«Մոնտե-Կարլոյի մեթոդ»–ի խմբագրումների տարբերություն

չ
հստակեցնում եմ աղբյուրը oգտվելով ԱՎԲ
(Նոր էջ «'''Մոնտե-Կարլոյի մեթոդ''', վիճակագրական փորձարկումների մեթոդ, հաշվողական մաթեմատիկայի մեթոդ, որը...»:)
 
չ (հստակեցնում եմ աղբյուրը oգտվելով ԱՎԲ)
'''Մոնտե-Կարլոյի մեթոդ''', վիճակագրական փորձարկումների մեթոդ, հաշվողական [[մաթեմատիկա]]յի մեթոդ, որը հենվում է պատահական մեծությունների և պրոցեսների մոդելավորման և փնտրվող մեծությունների վիճակագրական գնահատականների կառուցման վրա։ Մոնտե-Կարլոյի մեթոդի կիրառման առաջին և պարզագույն դեպքը л թվի մոտավոր հաշվումն է (Բյուֆֆոն, [[1777]])։ Ընդունված է, որ Մոնտե-Կարլոյի մեթոդը սկզբնավորվել է [[1944]] թվականին՝ ատոմային ռեակտորների, ինչպես նաև [[ատոմ]]ային ռումբի ստեղծման աշխատանքների մաթեմատիկական ապահովման կապակցությամբ (Զ․ Նեյման, Ս․ Ուլամ, է․ Ֆերմի)։ Մոնտե-Կարլոյի մեթոդը բուռն թափով սկսեց զարգանալ էլեկտրոնային հաշվողական մեքենաների (ԷՀՄ) երևան գալուց հետո և սկզբում կիրառվում էր ճառագայթման տեղափոխման ու [[նեյտրոն]]ային [[ֆիզիկա]]յի բարդ խնդիրների (որոնց նկատմամբ դասական թվային մեթոդները կիրառելի չէին) լուծման համար։ Այնուհետև այն սկսեց կիրառվել նաև խաղերի տեսության, մասսայական սպասարկման և այլ խնդիրների լուծման համար։ Խնդիրը Մոնտե-Կարլոյի մեթոդով լուծելու համար նախ կառուցում են խնդրի հավանականական մոդելը՝ ներկայացնում են որոնվող մեծությունները, օրինակ՝ բազմաչափ [[ինտեգրալ]]ը, պատահական պրոցեսի ֆունկցիոնալի մաթեմատիկայի սպասման տեսքով, որը հետագայում մոդելավորում են ԷՀՄ-ով։ Լավ հայտնի են նաև 2 սեռի ինտեգրալ հավասարումների, հանրահաշվական հավասարումների, էլիպսական եզրային խնդիրների լուծման, օպերատորների սեփական արժեքների գնահատման հավանականական մոդելները։
{{ՀՍՀ|հատոր=8|էջ=16}}
 
[[Կատեգորիա:Մաթեմատիկա]]