«Կցական լեզուներ»–ի խմբագրումների տարբերություն

չ
հստակեցնում եմ աղբյուրը oգտվելով ԱՎԲ
չ (հստակեցնում եմ աղբյուրը oգտվելով ԱՎԲ)
''' Կցական լեզուներ''' ({{lang-la|agglutinatio}} — ''կցում'' բառից), ձևաբանական դասակարգման մեջ լեզուների տիպ, որոնցում բառի քերականական ձևերը կազմվում են մեկական քերականական կարգ արտահայտող առանձին մասնիկներով։
 
Կցական են [[Թյուրքական լեզվախումբ|թյուրքական]], [[Ուգրո-ֆիննական լեզվաընտանիք|ուգրո-ֆիննական]], [[տունգուս-մանշուրական լեզուներ|տունգուս-մանշուրական]], [[դրավիդյան լեզուներ |դրավիդյան լեզուներ]]ը, [[կորեերեն]]ը, [[ճապոներեն]]ը, աֆրիկյան որոշ լեզուներ։
 
Կցական լեզուներ հակադրվում են թեքական լեզուներին, թեև կցական լեզուներում կան նաև թեքականության որոշ տարրեր (ֆիններենում, ուդմուրտերենում), իսկ թեքական լեզուներում նկատվում է կցականություն։ Գերազանցապես կցական լեզու է նաև ժամանակակից [[հայերեն]]ը (օրինակ, սեղաններին), որը, սակայն, ունի թեքականության որոշ տարրեր, ի տարբերություն հին հայերենի ([[գրաբար]]ի), որը գերազանցապես թեքական լեզու է։
 
== Տես նաև ==
* [[Կցագիր]]
{{ՀՍՀ|հատոր=5|էջ=702}}
 
[[Կատեգորիա:Ձևաբանություն]]