«Տաճարականների միաբանություն»–ի խմբագրումների տարբերություն

Առանց խմբագրման ամփոփման
չ (կետադրական, փոխարինվեց: : → ։ (13))
[[Պատկեր:Molay.jpg|250px|մինի|Pauperes commilitones Christi Templique Solomonici, Քրիստոսի ասպետների միաբանություն]]
'''Տամպլիերներ'''({{lang-fr|templiers}} «թեմփլ»,տաճար, «տաճարականներ»<ref name="Տամպլիեր">Նովիկով,1985, էջ 435</ref>) կամ Քրիստոսի և [[Սողոմոն]]ի տաճարի({{lang-lat|Templique Solomonici}}) Աղքատ Ասպետները, կաթսլիկականկաթոլիկական ռազմական-վանականռազմավանական <ref name="Տամպլիեր" />(հոգևոր-ասպետական) [[միաբանություն]] է, որը հիմնվել է [[Սուրբ Հող]]ի վրա Առաջին [[խաչակրաց աշրավանք]]ից հետո, [[1119]] թվականին, ասպետների սակավաթիվ խմբով` Գուգո դը Փեյնի գլխավորությամբ<ref>Walter Map. De nugis curialium / ed. M. R. James, rev. C. N. L. Brooke and R. A. B. Mynors. — Oxford, 1983, էջ 54-55</ref>։ Հոսպիտալյերների հետ միասին համարվում է առաջին կրոնական ռազմական միաբանություններւց մեկը։
 
[[12]]- [[13]] դարերին միաբանությունը բավականին հարուստ էր, նրան էին պատկանում ընդարձակ հողատարածքները ինչպես [[Պաղեստին]]ի և [[Սիրիա]]յի տարածքներում, այնպես էլ [[Եվրոպա]]յում։ ՄԻաբանությունը տիրապետում էր նաև եկեղեցական և իրավաբանական արտոնություններով, որպես պարգև [[Հռոմի պապ]]ից, ում անվերախոս ենթարկվում էր միաբանությունը, ինչպես նաև վանականներից, որոնց հողերում միաբանությունն ուներ հողեր և անշարժ գույք։ Միաբանությունը բազմիցս իրականացնում էր պետությունների ռազմական պաշտպանության գործառնություն, որոնք ստեղծվել էին արևմուտքում խաչակիրների կողմից, չնայած որ միաբանության առաջնային նպատակը, հաստատակարգում հռչակված, համարվում էր ուխտագնացների պաշտպանությունը Սուրբ Հողում<ref name="Տամպլիեր" />։
 
Միաբանության թվաքանակի պատճառով պատմագրության մեջ առկա է այն միտումը, որը չափազանցնում է նրա հետևորդների քանակը. Վիլկեն համարում էր, որ միաբանությունում կար մոտավորապես 15 000 [[ասպետ]] (այս թիվը ներկայացված է նաև «Աթեիստական ֆառարանում»<ref name="Տամպլիեր" />), իսկ Ցեկլերը ներկայացնում է ասպետների 20000 թվաքանակ, Մալյար դը Շամբյուրը` 30000 ասպետ։ Այս բոլոր թվերը այնքան էլ մեծ չեն և չեն համապատասխանում ասպետների թվաքանակի հետ, որոնք մասնակցել են Ֆիլիպ V պատերազմին միաբանության հետ։ [[Ֆրանսիա]]յում ձերբակալվել է 538 ասպետ, [[Կիպրոս]]ում` 75, [[Մայորկա]]յում կռվել են 25 ասպետ, և բոլորը պարտության են մատնվել։ Թե' Կիպրոսը, թե' Մայորկան և թե' Ֆրանսիան եղել են միաբանության ուղղորդողները։ Ակնհայտ է, որ պատմաբանները Միաբանության աշխատողներին, ծառաներին և զինակիրներին ներառում են ասպետների թվաքանակի մեջ։
 
== Տամպլիերների Միաբանության նշանավոր մագիստրները ==
[[Պատկեր:Cross of the Knights Templar.svg|մինի]]
 
# Գուգո դը Փեյն ([[1119]] — [[մայիսի 24]], [[1136]])
# Ռոբեր դը Կրաուն ([[1137]] — [[Հունվարի 13]], [[1149]])
# Էվրար դը Բար ([[1149]]—[[1152]])
# Բերնարդ դը Թրեմբլ ([[1152]] —[[օգոստոսի 16]], [[1153]])
# Անդրե դը Մոնբար ([[1153]]—[[1156]])
# Բերտրան դը Բլանշֆոր ([[1156]]—[[1169]])
# Ֆիլպ դը Միլի ([[1169]] — [[1171]])
# Օդո դը Սենտ-Աման ([[1171]] —[[հոկտեմբերի 8]], [[1179]])
# Արնո դը Տորոժ ([[1180]] — [[Սեպտեմբերի 30]], [[1184]])
# Ժերար դը Րիդֆոր ([[1185]] — [[հոկտեմբերի 4]], [[1189]])
# Ռոբեր դը Սաբլե ([[1191]] —[[Սեպտեմբերի 23]], [[1193]])
# Ժիլբեր Էրայլ (1194—1200)
# Ֆիլիպ դը Պլեսյե ([[1200]] — [[1209]])
# Գիլմոն դը Շարտր ([[1209]] —[[Օգոստոսի 26]], [[1219]])
# Պիեր դը Մոնտեգյու ([[1219]] — [[Հունվարի 28]],[[1232]])
# Արման դը Պերիգոր ([[1232]] — [[Հոկտեմբերի 17]], [[1244]])
# Րիշառ դը Բյուր ([[1244]] — [[մայիսի 9]],[[1247]])
# Գիոմ դը Սոնակ ([[1247]] — [[փետրվարի 11]], [[1250]])
# Ռենո դը Վիշյե ([[1250]] —[[հունվարի 20]], [[1256]])
# Տոմա Բեռար ([[1256]] — [[մարտի 25]], [[1273]])
# Գիլմոն դը Բոժե ([[մայիսի 13]], [[1273]] — [[1291]])
# Տիբո Գոդեն ([[1291]]—[[1293]])
# Ժակ դը Մոլե ([[1293]] — [[Մարտի 18]], [[1314]])
==Միաբանության պատմությունը ==
[[Պատկեր:Jerusalem Al-Aqsa Mosque BW 2010-09-21 06-38-12.JPG|250px|մինի|Ալ-Ակսա մզկիթը Տաճարի լեռան հարավ-արևելյան մասում: Այստեղ գտնվում էր տամպլիերների շտաբը]] Մոտավորապես [[1118]] թվականին ֆրանսիացի ազնվական Գուգը դը Փեյնը հավաքեց իր շուրջը ութ իր բարեկամ ասպետներին, ինչպես նաև Գոտֆուրդ դը Սենտ-Օմերին, և հիմնեց Միաբանությունը, որի միակ նպատակը ուխտագնացների պաշտպանությունն էր Սուրբ Հողում, Մերձավոր Արևելքում: Իրենց միաբանությունը անվանեցին «Աղքատ ասպետներ»: Նրանք այնքան աղքատ էին, որ երկու մարդու համար նախատեսված էր մեկ ձի: Այդ իսկ պատճառով նրանց տպագրությունը երկար ժամանակ իրենից ներկայացնում էր ձիու պատկեր, որի վրա նստած են երկու ձիավոր<ref>Ֆօ.Լոբեր, 2007, էջ 26</ref>:
 
 
== Ծանոթագրություններ ==