Բացել գլխավոր ցանկը

Changes

չ
→‎Կենսագրություն: վերջակետների ուղղում, փոխարինվեց: տ: → տ։ (7)
 
== Կենսագրություն ==
Մարտին Հայդեգերը սովորել է [[Հայնրիխ Ռիկերտ]]ի մոտ:մոտ։ Եղել է [[Էդմունդ Հուսերլ]]ի ասիստենտը, [[Մարբուրգի համալսարան|Մարբուրգի]], [[Ֆրայբուրգի համալսարան]]ների պրոֆեսոր:պրոֆեսոր։ Նացիստների հետ համագործակցելու համար [[1945]] թվականին հեռացվել է աշխատանքից<ref name="ՀՍՀ">{{cite book | url=https://hy.wikisource.org/wiki/%D4%B7%D5%BB:%D5%80%D5%A1%D5%B5%D5%AF%D5%A1%D5%AF%D5%A1%D5%B6_%D5%8D%D5%B8%D5%BE%D5%A5%D5%BF%D5%A1%D5%AF%D5%A1%D5%B6_%D5%80%D5%A1%D5%B6%D6%80%D5%A1%D5%A3%D5%AB%D5%BF%D5%A1%D6%80%D5%A1%D5%B6_(Soviet_Armenian_Encyclopedia)_6.djvu/155 | title=Հայկական Սովետական Հանրագիտարան | publisher=Հայկական Հանրագիտարան հրատարակչություն | author=Վիկտոր Համբարձումյան | year=1980 | location=Երևան | pages=155-156}}</ref>:
 
Հայդեգերի աշխարհայացքը ձևավորվել է Հուսերլի և [[Մաքս Շելեր]]ի ֆենոմենոլոգիայի, Վ. Դիլթեի «կյանքի փիլիսոփայության», դիալեկտիկական աստվածաբանության առանձին մոտիվների ազդեցությամբ:ազդեցությամբ։ Հայդեգերի փիլիսոփայության առանցքը մարդկային գոյության («մարդու կեցության») իմաստավորման հարցն է:է։ Ըստ նրա, մարդկային կեցության գոյաբանական հիմքը անհատի վերջնական, ժամանակավոր ու մահկանացու լինելն է, որոնց գիտակցմամբ նա ըմբռնում է նաև իր ինքնուրույն կեցությունը, իր գոյը:գոյը։ Այս պատճառով մարդկային գոյությունն իմաստավորվում է «հասարակական հարաբերություններից», «իրերի աշխարհից» առանձնանալու, ազատագրվելու պրոցեսում:պրոցեսում։ Անձնավորության հոգևոր ապրումներն արտահայտելու և մարդու անհատական կեցությունը հաստատելու համար Հայդեգերն առանձնացնում է «վախ», «վճռականություն», «խիղճ», <մեղք», «հոգս» և նման հասկացություններն ու այդ վիճակների հոգեկան վերապրումներն ու զգացումը:զգացումը։ Հայդեգերի փիլիսոփայության առաջացման սոցիալական և իմացաբանական պայմանավորվածությունը նույնն է, ինչ [[էկզիստենցիալիզմ]]ինը<ref name="ՀՍՀ"/>։
 
== Ծանոթագրություններ ==
144 973

edits