«Բագավան»–ի խմբագրումների տարբերություն

Առանց խմբագրման ամփոփման
չ (Ռոբոտը հեռացնում է․: en:Bagavan)
'''Բագավան''' (բառացիորեն` «դիցավան»), պատմական Հայաստանի հռչակավոր դիցավաններից մեկը։ Հայտնի է եղել որպես պաշտամունքի վայր հեթանոսության, այնուհետև՝ քրիստոնեության ժամանակաշրջանում։ Գտնվում է [[Այրարատ]] նահանգի [[Բագրևանդ]] գավառում ([[Ալաշկերտ]]ում), ]]Արածանի]] (Մուրադ) գետի ձախ ափին, [[Ձիրավի դաշտ]]ում, [[Նպատ]] լեռան ստորոտին։ Բագավան անունը կազմված է ''բագ'' և ''ավան'' բառերի միացումից։ Բագ՝ պահլավերեն լեզվից է և նշանակում է «աստված», իսկ ավան՝ «վայրի», կամ «տեղի» իմաստ ունի։ Մեր պատմիչների մոտ Բագավանի փոխարեն գործածվել է նաև Դիցավան բառը, որը Բագավանի իմաստ ունի։
{{copypaste|Սեպտեմբերի 10, 2009|հոդված|url=http://www.armenianhouse.org/avetisyan/newyear.html}}
 
Ինչպես հայտնի է, Բագավանը եղել է [[Մեծ Հայք]]ի հեթանոսական շրջանի պաշտամունքային նշանավոր կենտրոններից մեկը, ուր կառուցված էին մեհյաններ և կանգնեցված էին կուռքեր։ Այստեղ էին կանգնեցված [[Ամանոր]]ի և [[Վանատուր|Վանատուրի]] մեհյանները:
'''Բագավանը''' (բառացիորեն` «դիցավան») պատմական Հայաստանի հռչակավոր դիցավաններից է։ Այն հայտնի է եղել որպես հավատալիքի վայր, նախ հեթանոսության, ապա արդեն քրիստոնեության ժամանակաշրջանում։
 
Հայաստանում քրիստոնեության պետական կրոն հռչակումից հետո Բագավանի հեթանոսական մեհյանների տեղում կառուցվում են եկեղեցիներ, այդ թվում՝ [[Ս. Հովհաննես տաճար]]ը։ Այն հիմնվել է [[301]] թվականին, հասակակից է [[Էջմիածին|Էջմիածնին]]։
Բագավանը գտնվում էր [[Այրարատ]] նահանգի [[Բագրևանդ]] գավառում ([[Ալաշկերտ]]ում), ]]Արածանի]] (Մուրադ) գետի ձախ ափին, [[Ձիրավի դաշտ]]ում, [[Նպատ]] լեռան ստորոտին։ Այստեղ էին կանգնեցված [[Ամանոր]]ի և [[Վանատուր|Վանատուրի]] մեհյանները:
 
Մինչև 1915թ. Բագրևանդի գավառի (Ալաշկերտի) հայաթափ լինելըհայաթափվելը վանքին կից կար հայկական գյուղ, որին տեղացիները Վանքի գյուղ էին անվանում։ Թուրքերը դա [[Ուչ Քիլիսա]] (երեք եկեղեցի) էին անվանում, նկատի ունենալով տաճարի երեք սեղանները կամ խորանները։ ԱյդՍ. հոյակապՀովհաննես վանքը, որըուներ հայընտիր ճարտարապետականձեռագրերի կոթողներից էհավաքածու, մինչևորը 1877-78 թթ. ռուս-թուրքական այսօրպատերազմի էլժամանակ կանգունոչնչացվել է։
Բագավան անունը կազմված է ''բագ'' և ''ավան'' բառերի միացումից։ Բագ՝ պահլավերեն լեզվից է և նշանակում է «աստված», իսկ ավան՝ «վայրի», կամ «տեղի» իմաստ ունի։ Մեր պատմիչների մոտ Բագավանի փոխարեն գործածվել է նաև Դիցավան բառը, որը Բագավանի իմաստ ունի։
 
Ինչպես հայտնի է, Բագավանը եղել է [[Մեծ Հայք]]ի հեթանոսական շրջանի պաշտամունքային նշանավոր կենտրոններից մեկը, ուր կառուցված էին մեհյաններ և կանգնեցված էին կուռքեր։
 
Բագավանում է կառուցված [[Ս. Հովհաննես տաճար]]ը՝ հեթանոսական մեհյանի տեղում։ Այն հիմնվել է [[801]] թվականին, այլ խոսքով հասակակից է [[Էջմիածին|Էջմիածնին]] ։
 
Մինչև Բագրևանդի գավառի (Ալաշկերտի) հայաթափ լինելը վանքին կից կար հայկական գյուղ, որին տեղացիները Վանքի գյուղ էին անվանում։ Թուրքերը դա [[Ուչ Քիլիսա]] (երեք եկեղեցի) էին անվանում, նկատի ունենալով տաճարի երեք սեղանները կամ խորանները։ Այդ հոյակապ վանքը, որը հայ ճարտարապետական կոթողներից է, մինչև այսօր էլ կանգուն է։
 
Ս. Հովհաննես վանքը ուներ ընտիր ձեռագրերի մատենադարան, որոնք դեռ [[1877]] թվականի ռուս-թուրքական պատերազմների ժամանակ փչացել և կորստի են մատնվել։
 
[[Կատեգորիա:Պատմական Հայաստանի բնակավայրեր]]
16 795

edits