«Վերա Անջափարիձե»–ի խմբագրումների տարբերություն

(Նոր էջ «{{Անձ}} '''Վերա Իվլիանեի Անջափարիձե''' (Վերիկո Անջափարիձե) ({{ԱԾ}}), վրացի սովետ, դերասանուհի։ ՍՍՀՄ ժող....»:)
 
 
== Կենսագրություն ==
Ծնվել Է սեպտեմբերի 23-ին (հոկտեմբերի 6), Քութայիսում։ 1920-1927 թվականներին աշխատել Է [[Շոթա Ռուսթավելու անվան պետական ակադեմիական թատրոն|Թբիլիսիի Շոթա Ռուսթավելու անվան պետական ակադեմիական թատրոն]]ում, 1928 թվականից՝ Թբիլիսիի Մարջանիշվիլու անվ.անվան թատրոնի դերասանուհի Է։ Անջափարիձեի արվեստին բնորոշ են բեմական բարձր կալտուրսւնկալտուրան, կերպարների նուրբ մշակումը, արտիստական վառ անհատականությունը։ Լավագույն դերակատարումներից են՝ Օֆելյա, Դեզդեմոնա, Կլեոպատրա ([[Ուիլյամ Շեքսպիր|Ուիլյամ Շեքսպիրի]] «Համլետ», 1925, «Օթելլո», 1932, «Անտոնիոս և Կլեոպատրա», 1951), Հուդիթ (Գուցկովի «Ուրիել Ակոստա», 1929), Գինատրե (Դադիանրի «Գուրիա Նինոշվիլի», 1934), Ջավարա (Վաժա Փշավելայի «Աքսորյալը», 1945), Տատիկ (Կասոնայի «Ծառերը կանգնած են մահանում», 1957)։ 1923 թվականից նկարահանվումնկարահանվել է կինոյում (Ռուսուդան՝ «Գեորգի Աահակաձե» ևն)։ ԽՍՀՄ պետական մրցանակների դափնեկիր է (1943, 1946, 1952)։
 
Անջափարիձեն գրավոր և բանավոր ելույթներով բարձր է գնահատել հայ բեմի վարպետներին (Ի. Ալիխանյան, Հրաչյա [[Ներսիսյան]], [[Օլգա Գուլազյան]], [[Վահրամ Փափազյան]] և ուրիշներ), իր գործունեությամբ ամրապնդում է հայ և վրաց թատրոնների կապը, Տատիկի դերակատարումով («Ծառերը կանգնած են մահանում»։ Հանդես է եկել [[Սունդուկյանի անվան թատրոն]]ի բեմում։