
1912 թվականի օգոստոսի 2-ին ցար Ֆերդինանդը իր պաշտոնավարման 25 ամյակի առթիվ վեց անձի կոչումը Գեներալ Մայորից դարձրեց Գեներալ Լեյտնենանտ, այդ թվում նաև Կուտինչևինը։ Սա առաջին դեպքն էր Բուլղարիայի պատմության մեջ, որ ոչ պահեստազորային սպային տրվում է այսպիսի բարձր կոչում։
 
[[Առաջին Բալկանյան պատերազմ]]ի սկզբում Գեներալ Կուտինչևը դարձավ Առաջին բանակի հրամանատար, ով մասնակցեց [[Կիրկ Կիլիսեի ճակատամարտ|Կիրկ Կիլիսեի]], [[Լուլե Բուգասի ճակատամարտ|Լուլե Բուգասի]] և Չաթալջյայի ճակատամարտերում<ref>'''Славова''', '''С.''', '''Дойнова''', '''Ц.''', „Балканската война през погледа на един французин&nbsp;— сборник от документи“, София, 1977 г., Военно Издателство, с. 57-58</ref>:
 
Պատերազմի ավարտից հետո Կուտինչևը տեղափոխվեց հյուսիս արևմտյան [[Բուլղարիա]], որտեղ [[Երկրորդ Բալկանյան պատերազմ]]ի ընթացքում նա կռվեց սերբերի դեմ։ Մինչդեռ 1913 թվականի հուլիսի 16-ին Կուտինչևը դարձավ երկրորդ բանակի հրամանատար մինչև պատերազմի ավարտը։