«Ցեղակրոնություն»–ի խմբագրումների տարբերություն

Ցեղակրոնը թշնամի է ճանաչում թուրքին, բոլշևիկին և դրանց հայադավ գործակալներին։ Նա ժխտում է բոլոր այն հոսանքներից, կրոններից ու վարդապետություններից, որոնք ժխտելով ազգերի անհրաժեշտությունը<ref name="Լալայան2001" />։
 
Ցեղակրոնը ցեղի և հայրենիքի համար մեռնելու բացարձակ կամք ունի։ ՆէՆրա ահամարհամար սրբաանսրբազան են հայրենիքի անկախության գաղափարը և այն խորհրդանշող նվիրական Եռագույնը։ Ցեղակրոնը գիտի, որ Հայրենիքի իրական անկախությունը արյամբ և զոհաբերությամբ են նվաճվում<ref name="Լալայան2001" />։
 
Ցեղակրոնը իր ցեղակցի հետ ընտանիք կազմելու և սերունդ տալու պարտավորություն ունի, քանզի գիտի, որ սերնդատվությամբ է ապահովվում ցեղի շարունակությունը։ Ցեղակրոնը որևէ գիտության, արվեստի կամ արհեստի մշակ չէ, այլ դրանք իր ցեղին ծառայեցնելու ձգտող անխոնջ մարտիկ<ref name="Լալայան2001" />։
 
Ցեղակրոնը հնազանդ է ցեղին, որին սիրում է իր կյանքից ավելի։ ՑեղիաՑեղի կա՛մքը - ահա նրա գերագույն հրամայողը, Դադա ցեղի հաղթանակելու ու հարատևելու կամքն է<ref name="Լալայան2001" />։
 
«Քիչ է խոսում ցեղակրոնը, որովհետև գործնաշատ է», նա դատարկախոս չէ՛ և խոսում է միայն «ուսանելու և ուսուցանելու համար, իսկ ուսանում և ուսուցանում է գործելու համար»<ref name="Ամերիկահայությունը78" />։ Ցեղակրոնը քարոզիչ է։ Ցեղակրոնը քարոզչության հիմնական նպատակը նոր ուխտակից գտնելն է։ Նրա քարոզչությունը առավելապես անձնական օրինակի քարոզչություն է<ref name="Ամերիկահայությունը78" />։
Անանուն մասնակից