«Գլիկոգեն»–ի խմբագրումների տարբերություն

չ
oգտվելով ԱՎԲ
չ (վերջակետների ուղղում, փոխարինվեց: ը: → ը։ (3) oգտվելով ԱՎԲ)
չ (oգտվելով ԱՎԲ)
'''Գլիկոգեն''', կենդանական [[օսլա]], մարդու, կենդանիների<ref>{{cite book |title = Life |edition = 9th, International |last = Sadava et al |year = 2011 |publisher = W. H. Freeman |isbn = 9781429254311 |page = }}</ref> և սնկերի հիմնական էներգետիկ պահեստային շաքար։ Մարդու մոտ գլիկոգենն առաջին հերթին կուտակվում է լյարդի բջիջներում։ Սննդից հետո գլիկոգենը կազմում է հեպատոցիտների զանգվածի 8%-ը (100–120&nbsp;գ մեծահասակի մոտ)<ref>{{cite book |last=Campbell |first=Neil A. | authorlink = | coauthors = Brad Williamson; Robin J. Heyden |title=Biology: Exploring Life |publisher=Pearson Prentice Hall |year=2006 |location=Boston, Massachusetts |pages= |url=http://www.phschool.com/el_marketing.html | doi = | isbn = 0-13-250882-6 }}</ref>:
 
Հայտնաբերել է ֆրանսիացի ֆիզիոլոգ [[Կլոդ Բեռնար]]ը (1857 թվականին)։ Մեծ քանակությամբ պարունակվում է կենդանիների լյարդում (1—20%), ավելի պակաս՝ մկաններում ու որոշ սնկերում և բակտերիաներում։ Գլիգոկենը հոմոբազմաշաքար է, կազմված a-D [[գլյուկոզ]]ի 6—20 հազարանոց մնացորդներից։ Սինթեզվում է [[լյարդ|լյարդում]]ում, [[Մկաններ|մկաններումմկաններ]]ում և այլ օրգաներում արյան գլյուկոզից հատուկ ֆերմենտների, կոֆերմենտների մասնակցությամբ, ճեղքվում է a ամիլազով կամ ֆոսֆորիլազով նա գոյացնում է գլյուկոզ ու գլյուկոզ-ֆոսֆատ։ Արյան շաքարի կայուն մակարդակը (80— 120 Վգ %) ապահովում եկ հիմնականում լյարդի գլիկոգեն սինթեզող ու քայքայող [[ֆերմենտ|ֆերմենտները]]։ները։ Վերջիններիս ակտիվությունը կարգավորվում է [[Կենտրոնական նյարդային համակարգ|կենտրոնական նյարդային]] և [[ներզատիչ համակարգ|ներզատիչ համակարգեր]]իերի միջոցով։ [[Ադրենալին]]ը և [[գլյուկագոն]]ը ակտիվացնում են գլիկոգոկենի ճեղքումը, իսկ [[ինսուլին]]ը՝ սինթեզը։
 
== Ծանոթագրություններ ==