«Ասսամական գրականություն»–ի խմբագրումների տարբերություն

չ
oգտվելով ԱՎԲ
չ (→‎Պատմություն: վերջակետների ուղղում, փոխարինվեց: է: → է։ (6))
չ (oգտվելով ԱՎԲ)
'''Ասսամական գրականություն''', [[Հնդկաստան|Հնդկաստանի]]ի հյուսիս արևելքում գտնվող [[Ասսամ]] նահանգում ապրող ժողովրդի՝ [[Ասսամցիներ|ասսամների]] [[Գրականություն|գրականությունըգրականություն]]ը:
 
== Պատմություն ==
Գրավոր ամենահին հուշարձանը [[13-րդ դար]]ում, [[բանաստեղծ]] Հեմ Սարասվաթիի «Պրախլադչարիթա» պոեմն է։ Հետագայում ասսամական [[Մշակույթ|մշակույթըմշակույթ]]ը կարևոր տեղ է գրավել հնդկական բազմալեզու գրականության մեջ։
*[[14–րդ դար|14]]-[[16-րդ դար]]երում մեծ ճանաչում են գտել բանաստեղծ Մադհավ Կանդալին և կրոնա–ռեֆորմատորական շարժման պարագլուխ, ասսամական թատերգության հիմնադիր Սանկարդևը։
*[[18–րդ դար|18]]–[[19-րդ դար]]երում, արտաքին հարձակումների պատճառով, երկրի տնտեսական և մշակութային կյանքը անկում է ապրել։
*19-րդ դարի երկրորդ կեսը նշանավորվել է լուսավորական շարժման վերելքով, երևան են եկել գրական նոր ժանրեր՝ պատմվածք, վեպ (Լ. Բեզբարուա, Ռ. Բարդոլոյ) և այլն։
 
Ասսամական գրականության համար բնորոշ են անգլիական գաղութարարների դեմ գրված գործերը (Պ. Չոուդխուրի, «Հրաշեկ երգեր»): Սոցիալական պրոբլեմատիկան, հասուն [[Հոգեբանություն|հոգեբանությունըհոգեբանություն]]ը, իրականության [[Ռեալիզմ (այլ կիրառումներ)|ռեալիստական]] նկարագրությունն են տվել ասսամական ժամանակակից գրողներ Ս.Ա. Մալիկան, Չ.Կ. Գոգոյան, Բ.Կ. Բհաթաչարյին, Դինանաթհա Շարմին, Պ. Պհուկանան։
 
{{ՀՍՀ}}